Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 2:3

Τόσο μεγάλη δύναμη έχει η πίστη, ώστε δεν σώζεται μόνο αυτός που πιστεύει, αλλά σώθηκαν και άλλοι χάρη στην πίστη άλλων. Ο παραλυτικός στην Καπερναούμ δεν ήταν πιστός· όμως εκείνοι που τον μετέφεραν και τον κατέβασαν μέσα από τα κεραμίδια, πίστευαν.

Γι' αυτό και τότε, παραμένοντας εκεί, άκουγαν μεν τον λόγο και έβλεπαν τα σημεία που τελούνταν, όμως βλασφημούσαν μάλλον παρά επαινούσαν αυτόν που τους ευεργετούσε με έργα και με λόγια. Διότι, ενώ ο Κύριος δίδασκε και όλοι ή οι περισσότεροι δέχονταν με προσοχή τους λόγους της χάριτος που εκπορεύονταν από το στόμα του, «έρχονται», λέει, «μερικοί προς αυτόν, φέρνοντας έναν παραλυτικό τον οποίο βάσταζαν τέσσερις και, μην μπορώντας να τον πλησιάσουν εξαιτίας του πλήθους, ξεσκέπασαν τη στέγη όπου βρισκόταν ο Κύριος, άνοιξαν τρύπα και κατέβασαν το κρεβάτι πάνω στο οποίο ήταν ξαπλωμένος ο παραλυτικός». Μπορεί βέβαια να νομίσει κανείς ότι όλη αυτή η πράξη οφειλόταν στην πίστη εκείνων που τον μετέφεραν και ότι ο Κύριος, ικανοποιημένος από την πίστη τους, χάρισε στη συνέχεια τη θεραπεία στον παραλυτικό. Εγώ όμως νομίζω πως η αλήθεια δεν είναι έτσι. Διότι, αν και ο Κύριος, όταν θεράπευε το παιδί του αρχισυναγώγου, δεν ζήτησε πίστη από το ίδιο, ούτε από την κόρη της Χαναναίας ή του Ιαείρου, αρκούμενος στην πίστη εκείνων που προσήλθαν εκ μέρους τους, εντούτοις από τα πρόσωπα αυτά, η μεν μία ήταν νεκρή, η κόρη της Χαναναίας ήταν παράφρων και το παιδί απουσίαζε. Αυτός όμως ο παραλυτικός ήταν παρών και ήταν κύριος του λογικού του, έστω και αν το σώμα του ήταν παράλυτο.

Όταν, λοιπόν, αυτή η σχέση λυθεί και αποτιναχθεί μέσω των τεσσάρων προαναφερθέντων, τότε αληθινά μπορούμε να συντριβούμε, δηλαδή να ταπεινωθούμε αληθινά, να προσπέσουμε και να πλησιάσουμε τον Κύριο, και να ζητήσουμε και να λάβουμε από Αυτόν τη θεραπεία.

Ήλθες για να μας εξολοθρεύσεις. Και τον επιτίμησε ο Ιησούς λέγοντας: Σώπασε, και έβγα από αυτόν. Και βγήκε από αυτόν.» «Έρχονται προς αυτόν φέρνοντας έναν παραλυτικό, και αφαίρεσαν τη στέγη, και κατεβάζουν το κρεβάτι πάνω στο οποίο ήταν ξαπλωμένος ο παραλυτικός. Βλέποντας δε ο Ιησούς την πίστη τους, λέγει στον παραλυτικό: Σου συγχωρούνται οι αμαρτίες σου. Σήκω, πάρε το κρεβάτι σου και περπάτα.» Ήλθε ο Ιησούς στη χώρα των Γαδαρηνών, και τον συνάντησε ένας άνθρωπος που έβγαινε από τα μνήματα κατεχόμενος από ακάθαρτο πνεύμα. Βλέποντας δε τον Ιησού από μακριά, έτρεξε και τον προσκύνησε, και κράζοντας με δυνατή φωνή λέγει: Τι σχέση υπάρχει μεταξύ εμού και σου, Υιέ του Θεού του Υψίστου; Σε ορκίζω στον Θεό, μη με βασανίσεις. Και τον ρώτησε: Ποιο είναι το όνομά σου; Και του λέγει: Λεγεών είναι το όνομά μου. Και τον παρακαλούσαν να μην τους διώξει έξω από τη χώρα. Έβοσκε δε εκεί μια αγέλη χοίρων, και τον παρακαλούσαν οι δαίμονες λέγοντας: Στείλε μας στους χοίρους, για να εισέλθουμε σε αυτούς.

Χριστέ, αυτόν που προσέπεσε με θέρμη πίστης στον θείο σου ναό, ο οποίος κυβερνά με ευσέβεια αυτόν τον εκλεκτό σου λαό και είχε καταληφθεί από φοβερή ασθένεια, ως σπλαχνικός τον θεράπευσες. Σωτήρα, παλαιότερα σήκωσες τον παράλυτο που τον βάσταζαν τέσσερις, και τώρα ανόρθωσες τον βασιλέα, ο οποίος προσήλθε σε εσένα με υπομονή και πίστη, με ελπίδα και αγάπη.

Τι σημαίνει ο παραλυτικός, ο οποίος καταβιβάστηκε από τέσσερα άτομα μέσα από τη στέγη, και εάν είναι δυνατόν, σύμφωνα με την ιστορική αφήγηση, να αφαιρέθηκε η στέγη του σπιτιού; Σύμφωνα βέβαια με την ιστορία, το σπίτι όντως έμεινε χωρίς στέγη, επειδή όσοι επισκέφθηκαν εκείνους τους τόπους και έγιναν αυτόπτες μάρτυρες αναφέρουν ότι οι στέγες των σπιτιών είναι κατασκευασμένες από εξαιρετικά ελαφρύ κισηρίτη λίθο (ελαφρόπετρα), έτσι ώστε όποιος επιθυμεί να αφαιρέσει τη στέγη, να μπορεί να το πράξει εύκολα και γρήγορα. Σύμφωνα, όμως, με τον αναγωγικό τρόπο ερμηνείας, παραλυτικός είναι κάθε νους που νοσεί μέσα στις αμαρτίες και δεν δύναται μέσω της φυσικής θεωρίας —διότι αυτή είναι η θύρα— να δει τον Λόγο· αφού, λοιπόν, αφαιρέσει μέσω της πίστεως το κάλυμμα της παχύτητας του νομικού γράμματος, καταβιβάζεται μέσω των τεσσάρων αρετών από το μάταιο ύψος προς τον Λόγο, ο οποίος κένωσε τον εαυτό Του, και μέσω της πίστης και της πράξης λαμβάνει τη θεραπεία.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Θ'. Περί του παραλυτικού. Περί του Ματθαίου. Περί του Σωτήρος που έτρωγε με τους τελώνες. Περί της θυγατέρας του αρχισυνάγωγου. Περί της αιμορροούσας. Περί των δύο τυφλών. Περί του δαιμονιζόμενου κωφού. «Και αφού μπήκε στο πλοίο, πέρασε απέναντι και ήλθε στη δική του πόλη. Και ιδού, του έφεραν έναν παραλυτικό, κατάκοιτο σε κρεβάτι.» Δική του πόλη ονομάζει την Καπερναούμ, διότι εκεί κατοικούσε· διότι η μεν Βηθλεέμ τον γέννησε, η δε Ναζαρέτ τον ανέθρεψε, και η Καπερναούμ τον είχε ως μόνιμο κάτοικο. Αυτός δε ο παραλυτικός είναι διαφορετικός από εκείνον που αναφέρεται στον Ιωάννη· διότι εκείνος μεν βρισκόταν στην Προβατική κολυμβήθρα στην Ιερουσαλήμ, ενώ αυτός στην Καπερναούμ. Και εκείνος μεν δεν είχε άνθρωπο να τον βοηθήσει, ενώ αυτός βαστάζεται από τέσσερις, όπως λέει ο Μάρκος, ώστε μάλιστα τον κατέβασαν μέσα από τη στέγη, κάτι που ο Ματθαίος παρέλειψε. «Και βλέποντας ο Ιησούς την πίστη τους.» Δηλαδή αυτών που τον έφεραν, διότι πολλές φορές θαυματουργεί εξαιτίας της πίστης αυτών που προσφέρουν, ή και του ίδιου του παραλυτικού. «Είπε στον παραλυτικό: Έχε θάρρος, τέκνο, συγχωρούνται οι αμαρτίες σου.» Τον ονομάζει τέκνο, είτε ως πλάσμα του Θεού, είτε επειδή πίστεψε· δείχνοντας δε, ότι η παράλυση προερχόταν κυρίως από αμαρτίες, συγχωρεί πρώτα αυτές. «Και ιδού, μερικοί από τους Γραμματείς είπαν μέσα τους:»

Κεφάλαιο Β'. Περί του παραλυτικού. Περί του ότι ο Ιησούς συνέτρωγε με τους τελώνες. Περί του ότι οι μαθητές έκοβαν τα στάχυα το Σάββατο. «Και εισήλθε πάλι στην Καπερναούμ μετά από μερικές ημέρες, και ακούστηκε ότι βρίσκεται σε κάποιο σπίτι, και αμέσως συγκεντρώθηκαν πολλοί, ώστε να μην υπάρχει πλέον χώρος ούτε καν κοντά στην πόρτα, και τους κήρυττε τον λόγο. Και έρχονται προς αυτόν φέρνοντας έναν παραλυτικό, τον οποίο σήκωναν τέσσερις. Και επειδή δεν μπορούσαν να τον πλησιάσουν εξαιτίας του πλήθους, αφαίρεσαν τη στέγη στο σημείο όπου βρισκόταν και, αφού άνοιξαν τρύπα, κατέβασαν το κρεβάτι πάνω στο οποίο ήταν ξαπλωμένος ο παραλυτικός. Βλέποντας δε ο Ιησούς την πίστη τους, λέει στον παραλυτικό: Τέκνο μου, σου συγχωρούνται οι αμαρτίες.» Τι σημαίνει το «δι' ημερών»; Σημαίνει «αφού πέρασαν μερικές ημέρες». Επειδή λοιπόν εισήλθε, μόλις άκουσαν ότι βρίσκεται σε σπίτι, έτρεξαν όλοι μαζί, προσδοκώντας ότι θα μπορέσουν να τον συναντήσουν πιο εύκολα. Μεγάλη ήταν δε η πίστη των ανδρών, ώστε να σκάψουν τη στέγη και να τον κατεβάσουν, γι' αυτό και ο Κύριος τον θεραπεύει, βλέποντας την πίστη αυτών που τον μετέφεραν, ή και του ίδιου του παραλυτικού.