Διὸ καὶ πολλὰ τὰ περιττεύσαντα· ἐνταῦθα δὲ σπυρίδες ἑπτὰ καὶ ὀλίγα τὰ λείψανα, διότι τετρακισχίλιοι ἦσαν, τουτέστι, ταῖς τέσσαρσιν ἀρεταῖς γεγυμνασμένοι, καὶ διὰ τοῦτο ὡς δυνατώτεροι, ἔφαγον πολλά, καὶ ὀλίγα κατέλειψαν. Ἐκεῖνα γὰρ μόνα οὐκ ἠδυνήθησαν φαγεῖν, ὅσα ἦν πνευματικώτερα καὶ βαθύτερα· τοῦτο γὰρ αἱ ἑπτὰ σπυρίδες. Μάνθανε δὲ καὶ τοῦτο κατὰ τὴν ἱστορίαν, ὅτι δεῖ ἡμᾶς ἄχρι τῆς χρείας ἵστασθαι, καὶ μηδὲν πλέον ζητεῖν. Ἰδοὺ γὰρ οἱ ὄχλοι, φαγόντες καὶ χορτασθέντες, οὐκ ἔλαβον μεθ’ ἑαυτῶν τὰ λείψανα τῶν ἄρτων, ἀλλ’ οἱ μαθηταὶ ἦραν ταῦτα, ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν κοφίνων· οὕτως οὖν δεῖ καὶ ἡμᾶς ἀρκεῖσθαι τῇ συμμετρίᾳ τῆς χρείας. «Καὶ εὐθέως ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, ἦλθεν εἰς τὰ μέρη Δαλμανουθά. Καὶ ἐξῆλθον οἱ Φαρισαῖοι καὶ ἤρξαντο συζητεῖν αὐτῷ, ζητοῦντες παρ’ αὐτοῦ σημεῖον ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ, πειράζοντες αὐτόν. Καὶ ἀναστενάξας τῷ πνεύματι αὐτοῦ, λέγει· Τί ἡ γενεὰ αὕτη σημεῖον ἐπιζητεῖ; Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, εἰ δοθήσεται τῇ γενεᾷ ταύτῃ σημεῖον.» Μετὰ τὸ θαῦμα τὸ ἐπὶ τοῖς ἄρτοις, εὐθὺς ἀναχωρεῖ εἰς ἄλλον τόπον, φοβούμενος μήπως ὁ ὄχλος διὰ τὸ τοιοῦτον θαῦμα, νεωτερίσῃ, καὶ ποιήσῃ αὐτὸν βασιλέα.
Μετάφραση
Γι' αυτό και περίσσεψαν πολλά· εδώ όμως επτά σπυρίδες και λίγα τα υπολείμματα, διότι ήταν τετρακισχίλιοι, δηλαδή, γυμνασμένοι στις τέσσερις αρετές, και γι' αυτό, ως πιο δυνατοί, έφαγαν πολλά, και άφησαν λίγα. Διότι μόνο εκείνα δεν μπόρεσαν να φάνε, όσα ήταν πιο πνευματικά και βαθύτερα· διότι αυτό συμβολίζουν οι επτά σπυρίδες. Να μαθαίνεις δε και αυτό σύμφωνα με την ιστορία, ότι πρέπει εμείς να σταματάμε μόλις καλυφθεί η ανάγκη, και να μην ζητάμε τίποτα περισσότερο. Διότι ιδού τα πλήθη, αφού έφαγαν και χόρτασαν, δεν πήραν μαζί τους τα υπολείμματα των άρτων, αλλά οι μαθητές τα πήραν, όπως και στην περίπτωση με τα κοφίνια· έτσι λοιπόν πρέπει και εμείς να αρκούμαστε στο μέτρο της ανάγκης. «Και αμέσως, αφού μπήκε στο πλοίο με τους μαθητές του, ήρθε στα μέρη της Δαλμανουθά. Και βγήκαν οι Φαρισαίοι και άρχισαν να συζητούν μαζί του, ζητώντας από αυτόν σημείο από τον ουρανό, για να τον πειράξουν. Και αναστενάζοντας βαθιά στο πνεύμα του, λέει: Γιατί η γενεά αυτή ζητάει σημείο; Αλήθεια σας λέω, δεν θα δοθεί σημείο σε αυτή τη γενεά.» Μετά το θαύμα με τους άρτους, αμέσως αναχωρεί σε άλλο τόπο, φοβούμενος μήπως το πλήθος, εξαιτίας ενός τέτοιου θαύματος, στασιάσει και τον κάνει βασιλιά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες