Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 8:35

ΕΡΩΤΗΣΗ ΡϟΘ΄. Πώς θα μπορούσε κάποιος να αποκτήσει την προθυμία να αψηφήσει ακόμη και τους κινδύνους για χάρη της εντολής του Κυρίου; ΑΠΟΚΡΙΣΗ. Πρώτον μεν, φέρνοντας στη μνήμη του ότι ο ίδιος ο Κύριος υπήκουσε στον Πατέρα για χάρη μας μέχρι θανάτου· έπειτα, αποκτώντας την πλήρη βεβαιότητα για τη δύναμη της εντολής, ότι δηλαδή είναι ζωή αιώνια, όπως είναι γραμμένο· και τέλος, πιστεύοντας στον Κύριο που είπε: «Όποιος θέλει να σώσει την ψυχή του, θα την χάσει· όποιος όμως χάσει την ψυχή του για χάρη μου και για το Ευαγγέλιο, αυτός θα τη σώσει».

Αλλά, για να αφήσουμε όλους εκείνους που έζησαν πριν από τον νόμο και υπό τον νόμο, ο ίδιος ο Κύριος, για τον οποίο υπάρχουν τα πάντα και μέσω του οποίου έγιναν τα πάντα, δεν έλεγε πριν από τον Σταυρό: όποιος δεν σηκώνει τον σταυρό του και δεν με ακολουθεί, δεν είναι άξιός μου; Βλέπετε πώς, ακόμη και πριν στηθεί ο Σταυρός, ο Σταυρός ήταν αυτός που έσωζε; Αλλά και όταν ο Κύριος προέλεγε στους μαθητές με παρρησία το πάθος Του και τον θάνατο μέσω του Σταυρού, ο Πέτρος, ακούγοντάς το, δεν το άντεξε, αλλά επειδή γνώριζε ότι έχει την εξουσία, Τον παρακαλούσε λέγοντας: «Ο Θεός να σε φυλάξει, Κύριε, δεν θα σου συμβεί ποτέ αυτό». Εκείνον μεν τον επέπληξε επειδή σε αυτό το θέμα σκεφτόταν ανθρώπινα και όχι θεϊκά, και αφού προσκάλεσε το πλήθος μαζί με τους μαθητές Του, τους είπε: «Όποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας απαρνηθεί τον εαυτό του, ας σηκώσει τον σταυρό του και ας με ακολουθεί· διότι όποιος θέλει να σώσει τη ζωή του, θα την χάσει, ενώ όποιος χάσει τη ζωή του εξαιτίας μου και του ευαγγελίου, αυτός θα τη σώσει».

Και οι μεν βασιλείς της γης ζητούν από εκείνους που τους ακολουθούν να είναι έτοιμοι για θάνατο υπέρ αυτών, ο δε Κύριος παρέδωσε ο ίδιος τον εαυτό του σε θάνατο υπέρ ημών, και παραγγέλλει σε εμάς να είμαστε έτοιμοι για θάνατο όχι υπέρ αυτού, αλλά υπέρ ημών των ιδίων. Και δείχνοντας ότι αυτό είναι υπέρ ημών των ιδίων, προσθέτει: «διότι όποιος θέλει να σώσει την ψυχή του θα την χάσει, ενώ όποιος την χάσει εξαιτίας μου και εξαιτίας του ευαγγελίου, αυτός θα την σώσει». Τι σημαίνει αυτό, ότι όποιος θέλει να την σώσει, θα την χάσει, και όποιος την χάσει, θα την σώσει; Διπλός είναι ο άνθρωπος: ο εξωτερικός, εννοώ το σώμα, και ο εσωτερικός μας άνθρωπος, δηλαδή η ψυχή. Όταν λοιπόν ο εξωτερικός μας άνθρωπος παραδώσει τον εαυτό του σε θάνατο, χάνει την ψυχή του η οποία χωρίζεται από αυτόν. Εκείνος λοιπόν που την χάνει με αυτόν τον τρόπο υπέρ του Χριστού και του ευαγγελίου, όντως θα την σώσει και θα την κερδίσει, εξασφαλίζοντάς της ουράνια και αιώνια ζωή, και ανακτώντας την σε αυτή την κατάσταση κατά την ανάσταση, και μέσω αυτής έχοντας γίνει και ο ίδιος τέτοιος, εννοώ και ως προς το σώμα, ουράνιος και αιώνιος.

