Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 2:25

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ αὐτὸς ἔλεγεν αὐτοῖς· οὐδέποτε ἀνέγνωτε τί ἐποίησε Δαυῒδ ὅτε χρείαν ἔσχε καὶ ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ;

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ἡ τῶν Βασιλειῶν Γραφὴ Ἀχιμέλεχ περιέχει· ἐναλλαγῆς στοιχείου γενομένης, οὐδὲν δεῖ κινεῖσθαι· παρὰ γὰρ τὴν ὁμοιότητα τοῦ στοιχείου τοῦ βὴθ παρ᾽ Ἑβραίοις καλουμένου καὶ τοῦ χὰφ διαφόρως ἐξεδόθη τοὔνομα· σχεδὸν γὰρ ἓν καὶ ταυτόν ἐστι τὰ δύο στοιχεῖα, βραχυτάτης κεραίας μόνης ἐναλλαττούσης. Μέμνηται δὲ καὶ ὁ Σωτὴρ ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις τῆς προκειμένης κατὰ τοῦ Δαυῒδ ἱστορίας λέγων· Οὐκ ἀνέγνωτε τί ἐποίησε Δαυῒδ, ὅτε ἐπείνασε καὶ οἱ μετ᾽ αὐτοῦ· ὡς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ, καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔφαγεν, οὓς οὐκ ἐξὸν ἦν φαγεῖν οὐδὲ τοῖς μετ᾽ αὐτοῦ, εἰ μὴ μόνοις τοῖς ἱερεῦσι; Τοῦτο μὲν οὖν ἐν τῷ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγελίῳ εἴρηται. Ἐπεὶ δὲ ἐν τῷ κατὰ Μάρκον Εὐαγγελίῳ ἀναγέγραπται ὁ Σωτὴρ εἰρηκώς· Οὐδέποτε ἀνέγνωτε τί ἐποίησε Δαυῒδ, ὅτε χρείαν ἔσχε, καὶ ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετ᾽ αὐτοῦ; πῶς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ ἐπὶ Ἀβιάθαρ τοῦ ἀρχιερέως, καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔφαγε; τίς οὐκ ἂν ἀπορήσειε, πῶς ὁ Σωτὴρ ἐνταῦθα οὐ τοῦ Ἀβιμέλεχ, ἀλλὰ τοῦ Ἀβιάθαρ μέμνηται; Πρὸς ὃ εἴποι τις ἂν διώνυμον γεγενῆσθαι τὸν Ἀβιμέλεχ, ὥστ᾽ εἶναι τὸν αὐτὸν τῷ Ἀβιάθαρ. Αὐτίκα γοῦν καὶ υἱὸς αὐτῷ Ἀβιάθαρ κεκλημένος ἐμφέρεται τῇ Γραφῇ τῶν Βασιλειῶν· ὃς, διαφυγὼν ἀπὸ τῶν ἀναιρεθέντων ἱερέων μόνος, τῷ Δαυῒδ συνῆν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Το βιβλίο των Βασιλειών περιέχει το όνομα Αχιμέλεχ· και παρόλο που έχει γίνει εναλλαγή ενός γράμματος, δεν πρέπει κανείς να αναστατώνεται. Διότι, εξαιτίας της ομοιότητας του γράμματος που στους Εβραίους ονομάζεται «βηθ» με το «χαφ», το όνομα αποδόθηκε με διαφορετικούς τρόπους. Επειδή τα δύο γράμματα είναι σχεδόν ένα και το αυτό, και διαφέρουν μόνο κατά μία ελάχιστη κεραία. Μνημονεύει δε και ο Σωτήρας στα Ευαγγέλια την προκειμένη ιστορία για τον Δαβίδ, λέγοντας: «Δεν διαβάσατε τι έκανε ο Δαβίδ, όταν πείνασε αυτός και οι συν αυτώ· πώς εισήλθε στον οίκο του Θεού και έφαγε τους άρτους της προθέσεως, τους οποίους δεν επιτρεπόταν να φάει, ούτε οι συν αυτώ, παρά μόνο οι ιερείς;» Αυτό λοιπόν έχει ειπωθεί στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο. Επειδή όμως στο κατά Μάρκον Ευαγγέλιο αναγράφεται ότι ο Σωτήρας είπε: «Ποτέ δεν διαβάσατε τι έκανε ο Δαβίδ, όταν βρέθηκε σε ανάγκη και πείνασε αυτός και οι συν αυτώ; Πώς εισήλθε στον οίκο του Θεού επί αρχιερέως Αβιάθαρ και έφαγε τους άρτους της προθέσεως;», ποιος δεν θα απορούσε, πώς ο Σωτήρας εδώ δεν μνημονεύει τον Αβιμέλεχ, αλλά τον Αβιάθαρ; Σχετικά με αυτό, θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο Αβιμέλεχ είχε δύο ονόματα, έτσι ώστε να ταυτίζεται με τον Αβιάθαρ. Άλλωστε, στο βιβλίο των Βασιλειών αναφέρεται ότι είχε έναν γιο που ονομαζόταν Αβιάθαρ· ο οποίος, αφού διέφυγε μόνος