Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 7:29

Κεφάλαιο Αʹ. Μάρκος. Ήταν δε η γυναίκα Ελληνίδα, Συροφοίνισσα στην καταγωγή, και τον παρακαλούσε να εκβάλει το δαιμόνιο από την κόρη της. Εκείνος δε της είπε: Άφησε πρώτα να χορτάσουν τα παιδιά· διότι δεν είναι καλό να πάρει κανείς τον άρτο των παιδιών και να τον ρίξει στα σκυλάκια. Εκείνη δε αποκρίθηκε και του είπε: Ναι, Κύριε· αλλά και τα σκυλάκια κάτω από το τραπέζι τρώνε από τα ψίχουλα των παιδιών. Και της είπε: Για τον λόγο σου αυτόν.

Ακούγοντας αυτά εγώ, ο Κλήμης, είπα: Ήθελα να μάθω, ποιος άραγε είναι αυτός ο τόσο μεγάλος απατεώνας. Και ο Πέτρος απάντησε: Αν θέλεις να μάθεις, μπορείς να το πληροφορηθείς από εκείνους από τους οποίους κι εγώ εξακρίβωσα τα πάντα γύρω από αυτόν. Υπάρχει ανάμεσά μας κάποια Ιούστα, Συροφοινίκισσα, Χαναναία στο γένος, της οποίας η θυγατέρα βασανιζόταν από βαρύτατη ασθένεια. Αυτή προσήλθε και στον Κύριό μας, φωνάζοντας και ικετεύοντας να θεραπεύσει τη θυγατέρα της. Εκείνος, αν και παρακλήθηκε κι από εμάς, είπε: Δεν επιτρέπεται να θεραπεύονται τα έθνη, που μοιάζουν με σκυλιά επειδή κάνουν χρήση αδιάκριτων τροφών και πράξεων, εφόσον το τραπέζι της βασιλείας έχει αποδοθεί στους υιούς του Ισραήλ. Εκείνη, ακούγοντας αυτό, και παρακαλώντας να συμμετάσχει από το ίδιο τραπέζι όπως ο σκύλος από τα ψίχουλα που πέφτουν, αφού μετέβαλε αυτό που ήταν, με το να ζει όμοια με τους υιούς της βασιλείας, πέτυχε τη θεραπεία για τη θυγατέρα της, όπως το είχε ζητήσει. Διότι δεν θα την θεράπευε, αν ήταν εθνική και παρέμενε στον ίδιο τρόπο ζωής, αυτός που εξαρχής αρνήθηκε να τη θεραπεύσει ως εθνική, επειδή δεν επιτρεπόταν. Αυτή λοιπόν, η οποία αποδέχτηκε τον έννομο τρόπο ζωής, εκδιώχθηκε από το σπίτι της από τον ίδιο της τον άνδρα, ο οποίος είχε αντίθετα φρονήματα από εμάς, μαζί με τη θεραπευμένη θυγατέρα της. Εκείνη όμως, αποδεχόμενη με ευγνωμοσύνη αυτές τις συνθήκες και έχοντας περιουσία, η ίδια παρέμεινε χωρίς σύζυγο, ενώ τη θυγατέρα της την πάντρεψε με κάποιον άνδρα ο οποίος είχε καλή διάθεση προς την αληθινή πίστη και ήταν φτωχός.

Σε αυτήν παρέχει την εξουσία, ώστε να μην υπάρξει ούτε διάλειμμα μεταξύ του λόγου και της ίασης· διότι λέει, «θεραπεύθηκε η κόρη της από την ώρα εκείνη». Ο δε Μάρκος αναφέρει ότι ο Κύριος της είπε πως «για αυτόν σου τον λόγο έχει βγει το δαιμόνιο από την κόρη σου»· δηλαδή, επειδή εξουθένωσες τον εαυτό σου και τον ταπείνωσες σε τέτοιο βαθμό και, αν και αποδιωχνόσουν σφοδρά, δεν απελπίστηκες ούτε παραπλανήθηκες από τον λόγο της οικονομίας, αλλά κατανόησες το μέγεθος της φιλανθρωπίας μου και παρέμεινες μέχρι τέλους προσευχόμενη με ελπίδα μέσα σε ταπείνωση· «διότι ο Θεός δίνει χάρη στους ταπεινούς», όπως προλάβαμε να πούμε στην αρχή, και «όποιος ταπεινώνει τον εαυτό του θα υψωθεί», και «ταπείνωσε», λέει, «τον εαυτό σου, και θα βρεις χάρη ενώπιον του Κυρίου», αλλά και «καθένας που ζητά λαμβάνει, και όποιος ψάχνει βρίσκει, και σε αυτόν που κρούει θα ανοιχτεί».

Τόσο ασύνετοι είστε και εσείς; Έπειτα έλυσε την απορία. «Και αφού σηκώθηκε από εκεί, αναχώρησε για τα σύνορα της Τύρου και της Σιδώνας, και μπαίνοντας σε ένα σπίτι, δεν ήθελε να το μάθει κανείς. Και δεν μπόρεσε να μείνει κρυμμένος. Διότι, αφού άκουσε γι' αυτόν μια γυναίκα, της οποίας η μικρή κόρη είχε ακάθαρτο πνεύμα, ήρθε και έπεσε στα πόδια του (η γυναίκα δε, ήταν Ελληνίδα, Συροφοίνισσα στην καταγωγή), και τον παρακαλούσε να βγάλει το δαιμόνιο από την κόρη της. Ο δε Ιησούς της είπε: Άφησε πρώτα να χορτάσουν τα παιδιά· διότι δεν είναι καλό να πάρει κανείς το ψωμί των παιδιών και να το ρίξει στα σκυλάκια. Εκείνη όμως αποκρίθηκε και του λέει: Ναι, Κύριε· διότι και τα σκυλάκια κάτω από το τραπέζι τρώνε από τα ψίχουλα των παιδιών. Και της είπε: Γι' αυτόν τον λόγο, πήγαινε, το δαιμόνιο έχει βγει από την κόρη σου.