Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 6:23

Σε τέτοιο βαθμό δε κυρίευσε τον φιλοπαίγμονα βασιλιά ο αναιδής χορός, ώστε να πει στην κορασίδα: «Ζήτησέ μου ό,τι θέλεις, και θα σου το δώσω»· και της ορκίστηκε ότι «ό,τι και αν μου ζητήσεις θα σου το δώσω, έως και το μισό του βασιλείου μου».

Διότι αυτό αναφέρει ο Μάρκος, ότι «Ορκίστηκε σε αυτήν: Ό,τι και αν μου ζητήσεις θα σου το δώσω, έως το ήμισυ της βασιλείας μου». Τόσο κοστολογούσε τη δική του εξουσία, τόσο ολοκληρωτικά αιχμάλωτος του πάθους έγινε, ώστε να την παραχωρήσει για έναν χορό. Και γιατί απορείς αν αυτά γίνονταν τότε, όταν βεβαίως και τώρα, έπειτα από τόση πνευματική διδασκαλία, εξαιτίας του χορού αυτών των εκθηλυσμένων νέων, πολλοί παραδίδουν ακόμη και τις ίδιες τους τις ψυχές, χωρίς καν να δεσμεύονται από την ανάγκη κάποιου όρκου; Διότι, αφού γίνονται αιχμάλωτοι της ηδονής, οδηγούνται σαν κτήνη, όπου τους σύρει ο λύκος. Αυτό ακριβώς πάθαινε και τότε εκείνος ο παράφρων, διαπράττοντας δύο ακραίες παραφροσύνες: αφενός ότι κατέστησε κυρίαρχη εκείνη που τόσο μαινόταν και μεθούσε από το πάθος, και δεν δίσταζε μπροστά σε τίποτα· αφετέρου ότι δέσμευσε το ζήτημα με τον καταναγκασμό του όρκου. Αλλά παρόλο που εκείνος ήταν τόσο παράνομος, πιο παράνομη από όλους ήταν η γυναίκα εκείνη, και από την κόρη και από τον τύραννο. Διότι ο αρχιτέκτονας όλων των κακών και εκείνη που ύφανε όλο το δράμα ήταν αυτή, η οποία περισσότερο από κάθε άλλον όφειλε να αισθάνεται ευγνωμοσύνη προς τον προφήτη. Διότι και η κόρη, υπακούοντας σε αυτήν, και ασχημόνησε, και χόρεψε, και ζήτησε τον φόνο· και ο Ηρώδης από αυτήν παγιδεύτηκε. Βλέπεις πόσο δίκαια έλεγε ο Χριστός: «Εκείνος που αγαπά πατέρα ή μητέρα περισσότερο από εμένα, δεν είναι άξιός μου»;

Ο Ηρώδης, ως βασιλιάς, έχοντας σωματοφύλακες, περιβεβλημένος με πλούτο, ασκώντας βασιλική εξουσία· ο Ιωάννης, φτωχός, ανέστιος, δίχως πατρίδα, ακτήμονας, άσιτος, τρεφόμενος με ακρίδες των αγρών και άγριο μέλι. Αλλά αυτός ο φτωχός, που περιπλανιόταν στις ερήμους, προστάζει με αυθεντία τον άρχοντα πολυάνθρωπων πόλεων: «Δεν σου επιτρέπεται». Βλέπεις πώς εκ φύσεως η αρετή κυριαρχεί πάνω στην κακία; Όμως, εξαιτίας αυτών των λόγων ρίχνεται στη φυλακή ο δίκαιος· γίνεται εκείνο το πικρό συμπόσιο, και εισέρχεται χορεύοντας το κορίτσι στο μέσο του συμποσίου, και αρέσει στον Ηρώδη και στους συνδαιτυμόνες του, σε τέτοιο βαθμό ώστε ο Ηρώδης να ορκιστεί: «Ζήτησέ μου ό,τι θέλεις, και θα σου το δώσω, έως το μισό του βασιλείου μου». Βλέπεις πού περιέῤῥιψε τη βασιλεία του; «Ό,τι και αν ζητήσεις, θα σου το δώσω, έως και το μισό του βασιλείου μου». Άθλιε και ταλαίπωρε, τόσο πολύ έχουν διαφθαρεί τα μάτια της διανοίας σου; Τόσο αποτιμάς την αξία της βασιλείας; Μία φορά χόρεψε το κορίτσι, και παραχώρησες το μισό· εάν χορέψει και δεύτερη φορά, τι θα κάνεις;

Και εσείς είστε γεμάτοι έπαρση, και δεν πενθήσατε μάλλον. Αλλά και εκείνη σαγηνεύει με ολέθριο τρόπο, και λαμβάνει αμοιβή χειρότερη από το ίδιο της το κατόρθωμα, με αποτέλεσμα να ορκιστεί ο Ηρώδης: Ζήτησέ μου ό,τι θέλεις, και θα σου το δώσω, έως το μισό της βασιλείας μου. Βλέπετε το τέλος των φιληδόνων; Βλέπετε την αισχύνη των φιλοθεαμόνων; Προκαταβολικά ορκίζεσαι: Ό,τι και αν ζητήσεις, θα σου το δώσω· και καθιστάς κυρίαρχο του αιτήματος μια μικρή χορεύτρια, και βάζεις από πριν ως ενέχυρο την απόφασή σου προσθέτοντας όρκο. Βλέπεις πώς η φιληδονία σύρει κατά γης το αξίωμα των βασιλέων; Βλέπεις πού κατέρριψε τη βασιλεία; «Ό,τι και αν ζητήσεις, θα σου το δώσω, έως και το μισό της βασιλείας». Τόσο αποτιμάς τη βασιλική αξία; Τόσο πολύ διεφθάρησαν από πριν τα μάτια σου; Μία φορά χόρεψε το κορίτσι, και παρέδωσες το μισό· εάν χορέψει για δεύτερη φορά, ο βασιλιάς θα καταντήσει απλός ιδιώτης.

Δες, λοιπόν, πόση δύναμη έχει η μανία του έρωτα, ώστε ακόμη και ο Ηρώδης, παρόλο που έτρεφε τόσο μεγάλο σεβασμό και φόβο προς τον Ιωάννη, να τον περιφρονήσει, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσει την ακολασία του. «Και όταν ήρθε η κατάλληλη μέρα, καθώς ο Ηρώδης στα γενέθλιά του παρέθεσε δείπνο στους άρχοντές του, στους χιλιάρχους και στους προύχοντες της Γαλιλαίας· και αφού εισήλθε η κόρη αυτής της ίδιας της Ηρωδιάδας και χόρεψε, αρέσκοντας στον Ηρώδη και στους συνδαιτυμόνες, ο βασιλιάς είπε στο κορίτσι: Ζήτησέ μου ό,τι θέλεις, και θα σου το δώσω. Και της ορκίστηκε: Ό,τι και αν μου ζητήσεις θα σου το δώσω, μέχρι και το μισό του βασιλείου μου. Εκείνη τότε βγήκε και είπε στη μητέρα της: Τι να ζητήσω; Και εκείνη απάντησε: Το κεφάλι του Ιωάννη του Βαπτιστή. Και αφού μπήκε αμέσως με βιασύνη στον βασιλιά, του το ζήτησε λέγοντας: Θέλω να μου δώσεις αυτή τη στιγμή πάνω σε πινάκιο το κεφάλι του Ιωάννη του Βαπτιστή. Και ο βασιλιάς, αν και λυπήθηκε βαθιά, εξαιτίας των όρκων του και των συνδαιτυμόνων του, δεν θέλησε να της το αρνηθεί. Και αμέσως ο βασιλιάς έστειλε τον δήμιο και διέταξε να φέρουν το κεφάλι του. Αυτός πήγε και τον αποκεφάλισε στη φυλακή, έφερε το κεφάλι του πάνω σε πινάκιο και το έδωσε στο κορίτσι, και το κορίτσι το έδωσε στη μητέρα της».