Τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; ἣ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;» Ἐπειδήπερ ὁ Πέτρος ἐπετίμησεν αὐτῷ ὡς θέλοντι σταυρωθῆναι, προσκαλεῖται τὸν ὄχλον, καὶ ἐν ἐπηκόῳ πάντων, πρὸς τὸν Πέτρον τὸ πλέον ἀποτεινόμενος, φησί· Σύ μοι μέμφῃ, ὦ Πέτρε, ὅτι τὸν σταυρὸν αἱροῦμαι; ἐγὼ δέ σοι λέγω, ὅτι οὐδὲ σὺ οὐδὲ ἄλλος τις σωθήσεται, ἐὰν μὴ ἀποθάνῃ ὑπὲρ τοῦ καλοῦ καὶ τῆς ἀληθείας. Ὅρα δὲ ὅτι οὐκ εἶπεν ὡς, Κἂν μὴ θέλῃ τις, ἀποθνησκέτω, ἀλλ’, Ὅστις θέλει. Οὐδένα γάρ, φησί, βιάζομαι. Ἐπὶ γὰρ ἀγαθὰ καλῶ, οὐκ ἐπὶ κακά, ἵνα καὶ ἀναγκάσω· ὥστε εἴ τις οὐ θέλει, οὐδὲ ἄξιός ἐστι τούτων. Τί δέ ἐστι τὸ ἀπαρνήσασθαι ἑαυτόν, οὕτως ἂν μάθοιμεν, ἐὰν γνῶμεν τί ἐστι τὸ ἀρνήσασθαι ἕτερον. Ὁ ἀρνούμενος ἕτερον, ἀδελφὸν τυχόν, ἢ οἰκέτην, ἣ πατέρα, κἂν μαστιζόμενον ἴδοι, κἂν φονευόμενον, οὐκ ἐπιστρέφεται, οὐ συμπάσχει, ἅτε ἅπαξ ἀλλοτριωθείς. Οὕτως οὖν καὶ ἡμᾶς βούλεται τοῦ ἡμετέρου σώματος ἀφειδεῖν, ἵνα κἂν μαστίζωσι, κἂν ὁτιοῦν ποιῶσι, μὴ φειδώμεθα. Ἀράτω δὲ τὸν σταυρόν, τουτέστι, τὸν ἐπονείδιστον θάνατον· ἐπονείδιστος γὰρ ἐδόκει τότε ὁ σταυρός. Ἐπεὶ δὲ πολλοὶ σταυροῦνται διὰ τὸ λῃσταὶ εἶναι, προστίθησιν ὅτι μετὰ τοῦ σταυρωθῆναι, καὶ τὴν ἄλλην ἀρετὴν δεῖ ἔχειν. Τοῦτο γάρ ἐστι τό, Καὶ ἀκολουθείτω μοι.
Μετάφραση
«Διότι τι θα ωφελήσει τον άνθρωπο εάν κερδίσει όλο τον κόσμο, και ζημιωθεί την ψυχή του; Ή τι θα δώσει ο άνθρωπος ως αντάλλαγμα για την ψυχή του;» Επειδή ακριβώς ο Πέτρος τον επιτίμησε επειδή ήθελε να σταυρωθεί, προσκαλεί το πλήθος, και εις επήκοον όλων, απευθυνόμενος περισσότερο προς τον Πέτρο, λέγει: Εσύ με μέμφεσαι, Πέτρε, επειδή επιλέγω τον σταυρό; Εγώ όμως σου λέγω, ότι ούτε εσύ ούτε κανένας άλλος θα σωθεί, εάν δεν πεθάνει υπέρ του καλού και της αληθείας. Πρόσεξε δε ότι δεν είπε, Ακόμη κι αν κάποιος δεν θέλει, ας πεθάνει, αλλά, Όποιος θέλει. Διότι κανέναν, λέγει, δεν εξαναγκάζω. Επειδή σας προσκαλώ σε αγαθά, όχι σε κακά, για να επιβάλω και καταναγκασμό· επομένως αν κάποιος δεν θέλει, δεν είναι ούτε άξιος αυτών. Το τι σημαίνει δε το να απαρνηθεί κανείς τον εαυτό του, θα μπορούσαμε να το κατανοήσουμε ως εξής, εάν γνωρίσουμε τι σημαίνει το να απαρνηθεί κάποιον άλλον. Εκείνος που απαρνείται κάποιον άλλον, έναν αδελφό ίσως, ή υπηρέτη, ή πατέρα, ακόμη κι αν τον δει να μαστιγώνεται, ακόμη κι αν φονεύεται, δεν του δίνει σημασία, δεν συμπάσχει, καθότι έχει πλέον αποξενωθεί. Έτσι λοιπόν θέλει και εμείς να μη φειδόμαστε το δικό μας σώμα, ώστε ακόμη κι αν μας μαστιγώνουν, ακόμη κι αν μας κάνουν οτιδήποτε, να μην το λυπόμαστε. Ας σηκώσει δε τον σταυρό, δηλαδή, τον επονειδιστικό θάνατο· διότι επονειδιστικός εθεωρείτο τότε ο σταυρός. Επειδή όμως πολλοί σταυρώνονται εξαιτίας του ότι είναι ληστές, προσθέτει ότι μαζί με το να σταυρωθεί, πρέπει κανείς να έχει και την υπόλοιπη αρετή. Διότι αυτό σημαίνει το, Και ας με ακολουθεί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες