Τῶν μέντοι παραδεξαμένων καὶ διασωσάντων τὸν σπόρον, πάλιν τρεῖς τάξεις· οἱ μὲν καρποφοροῦντες ἓν ἑκατόν, οἱ τέλειον βίον καὶ ἀκρότατον ἔχοντες· οἱ δὲ ἓν ἑξήκοντα, οἱ μέσως ἔχοντες, οἱ δὲ ἓν τριάκοντα, ὅσοι μικρὰ μέν, πλὴν καὶ αὐτοὶ κατὰ δύναμιν εἰσφέροντες· οἷον, οἱ μέν εἰσι παρθένοι καὶ ἐρημικοί, ἄλλοι μιγάδες καὶ ἐν κοινοβίῳ, ἕτεροι λαϊκοὶ καὶ ἐν γάμῳ. Πλὴν πάντας ὁ Κύριος ὡς καρποφοροῦντας δέχεται· καὶ χάρις τῇ αὐτοῦ φιλανθρωπίᾳ. «Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· Μή τι ὁ λύχνος ἔρχεται ἵνα ὑπὸ τὸν μόδιον τεθῇ, ἢ ὑπὸ τὴν κλίνην; Οὐχ ἵνα ἐπὶ τὴν λυχνίαν ἐπιτεθῇ; Οὐ γάρ ἐστί τι κρυπτόν, ὃ ἐὰν μὴ φανερωθῇ, οὐδὲ ἐγένετο ἀπόκρυφον, ἀλλ’ ἵνα εἰς φανερὸν ἔλθῃ. Εἴ τις ἔχει ὦτα ἀκούειν, ἀκουέτω.» Ἐνταῦθα παραινεῖ τοῖς ἀποστόλοις, λαμπροὺς εἶναι κατὰ τὸν βίον καὶ τὴν πολιτείαν·
Μετάφραση
Ωστόσο, από εκείνους που αποδέχθηκαν και διαφύλαξαν τον σπόρο, υπάρχουν πάλι τρεις τάξεις: αφενός εκείνοι που καρποφορούν εκατό, οι οποίοι ζουν τέλειο και ανώτατο βίο, αφετέρου εκείνοι που αποδίδουν εξήντα, οι οποίοι βρίσκονται σε μέση κατάσταση, και τέλος εκείνοι που αποδίδουν τριάντα, όσοι προσφέρουν μεν λίγα, αλλά ωστόσο και αυτοί συνεισφέρουν ανάλογα με τη δύναμή τους. Δηλαδή, οι μεν είναι παρθένοι και ερημίτες, άλλοι ζουν μαζί με άλλους και σε κοινόβιο, και έτεροι είναι λαϊκοί και έγγαμοι. Πάντως όλους ο Κύριος τους αποδέχεται ως καρποφορούντες. Και ας υπάρχει χάρη στη δική του φιλανθρωπία. «Και τους έλεγε: Μήπως έρχεται ο λύχνος για να τεθεί κάτω από τον μόδιο ή κάτω από το κρεβάτι; Δεν έρχεται για να τοποθετηθεί πάνω στη λυχνία; Διότι δεν υπάρχει τίποτα κρυφό, το οποίο να μην φανερωθεί, ούτε έγινε κάτι απόκρυφο, παρά για να έλθει στο φως. Όποιος έχει αυτιά για να ακούει, ας ακούει.» Εδώ προτρέπει τους αποστόλους να είναι λαμπροί ως προς τον βίο και την πολιτεία τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες