Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 2:9

Αν όμως θέλεις να δεις ταυτόχρονα να λύνονται παθήματα και αμαρτήματα, έχεις τον παράλυτο ο οποίος απόλαυσε αυτήν τη διπλή χάρη· διότι άκουσε: «Σου συγχωρούνται οι αμαρτίες», και: «Σήκωσε το κρεβάτι σου»· έτσι και η αμαρτωλή γυναίκα έτυχε της αφέσεως, όπως και ο ληστής, οι τελώνες, και γενικώς όλοι όσοι πίστεψαν.

Αλλά οι Γραμματείς, όταν το άκουσαν, «διαλογίζονταν», λέει, «μέσα τους, γιατί αυτός λέει βλασφημίες; Ποιος μπορεί να συγχωρεί αμαρτίες, εκτός από έναν, τον Θεό;». Ο δε Κύριος, ως δημιουργός των καρδιών και επειδή γνώριζε τους κρυφούς λογισμούς των καρδιών των Γραμματέων, τους λέει: «Γιατί διαλογίζεστε αυτά στις καρδιές σας; Τι είναι ευκολότερο να πω στον παραλυτικό, σου συγχωρούνται οι αμαρτίες, ή να πω, σήκω, πάρε το κρεβάτι σου και περπάτα;».

Ήλθες για να μας εξολοθρεύσεις. Και τον επιτίμησε ο Ιησούς λέγοντας: Σώπασε, και έβγα από αυτόν. Και βγήκε από αυτόν.» «Έρχονται προς αυτόν φέρνοντας έναν παραλυτικό, και αφαίρεσαν τη στέγη, και κατεβάζουν το κρεβάτι πάνω στο οποίο ήταν ξαπλωμένος ο παραλυτικός. Βλέποντας δε ο Ιησούς την πίστη τους, λέγει στον παραλυτικό: Σου συγχωρούνται οι αμαρτίες σου. Σήκω, πάρε το κρεβάτι σου και περπάτα.» Ήλθε ο Ιησούς στη χώρα των Γαδαρηνών, και τον συνάντησε ένας άνθρωπος που έβγαινε από τα μνήματα κατεχόμενος από ακάθαρτο πνεύμα. Βλέποντας δε τον Ιησού από μακριά, έτρεξε και τον προσκύνησε, και κράζοντας με δυνατή φωνή λέγει: Τι σχέση υπάρχει μεταξύ εμού και σου, Υιέ του Θεού του Υψίστου; Σε ορκίζω στον Θεό, μη με βασανίσεις. Και τον ρώτησε: Ποιο είναι το όνομά σου; Και του λέγει: Λεγεών είναι το όνομά μου. Και τον παρακαλούσαν να μην τους διώξει έξω από τη χώρα. Έβοσκε δε εκεί μια αγέλη χοίρων, και τον παρακαλούσαν οι δαίμονες λέγοντας: Στείλε μας στους χοίρους, για να εισέλθουμε σε αυτούς.

Διότι εκείνος μεν στον Ιωάννη, δεν είχε άνθρωπο· αυτός δε τώρα, έχει τέσσερις· και εκείνος μεν βρισκόταν στην Προβατική, αυτός δε τώρα σε οικία· και ο ένας στην Καπερναούμ, ενώ ο άλλος στα Ιεροσόλυμα, και θα μπορούσες να βρεις και άλλες διαφορές. Πλην όμως να γνωρίζεις ότι εκείνος στον Ματθαίο και αυτός που μνημονεύεται τώρα στον Μάρκο, είναι ο ίδιος. «Κάθονταν δε εκεί μερικοί από τους Γραμματείς, και διαλογίζονταν στις καρδιές τους: Γιατί αυτός λέει τέτοιες βλασφημίες; Ποιος μπορεί να συγχωρεί αμαρτίες, παρά μόνον ένας, ο Θεός; Και αμέσως ο Ιησούς, επειδή αντιλήφθηκε με το πνεύμα του ότι έτσι διαλογίζονται μέσα τους, τους είπε: Γιατί τα διαλογίζεστε αυτά στις καρδιές σας; Τι είναι ευκολότερο, να πω στον παραλυτικό, Σου συγχωρούνται οι αμαρτίες, ή να πω:»

«Σήκω, και πάρε το κρεβάτι σου, και περπάτα; Για να μάθετε όμως ότι ο Υιός του ανθρώπου έχει εξουσία πάνω στη γη να συγχωρεί αμαρτίες, λέει στον παραλυτικό: Σε σένα λέω, σήκω, και πάρε το κρεβάτι σου, και πήγαινε στο σπίτι σου. Και σηκώθηκε αμέσως, και παίρνοντας το κρεβάτι, βγήκε έξω μπροστά σε όλους, ώστε να εκπλαγούν όλοι, και να δοξάζουν τον Θεό, λέγοντας ότι Ποτέ δεν είδαμε κάτι τέτοιο.» Οι μεν Φαρισαίοι κατηγορούσαν τον Κύριο ως βλάσφημο, επειδή συγχωρούσε αμαρτίες· διότι μόνο ο Θεός μπορεί να συγχωρεί αμαρτίες· ο δε Κύριος δίνει και άλλο τεκμήριο ότι είναι Θεός, το ότι γνωρίζει τις καρδιές τους· διότι μόνο ο Θεός γνωρίζει τα εσώψυχα του καθενός, όπως λέει και ο προφήτης: Εσύ μονάχα γνωρίζεις τις καρδιές. Αλλά εκείνοι, αν και αποκαλύφθηκαν τα όσα υπήρχαν στις καρδιές τους, παραμένουν ωστόσο αναίσθητοι, μην παραδεχόμενοι ότι αυτός που γνωρίζει τις καρδιές τους δύναται να θεραπεύει και αμαρτήματα. Ο Κύριος βέβαια πιστοποιεί και επιβεβαιώνει μέσω της θεραπείας του σώματος, ότι έχει ιαθεί και η ψυχή του, επιβεβαιώνοντας το αφανές μέσω του φανερού, και το δυσχερέστερο μέσω του ευχερέστερου, έστω κι αν σε εκείνους δεν φαινόταν έτσι. Διότι οι Φαρισαίοι θεωρούσαν δυσκολότερο το να θεραπευθεί το σώμα, ως κάτι το φανερό· ενώ το να ειπωθεί ότι θεραπεύτηκε η ψυχή, το θεωρούσαν εύκολο, διότι η θεραπεία ήταν αφανής.