Αφού απέδειξε ως παράλογα βάσει υποθέσεως αυτά και τόσα άλλα τα οποία ακολουθούν την άρνηση της αναστάσεως, στη συνέχεια θεμελιώνει ευθέως την ύπαρξη της αναστάσεως και λέει: «Ο Χριστός έχει αναστηθεί εκ νεκρών». Αυτό το λαμβάνει ως ομολογημένο, εφόσον συνάγεται από τα προλεχθέντα: Διότι, εάν το κήρυγμά μας δεν είναι κενό, αλλά γεμάτο από χάρη και αλήθεια· εάν η πίστη μας δεν είναι κενή και μάταιη, αλλά βεβαία και ασφαλής, και αποβλέπει στον έσχατο σκοπό, παρέχοντας όχι μόνο την άφεση των αμαρτιών, αλλά και τη θεία υιοθεσία, την ουράνια βασιλεία και την αιώνια απόλαυση των άρρητων αγαθών· και εάν δεν είμαστε ψευδομάρτυρες, αλλά κήρυκες της αλήθειας, η οποία επιβεβαιώνεται μέσω των θείων σημείων που ακολουθούν· και εάν δεν είμαστε οι πιο άθλιοι και αξιοθρήνητοι από όλους τους ανθρώπους εξαιτίας των παθημάτων αυτής της ζωής, αλλά μακάριοι λόγω της δόξας και των στεφάνων που πρόκειται να αποκαλυφθούν σε εμάς στην άλλη ζωή, απέναντι στην τεράστια αξία των οποίων τα παρόντα δεινά υπολείπονται κατά πολύ· εάν επίσης όσοι κοιμήθηκαν εν Χριστώ δεν χάθηκαν, αλλά ζουν και σώζονται μέσω Εκείνου που είπε: «Εκείνος που πιστεύει σε εμένα, και αν πεθάνει, θα ζήσει· και καθένας που ζει και πιστεύει σε εμένα δεν θα δει ποτέ θάνατο στον αιώνα· και όποιος χάσει τη ζωή του για χάρη δική μου και του ευαγγελίου, αυτός θα τη σώσει». Εάν, λοιπόν, εκείνα είναι παράλογα και ασύστατα, ενώ αυτά είναι απολύτως αληθινά και βέβαια, τότε είναι απολύτως αληθινό και το κεφάλαιο όλων αυτών, το οποίο είναι, ότι ο Χριστός έχει αναστηθεί εκ νεκρών.

Ποια είναι δε η πίστη που απαιτείται από εμάς από τον Θεό και τι είδους πίστη οφείλουμε να έχουμε προς αυτόν, ο ίδιος το φανέρωσε μέσω των Ευαγγελίων, λέγοντας τα εξής: «Όποιος θέλει να έλθει οπίσω μου, ας απαρνηθεί τον εαυτό του και ας σηκώσει τον σταυρό του και ας με ακολουθεί· διότι όποιος έρχεται προς εμένα και δεν μισεί τον πατέρα του και τη μητέρα και τους αδελφούς και τις αδελφές, ακόμη δε και την ίδια του τη ζωή, δεν μπορεί να είναι μαθητής μου.» Και πάλι: «Εκείνος που βρήκε τη ζωή του», στα προαναφερθέντα δηλαδή, «θα την χάσει· ενώ όποιος χάσει τη ζωή του εξαιτίας μου και εξαιτίας του Ευαγγελίου μου», δηλαδή της εκπληρώσεως των εντολών μου, «θα τη βρει εις ζωήν αιώνιον». Ακούσατε τα γνωρίσματα της πίστεως; Αρκείσθε στα όσα ελέχθησαν ή έχετε ακόμη ανάγκη να υπενθυμίσουμε και τα επόμενα; Εάν λοιπόν θέλετε να μάθετε ότι τέτοια πίστη απαιτεί από εμάς ο Θεός, ώστε πιστεύοντας σε αυτόν να μην φροντίζουμε απολύτως καθόλου για την παρούσα ζωή, μάθετέ το με ακρίβεια από τον ίδιο τον Κύριο που διακηρύττει ρητώς: «Μη μεριμνήσετε για το αύριο, τι θα φάτε ή τι θα πιείτε ή τι θα ντυθείτε.» Και ανεβάζοντάς μας σιγά σιγά προς τα τελειότερα, λέγει: «Εάν κάποιος σε ραπίσει στη δεξιά σιαγόνα, στρέψε σε αυτόν και την άλλη· και σε εκείνον που θέλει να κριθεί μαζί σου και να σου πάρει τον χιτώνα, άφησέ του και το ιμάτιο· και από εκείνον που παίρνει τα δικά σου μην τα απαιτείς πίσω.»