από τους ιερείς που θανατώθηκαν, βρισκόταν μαζί με τον Δαβίδ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Παλαιοῖς γὰρ ἐοίκασιν ἱματίοις, διὰ τὸ ἀσθενὲς τῆς αὐτῶν γνώμης. Οὐ χρὴ οὖν ἐπιβάλλειν αὐτοῖς τὸ τῆς νηστείας βαρὺ ἐπίταγμα· ἢ καὶ οὕτω νοήσαις· Οἱ τοῦ Χριστοῦ μαθηταὶ καινοὶ ὄντες, οὐ δύνανται δουλεύειν παλαιοῖς ἔθεσι καὶ νόμοις. «Καὶ ἐγένετο παραπορεύεσθαι αὐτὸν ἐν τοῖς Σάββασι διὰ τῶν σπορίμων, καὶ ἤρξαντο οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ὁδοποιεῖν, τίλλοντες τοὺς στάχυας, καὶ οἱ Φαρισαῖοι ἔλεγον αὐτῷ· Ἴδε τί ποιοῦσιν ἐν τοῖς Σάββασιν ὃ οὐκ ἔξεστι; Καὶ αὐτὸς ἔλεγεν αὐτοῖς· Οὐδέποτε ἀνέγνωτε τί ἐποίησε Δαβὶδ ὅτε χρείαν ἔσχε, καὶ ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ; πῶς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ ἐπὶ Ἀβιάθαρ τοῦ ἀρχιερέως, καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔφαγεν, οὓς οὐκ ἔξεστι φαγεῖν εἰ μὴ τοῖς ἱερεῦσι, καὶ ἔδωκε καὶ τοῖς σὺν αὐτῷ οὖσι; Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· Τὸ Σάββατον διὰ τὸν ἄνθρωπον ἐγένετο, οὐχ ὁ ἄνθρωπος διὰ τὸ Σάββατον· ὥστε Κύριός ἐστιν ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ Σαββάτου.» Οἱ μαθηταὶ τοῦ Κυρίου τοὺς στάχυας ἐκτίλλουσιν, οἷα μηκέτι κατὰ νόμον ἐθισθέντες ζῇν· οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἀγανακτοῦντες, ἐπιστομίζονται ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ, παράγοντος τὸν Δαβὶδ δι’ ἀνάγκην παραλύσαντα τὸν νόμον ἐπὶ Ἀβιάθαρ ἀρχιερέως. Φεύγων γὰρ ὁ προφήτης Δαβὶδ ἀπὸ προσώπου Σαούλ, ἦλθεν εἰς τὸν ἀρχιερέα τοῦτον, καὶ ἠπάτησεν αὐτὸν ὡς παρὰ τοῦ βασιλέως ἀποσταλεὶς εἰς ἀναγκαίαν χρείαν στρατιωτικήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι μοιάζουν με παλαιά ενδύματα, εξαιτίας της αδυναμίας της σκέψης τους. Δεν πρέπει, λοιπόν, να τους επιβάλλεται η βαριά υποχρέωση της νηστείας. Ή μπορείς να το κατανοήσεις και ως εξής: Οι μαθητές του Χριστού, όντας καινούριοι, δεν μπορούν να είναι δούλοι σε παλαιά έθιμα και νόμους. «Και συνέβη να περνά αυτός το Σάββατο μέσα από τα σπαρτά, και οι μαθητές του άρχισαν να ανοίγουν δρόμο, κόβοντας τα στάχυα, και οι Φαρισαίοι του έλεγαν: Κοίτα τι κάνουν το Σάββατο, το οποίο δεν επιτρέπεται; Και αυτός τους έλεγε: Ποτέ δεν διαβάσατε τι έκανε ο Δαβίδ όταν είχε ανάγκη, και πείνασε αυτός και όσοι ήταν μαζί του; πώς εισήλθε στον οίκο του Θεού επί αρχιερέως Αβιάθαρ, και έφαγε τους άρτους της προθέσεως, τους οποίους δεν επιτρέπεται να φάνε παρά μόνο οι ιερείς, και έδωσε και σε όσους ήταν μαζί του; Και τους έλεγε: Το Σάββατο έγινε για τον άνθρωπο, όχι ο άνθρωπος για το Σάββατο. Επομένως, ο Υιός του ανθρώπου είναι Κύριος και του Σαββάτου.» Οι μαθητές του Κυρίου κόβουν τα στάχυα, καθώς δεν έχουν πλέον συνηθίσει να ζουν σύμφωνα με τον νόμο. Οι δε Φαρισαίοι, που αγανακτούν, αποστομώνονται από τον Χριστό, ο οποίος φέρνει ως παράδειγμα τον Δαβίδ που, λόγω ανάγκης, παρέβη τον νόμο επί αρχιερέως Αβιάθαρ. Διότι ο προφήτης Δαβίδ, προσπαθώντας να ξεφύγει από τον Σαούλ, ήλθε σε αυτόν τον αρχιερέα και τον παραπλάνησε, λέγοντας ότι είχε αποσταλεί από τον βασιλιά για κάποια επείγουσα στρατιωτική ανάγκη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες