Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· Πῶς οὔπω συνίετε;» Ἀφίησι τοὺς Φαρισαίους ὁ Κύριος, ὡς ἀδιορθώτους. Ἔνθα μὲν γὰρ ἔστιν ἐλπὶς διορθώσεως, ἐκεῖ δεῖ ἐγχρονίζειν· ἔνθα δὲ ἀδιόρθωτον τὸ κακόν, ἐκεῖθεν ἀποπηδᾷν δεῖ. Οἰκονομικῶς δὲ οἱ μαθηταὶ ἐπιλανθάνονται λαβεῖν ἄρτους, ἵνα ὀνειδισθέντες βελτίους γένωνται, καὶ εἰς αἴσθησιν ἔλθωσι τῆς τοῦ Χριστοῦ δυνάμεως.
Μετάφραση
Και τους έλεγε: «Πώς δεν καταλαβαίνετε ακόμη;» Ο Κύριος εγκαταλείπει τους Φαρισαίους ως αδιόρθωτους. Διότι, όπου υπάρχει ελπίδα διορθώσεως, εκεί πρέπει να παραμένει κανείς· όπου όμως το κακό είναι αδιόρθωτο, από εκεί πρέπει να απομακρύνεται. Κατά θεία οικονομία, εξάλλου, οι μαθητές ξεχνούν να πάρουν άρτους, ώστε, αφού επιπληχθούν, να γίνουν καλύτεροι και να αποκτήσουν συναίσθηση της δυνάμεως του Χριστού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες