Τότε τοίνυν ἰαθήσομαι, καὶ ἀρῶ τὸν κράββατον, ἤτοι τὸ σῶμα, πρὸς τὴν τῶν ἐντολῶν ἐργασίαν κινῶν αὐτό. Οὐ γὰρ δεῖ μόνον ἐγερθῆναι ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας, καὶ νοῆσαι ὅτι ἁμαρτάνομεν, ἀλλὰ καὶ τὸν κράββατον, τουτέστι τὸ σῶμα, ἆραι εἰς ἐργασίαν τοῦ καλοῦ. Τότε τοίνυν καὶ εἰς θεωρίαν φθάσαι δυνησόμεθα, ὥστε πάντας τοὺς ἐν ἡμῖν λογισμοὺς λέγειν, ὅτι Οὐδέποτε οὕτως εἴδομεν, τουτέστιν, οὐδέ ποτε οὕτως ἐνοήσαμεν ὡς νῦν, ὅτε παράλυτοι ὄντες ἰάθημεν. Ὁ γὰρ τῶν ἁμαρτιῶν καθαρθείς, ἐκεῖνος ὁρᾷ τῷ ὄντι. «Καὶ ἐξῆλθε πάλιν παρὰ τὴν θάλασσαν, καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἤρχετο πρὸς αὐτόν, καὶ ἐδίδασκεν αὐτούς.
Μετάφραση
Τότε, λοιπόν, θα θεραπευθώ και θα σηκώσω το κρεβάτι, δηλαδή το σώμα, κινούμενος προς την εκπλήρωση των εντολών. Διότι δεν πρέπει μόνο να σηκωθούμε από την αμαρτία και να κατανοήσουμε ότι αμαρτάνουμε, αλλά και να σηκώσουμε το κρεβάτι, δηλαδή το σώμα, για την εργασία του αγαθού. Τότε, λοιπόν, θα μπορέσουμε να φτάσουμε και στη θεωρία, ώστε όλοι οι λογισμοί μέσα μας να λένε ότι ποτέ δεν είδαμε έτσι, δηλαδή ποτέ δεν κατανοήσαμε έτσι όπως τώρα, που ενώ ήμασταν παράλυτοι θεραπευθήκαμε. Διότι εκείνος που έχει καθαριστεί από τις αμαρτίες, αυτός βλέπει πραγματικά. «Και βγήκε πάλι δίπλα στη θάλασσα, και όλο το πλήθος ερχόταν προς αυτόν, και τους δίδασκε.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες