Ὅτε δὲ ἐγένετο καταμόνας, ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ περὶ αὐτὸν σὺν τοῖς δώδεκα τὴν παραβολήν, καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· Ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὸ μυστήριον τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ἐκείνοις δὲ τοῖς ἔξω, ἐν παραβολαῖς τὰ πάντα γίνεται, ἵνα βλέποντες, βλέπωσι, καὶ μὴ ἴδωσι, καὶ ἀκούοντες, ἀκούωσι, καὶ μὴ συνῶσι, μήποτε ἐπιστρέψωσι, καὶ ἀφεθῇ αὐτοῖς τὰ ἁμαρτήματα.» Πρώτην ταύτην τὴν παραβολὴν τίθησι τὴν περὶ τοῦ σπόρου, ἵνα ποιήσῃ προσεκτικωτέρους τοὺς ἀκροατάς. Ἐπεὶ γὰρ μέλλει εἰπεῖν ὅτι ὁ σπόρος ἐστὶν ὁ λόγος, ἐμπεσὼν δὲ εἰς ἀπροσκέπτους, φθείρεται, τούτου ἕνεκεν πρὸ τῶν ἄλλων τὰ τοιαῦτα λέγει, ὡς ἂν σπουδάσωσιν οἱ ἀκροαταὶ μὴ ἐκείνῃ τῇ γῇ ὁμοιωθῆναι τῇ τὸν σπόρον διαφθειρούσῃ. Τίς οὖν ἐστὶν ὁ σπείρων; αὐτὸς ὁ Χριστός, ὃς ἐξῆλθεν ἐκ τῶν κόλπων τῶν Πατρικῶν φιλανθρωπίᾳ καὶ συγκαταβάσει ἀνεκφοιτήτως.
Μετάφραση
Όταν έμεινε μόνος, τον ρώτησαν αυτοί που ήταν γύρω του μαζί με τους δώδεκα σχετικά με την παραβολή, και τους έλεγε: «Σε εσάς έχει δοθεί να γνωρίσετε το μυστήριο της βασιλείας του Θεού, ενώ σε εκείνους που είναι έξω, τα πάντα γίνονται με παραβολές, ώστε βλέποντας να βλέπουν και να μην αντιλαμβάνονται, και ακούγοντας να ακούν και να μην κατανοούν, μήπως τυχόν επιστρέψουν και τους συγχωρεθούν τα αμαρτήματα.» Θέτει πρώτη αυτή την παραβολή για τον σπόρο, για να κάνει τους ακροατές πιο προσεκτικούς. Επειδή, δηλαδή, πρόκειται να πει ότι ο σπόρος είναι ο λόγος, ο οποίος, όταν πέσει σε απερίσκεπτους ανθρώπους, καταστρέφεται, γι' αυτόν τον λόγο λέει αυτά πριν από τα άλλα, ώστε να προσπαθήσουν οι ακροατές να μην ομοιωθούν με εκείνη τη γη που φθείρει τον σπόρο. Ποιος είναι λοιπόν αυτός που σπέρνει; Ο ίδιος ο Χριστός, ο οποίος εξήλθε από τους Πατρικούς κόλπους από φιλανθρωπία και συγκατάβαση, χωρίς όμως να τους εγκαταλείψει ποτέ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες