Ἀλλ’ ἐπεὶ κατὰ τὴν παροῦσαν τῶν ἱερῶν νηστειῶν κυριώνυμον ἡμέραν ἐπ’ ἐκκλησίας ἔθος τὰ περὶ τοῦ θαύματος ἀναγινώσκεσθαι τούτου, φέρε τὴν αὐτὸ καταγγέλλουσαν εὐαγγελικὴν ρῆσιν ἄνωθεν ἐπέλθωμεν ἅπασαν. Ἐλθόντι γοῦν φησι τῷ Ἰησοῦ πρὸς τοὺς μαθητὰς καὶ τοὺς αὐτοῖς συμπαρόντας καὶ ἐρωτήσαντι, τίς ὁ πρὸς ἀλλήλους λόγος, ἀποκριθεὶς εἷς ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπε· «διδάσκαλε, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρὸς σὲ ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον, καὶ ὅπου ἂν αὐτὸν καταλάβῃ, ρήσσει αὐτὸν καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ καὶ ξηραίνεται».
Μετάφραση
Αλλά, επειδή κατά την παρούσα Κυριακή των ιερών νηστειών υπάρχει η συνήθεια να αναγινώσκονται στην εκκλησία τα σχετικά με αυτό το θαύμα, ας εξετάσουμε από την αρχή ολόκληρη την ευαγγελική περικοπή που το εξαγγέλλει. Λέει λοιπόν ότι, όταν ο Ιησούς ήλθε προς τους μαθητές και αυτούς που ήταν μαζί τους και τους ρώτησε ποια ήταν η συζήτηση μεταξύ τους, αποκρίθηκε ένας από το πλήθος και είπε: «Δάσκαλε, έφερα σε σένα τον υιό μου που έχει πνεύμα άλαλο, και όπου τον καταλάβει, τον ρίχνει κάτω και βγάζει αφρούς και τρίζει τα δόντια του και ξεραίνεται».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες