Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 3:29

Εάν λοιπόν οι Ιουδαίοι, λέγοντας «μέσω του Βεελζεβούλ», κανέναν άλλον δεν λοιδωρούσαν παρά τον Κύριο, είναι συνεπώς φανερό πως αυτό που λέγεται: «Η δε βλασφημία του Πνεύματος», λέγεται εναντίον του ίδιου του Κυρίου, και ο Σωτήρας έλεγε ολόκληρο το ρητό εννοώντας τον εαυτό Του. Διότι Αυτός είναι ο οικοδεσπότης των πάντων· άλλωστε, για λόγους ασφαλείας, δεν πρέπει να διστάσουμε να επαναλάβουμε το ίδιο. Το να διψά, το να κοπιάζει, το να κοιμάται, το να ραπίζεται, το να τρώει, είναι χαρακτηριστικά των ανθρώπων· τα έργα όμως που έκανε ο Κύριος δεν ανήκε πλέον σε ανθρώπους να τα κάνουν, αλλά στον Θεό. Όταν λοιπόν κάποιοι, όπως προείπα, βλέποντας αυτά τα πράγματα, λοιδωρούν τον Κύριο θεωρώντας Τον απλό άνθρωπο, θα ήταν άξιοι μικρότερης τιμωρίας από εκείνους που αποδίδουν τα έργα του Θεού στον διάβολο. Διότι τέτοιου είδους άνθρωποι, όχι μόνο ρίχνουν τα άγια στα σκυλιά, αλλά και εξισώνουν τον Θεό με τον διάβολο, και αποκαλούν το φως σκοτάδι. Αυτήν ακριβώς παρατήρησε ο Μάρκος ότι είναι η ασυγχώρητη βλασφημία των Φαρισαίων λέγοντας: «Όποιος όμως βλασφημήσει κατά του Αγίου Πνεύματος, δεν έχει άφεση, αλλά είναι ένοχος αιώνιας αμαρτίας· διότι έλεγαν: Πνεύμα ακάθαρτο έχει». Και ο εκ γενετής τυφλός, όταν ανέβλεψε, μαρτυρούσε: «Από καταβολής κόσμου δεν ακούστηκε ότι άνοιξε κάποιος τα μάτια ανθρώπου γεννημένου τυφλού».

Τολμούσε δε να λέει ότι ο ίδιος είναι ο Παράκλητος). Και είναι γραμμένο: Όποιος όμως βλασφημήσει κατά του Αγίου Πνεύματος, δεν έχει άφεση. Βλασφήμησε λοιπόν, αποκαλώντας τον εαυτό του Άγιο Πνεύμα. Εκείνος που έχει κοινωνία με αυτούς, ας προσέξει με ποιους κατατάσσει τον εαυτό του.

Διότι οι σε όλα εντελώς ανόσιοι αιρετικοί όξυναν τη γλώσσα τους και κατά του Αγίου Πνεύματος και τόλμησαν να πουν τα αθέμιτα, καθώς έγραψε ο Ειρηναίος ο εξηγητής στα συγγράμματά του κατά των αιρέσεων, άλλοι μεν τολμώντας να πουν ότι οι ίδιοι είναι το Άγιο Πνεύμα, εκ των οποίων πρώτος ήταν ο Σίμων ο μάγος που αναφέρεται στις Πράξεις των Αποστόλων. Διότι, αφού απορρίφθηκε, τόλμησε να διδάσκει τέτοια πράγματα. Οι δε λεγόμενοι Γνωστικοί και ασεβείς ξεστόμισαν και άλλα κατά του Πνεύματος, και οι παράνομοι Ουαλεντινιανοί πάλι άλλα. Ο δε δυσσεβής Μάνης τόλμησε να πει ότι ο ίδιος είναι ο Παράκλητος που εστάλη από τον Χριστό. Άλλοι δε ισχυρίζονταν ότι άλλο είναι το Πνεύμα στους προφήτες και άλλο στην Καινή Διαθήκη. Και είναι πολλή η πλάνη τους, ή μάλλον η βλασφημία τους. Μίσησε, λοιπόν, αυτούς τους ανθρώπους και μείνε μακριά από εκείνους που βλασφημούν το Άγιο Πνεύμα και δεν έχουν άφεση. Τι σχέση μπορείς να έχεις εσύ με εκείνους που δεν έχουν ελπίδα, εσύ που πρόκειται τώρα να βαπτιστείς και στο Άγιο Πνεύμα; Εάν αυτός που συναναστρέφεται τον κλέφτη και συντρέχει μαζί του υπόκειται σε τιμωρία, αυτός που εναντιώνεται στο Άγιο Πνεύμα τι ελπίδα θα έχει;

Πώς λοιπόν εσείς λέτε ότι έχω τον Βεελζεβούλ, δηλαδή ότι, όντας φίλος των δαιμόνων και μάγος, εκβάλλω τους δαίμονες; «Αλήθεια σας λέω ότι θα συγχωρηθούν όλα τα αμαρτήματα στους υιούς των ανθρώπων, και οι βλασφημίες όσες κι αν βλασφημήσουν. Όποιος όμως βλασφημήσει κατά του Αγίου Πνεύματος, δεν έχει άφεση στον αιώνα, αλλά είναι ένοχος αιώνιας κρίσεως»· διότι έλεγαν.