Γιατί δεν προστρέχουμε, αδελφοί, στον εύσπλαχνο Θεό που μας αγάπησε τόσο πολύ; Γιατί δεν παραδίδουμε τις ψυχές μας στον θάνατο υπέρ του Χριστού και Θεού, ο οποίος πέθανε για εμάς; Ή δεν βλέπουμε πολλούς ανθρώπους, εξαιτίας της επιθυμίας τους για ορισμένα πρόσκαιρα πράγματα, να υπομένουν πολλούς κόπους και πόνους και να πραγματοποιούν μακρινά ταξίδια, και όχι μόνο αυτό, αλλά και να περιφρονούν τη γυναίκα και τα παιδιά τους και κάθε άλλη δόξα και απόλαυση, μη προτιμώντας τίποτε άλλο πέρα από το δικό τους θέλημα, ώστε να μην αποτύχουν στον σκοπό τους; Εάν, λοιπόν, για πρόσκαιρα και φθαρτά πράγματα κάποιοι άνθρωποι καταβάλλουν όλο αυτόν τον αγώνα και θυσιάζουν ακόμη και την ίδια τους την ψυχή, εμείς για τον Βασιλέα των βασιλευόντων και τον Κύριο των κυριευόντων, τον Κτίστη και Εξουσιαστή των πάντων, δεν θα παραδώσουμε τις ψυχές και τα σώματά μας στον θάνατο; Διότι ο Ίδιος λέει: Εκείνος που θα χάσει την ψυχή του, δηλαδή θα την νεκρώσει ως προς τον κόσμο και δεν θα βρεθεί σε κανένα σαρκικό θέλημα, για εμένα και το Ευαγγέλιο, αυτός θα τη σώσει· ενώ εκείνος που θα βρει την ψυχή του σε κάποια αμαρτία, θα την χάσει. Πού να φύγουμε λοιπόν, αδελφοί, από το πρόσωπό Του ή πού να πάμε; Διότι, εάν ανεβούμε στον ουρανό, εκεί θα Τον βρούμε· εάν κατεβούμε στον άδη, και εκεί είναι παρών· εάν πάμε στα πέρατα της θάλασσας, δεν θα ξεφύγουμε από το χέρι Του, αλλά η δεξιά Του θα κρατήσει τις ψυχές και τα σώματά μας.

Όταν εξασφάλισε την ομολογία τους ότι αυτός είναι ο αληθινός Χριστός, τότε τους αποκαλύπτει και το μυστήριο του σταυρού, αν και όχι εντελώς φανερά· διότι ούτε καν έτσι καταλάβαιναν τι έλεγε, ούτε εννοούσαν τι σημαίνει το να αναστηθεί, αλλά νόμιζαν ότι είναι καλύτερο το να μην πάθει απολύτως τίποτα. Γι' αυτό και ο Πέτρος αρχίζει να τον επιπλήττει, επειδή έριχνε τον εαυτό του στον θάνατο, ενώ θα μπορούσε να μην πάθει τίποτα. Ο δε Κύριος, δείχνοντας ότι το πάθος του θα γίνει προς σωτηρία, και ότι μόνο ο Σατανάς δεν θέλει να πάθει αυτός, για να μην σώσει τους ανθρώπους, ονομάζει τον Πέτρο Σατανά, ως φρονούντα τα του Σατανά, και επειδή δεν ήθελε να πάθει, αλλά του εναντιωνόταν. (Διότι Σατανάς ερμηνεύεται ως αντίπαλος.) Το δε «Ύπαγε οπίσω μου», λέει, δηλαδή, «Ακολούθησε το θέλημά μου, και μην αντιτάσσεσαι, ούτε να έρχεσαι ενάντια σε μένα, αλλά ακολούθα με». Είπε δε ότι ο Πέτρος φρονεί τα των ανθρώπων, καθόσον, έχοντας ταπεινά και σαρκικά φρονήματα, ήθελε να βρίσκεται ο Κύριος σε άνεση, και να μη σταυρωθεί ούτε να περιπέσει σε δοκιμασία υπέρ της σωτηρίας του κόσμου. «Και αφού προσκάλεσε το πλήθος μαζί με τους μαθητές του, τους είπε: Όποιος θέλει να έλθει οπίσω μου, ας απαρνηθεί τον εαυτό του, και ας σηκώσει τον σταυρό του, και ας με ακολουθεί. Διότι όποιος θέλει να σώσει την ψυχή του, θα την χάσει· όποιος όμως χάσει την ψυχή του ένεκα εμού και του Ευαγγελίου, αυτός θα τη σώσει».