Ἅπερ τὴν εἰκόνα πληροῖ τῶν παραχαρασσόντων τὰ τοῦ Κυρίου διδάγματα, καὶ μὴ γνησίως μαθητευομένων τῷ λόγῳ, ἀλλ᾽ ἐκ τῆς τοῦ πονηροῦ διδασκαλίας διεφθαρμένων, καταμιγνύντων δὲ ἑαυτοὺς τῷ ὑγιαίνοντι σώματι τῆς Ἐκκλησίας, ἵν᾽ ἐκ τοῦ ἀφανοῦς τὰς παρ᾽ ἑαυτῶν βλάβας τοῖς ἀκεραιοτέροις ἐμβάλωσιν. Ἤδη δὲ ὁ Κύριος καὶ τὴν τελείωσιν τῶν εἰς αὐτὸν πεπιστευκότων τῇ τῶν σπερμάτων αὐξήσει παρεικάζει, λέγων· Ὡς ὅταν ἄνθρωπος βάλῃ τὸν σπόρον ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ καθεύδῃ, καὶ ἐγείρηται νύκτα καὶ ἡμέραν, καὶ ὁ σπόρος ἐγείρηται, καὶ μηκύνηται, ὡς οὐκ οἶδεν αὐτός. Αὐτομάτη γὰρ ἡ γῆ καρποφορεῖ πρῶτον χόρτον, εἶτα στάχυν, εἶτα πλήρη σῖτον ἐν τῷ στάχυϊ.
Μετάφραση
Αυτά ακριβώς συμπληρώνουν την εικόνα εκείνων που παραχαράσσουν τα διδάγματα του Κυρίου και δεν μαθητεύουν γνήσια στον Λόγο, αλλά έχουν διαφθαρεί από τη διδασκαλία του πονηρού, αναμειγνύοντας τους εαυτούς τους στο υγιές σώμα της Εκκλησίας, ώστε από την αφάνεια να επιφέρουν τις δικές τους βλάβες στους πιο ακεραίους. Ήδη δε ο Κύριος παρομοιάζει και την τελείωση εκείνων που έχουν πιστέψει σε Αυτόν με την αύξηση των σπόρων, λέγοντας: «Όπως όταν ένας άνθρωπος ρίξει τον σπόρο στη γη, και κοιμάται και εγείρεται νύχτα και μέρα, και ο σπόρος βλαστάνει και μεγαλώνει, χωρίς ο ίδιος να γνωρίζει το πώς. Διότι η γη καρποφορεί από μόνη της, πρώτα χορτάρι, έπειτα στάχυ, και έπειτα πλήρη σίτο μέσα στο στάχυ».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες