ἓν μὲν δὴ τοῦτο διὰ τῶν προοιμίων ἡμᾶς παιδευσάτω ὁ λόγος, τὸ μηκέτι ἀνθρώπους εἶναι τοὺς ἐπὶ τὰ ἄδυτα τῶν τοῦ βιβλίου τούτου μυστηρίων εἰσαγομένους ἀλλὰ μεταποιηθῆναι τῇ φύσει διὰ τῆς τοῦ κυρίου μαθητείας πρὸς τὸ θειότερον, καθὼς μαρτυρεῖ τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς ὁ λόγος, ὅτι κρείττους ἦσαν ἢ κατὰ ἄνθρωπον, οὓς διέκρινεν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἡ γενομένη πρὸς αὐτοὺς παρὰ τοῦ κυρίου διαστολή, ὅτε φησί· Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι; Ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι; ἀληθῶς γὰρ ὁ διὰ τῶν τοιούτων ῥημάτων, ὧν ἡ πρόχειρος ἔμφασις τὰς σαρκώδεις ἡδυπαθείας ἐνδείκνυται, μὴ κατολισθαίνων εἰς τὴν ῥυπῶσαν διάνοιαν ἀλλὰ πρὸς τὴν τῶν θείων φιλοσοφίαν, ἐπὶ τὰς καθαρὰς ἐννοίας διὰ τῶν ῥημάτων τούτων χειραγωγούμενος δείκνυσι τὸ μηκέτι ἄνθρωπος εἶναι μηδὲ σαρκὶ καὶ αἵματι συμμεμιγμένην τὴν φύσιν ἔχειν, ἀλλὰ τὴν ἐλπιζομένην ἐν τῇ ἀναστάσει τῶν ἁγίων ζωὴν ἐπιδείκνυται ἰσάγγελος διὰ τῆς ἀπαθείας γενόμενος.
Μετάφραση
Αυτό, λοιπόν, ας μας διδάξει πρώτα ο λόγος μέσα από τα προοίμια: ότι δεν είναι πλέον απλοί άνθρωποι όσοι εισάγονται στα άδυτα των μυστηρίων αυτού του βιβλίου, αλλά ότι έχουν μεταβληθεί ως προς τη φύση τους προς το θειότερο μέσω της μαθητείας τους στον Κύριο, καθώς μαρτυρεί ο Λόγος για τους δικούς του μαθητές, ότι ήταν ανώτεροι από τα ανθρώπινα μέτρα. Αυτούς τους ξεχώρισε από τους υπόλοιπους ανθρώπους ο διαχωρισμός που έκανε σε αυτούς ο Κύριος όταν λέει: «Ποιος λένε οι άνθρωποι ότι είμαι; Εσείς όμως ποιος λέτε ότι είμαι;». Διότι, αληθινά, εκείνος που ακούγοντας τέτοια λόγια —των οποίων η επιφανειακή εντύπωση υποδεικνύει σαρκικές ηδυπάθειες— δεν ολισθαίνει σε ρυπαρά νοήματα, αλλά στρέφεται προς τη φιλοσοφία των θείων πραγμάτων και καθοδηγείται μέσω αυτών των λέξεων προς τις καθαρές έννοιες, αποδεικνύει ότι δεν είναι πλέον κοινός άνθρωπος ούτε έχει φύση αναμεμειγμένη με σάρκα και αίμα, αλλά φανερώνει τη ζωή που ελπίζουμε κατά την ανάσταση των αγίων, έχοντας γίνει ισάγγελος μέσω της απάθειας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες