Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 6:52

Διότι ακόμη τον αντιμετώπιζαν ως απλό άνθρωπο. Αυτοί, όμως, ούτε και έτσι αφυπνίστηκαν, αλλά συνέχιζαν να του μιλούν ως σε άνθρωπο, λέγοντας: «Δεν έχουμε παρά μόνο πέντε άρτους και δύο ιχθύες». Γι' αυτό και ο Μάρκος αναφέρει ότι δεν κατανόησαν τα όσα ελέχθησαν, επειδή η καρδιά τους ήταν πωρωμένη. Επειδή, λοιπόν, ο λογισμός τους σερνόταν ακόμη στα γήινα, τότε πλέον αναλαμβάνει ο Ίδιος δράση και λέει: «Φέρτε τους μου εδώ». Διότι, έστω κι αν ο τόπος είναι έρημος, είναι όμως παρών Εκείνος που τρέφει την οικουμένη· και έστω κι αν η ώρα έχει πλέον παρέλθει, σας ομιλεί Εκείνος που δεν υπόκειται στον χρόνο.

Εκείνοι δε, όταν τον είδαν να περπατά πάνω στη θάλασσα, νόμισαν ότι είναι φάντασμα και κραύγασαν. Διότι όλοι τον είδαν και ταράχτηκαν· και αμέσως εκείνος μίλησε μαζί τους και τους λέει: «Έχετε θάρρος, εγώ είμαι, μη φοβάστε». Και ανέβηκε προς αυτούς στο πλοίο, και κόπασε ο άνεμος. Και εξίσταντο υπερβολικά μέσα τους και θαύμαζαν. Διότι δεν είχαν κατανοήσει το θαύμα με τους άρτους, επειδή η καρδιά τους ήταν πωρωμένη.» Ανάγκασε τους μαθητές, διότι δεν ήθελαν να αποσπαστούν από αυτόν, αλλά αποχωρίστηκαν αναγκαστικά, αφενός λόγω της αγάπης τους προς αυτόν, αφετέρου επειδή απορούσαν πώς θα ερχόταν προς αυτούς, εφόσον δεν υπήρχε πλοίο. Αφού λοιπόν απέλυσε τα πλήθη, ανέβηκε για να προσευχηθεί κατ' ιδίαν. Διότι η προσευχή απαιτεί ησυχία και αταραξία. Αφήνει δε τους μαθητές να δοκιμαστούν, για να μάθουν να υπομένουν. Γι' αυτόν τον λόγο άλλωστε δεν παρουσιάζεται αμέσως σε αυτούς, αλλά τους επιτρέπει να κλυδωνίζονται σε όλη τη διάρκεια της νύχτας, για να τους διδάξει να δείχνουν καρτερία και να μην ελπίζουν σε ανακούφιση από την αρχή των δεινών. Πρόσεξε όμως και κάτι άλλο, ότι όταν πρόκειται να παύσει τα δεινά, τότε μάλλον τους υποβάλλει σε μεγαλύτερο φόβο. Διότι βλέποντάς τον έκραξαν, επειδή ταράχτηκαν νομίζοντας ότι βλέπουν φάντασμα· και αμέσως τους θεραπεύει δια της φωνής του, λέγοντας: «Μη φοβάστε».