Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 9:17

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ἀποκριθεὶς εἷς ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπε· διδάσκαλε, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρός σε, ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Ἀγκυρωτός
καὶ ἔσομαι, φησί, πνεῦμα ψευδὲς ἐν τῷ στόματι τῶν προφητῶν», λέγεται δὲ «πνεῦμα κατανύξεως» εἶναι 〈καὶ〉 «πνεῦμα δειλίας» καὶ «πνεῦμα Πύθωνος» καὶ «πνεῦμα πορνείας» καὶ «πνεῦμα καταιγίδος» καὶ «πνεῦμα πολυρρῆμον» καὶ «πνεῦμα ἀσθενείας» καὶ «πνεῦμα ἀκάθαρτον» καὶ «πνεῦμα κωφόν» καὶ «πνεῦμα ἄλαλον» καὶ «πνεῦμα μογγιλάλον» καὶ «πνεῦμα χαλεπὸν λίαν», ὃ καλεῖται λεγεών, καὶ «τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας». ἄπειρα δὲ τὰ περὶ πνευμάτων λόγια σοφοῖς. ἀλλ᾽ ὥσπερ οἱ πολλοὶ υἱοὶ θέσει ἢ κλήσει οὐκ ἀληθείᾳ δέ, διὰ τὸ ἀρχὴν ἔχειν καὶ τέλος * ἁμαρτητικῶς, οὕτω καὶ πνεύματα πλεῖστα θέσει ἢ κλήσει, κἂν ἁμαρτητικὰ ᾖ, τὸ δὲ ἅγιον πνεῦμα μόνον καλεῖται πνεῦμα πατρὸς καὶ υἱοῦ, «πνεῦμα ἀληθείας» καὶ «πνεῦμα θεοῦ» καὶ «πνεῦμα Χριστοῦ» καὶ «πνεῦμα χάριτος».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Και θα γίνω, λέει, πνεύμα ψευδές στο στόμα των προφητών», λέγεται δε ότι υπάρχει «πνεύμα κατανύξεως» και «πνεύμα δειλίας» και «πνεύμα Πύθωνος» και «πνεύμα πορνείας» και «πνεύμα καταιγίδας» και «πνεύμα πολυρρήμον» και «πνεύμα ασθενείας» και «πνεύμα ακάθαρτον» και «πνεύμα κωφόν» και «πνεῦμα άλαλον» και «πνεύμα μογγιλάλον» και «πνεύμα χαλεπόν λίαν», το οποίο ονομάζεται λεγεών, και «τα πνευματικά της πονηρίας». Είναι δε άπειρα τα λόγια περί πνευμάτων που γνωρίζουν οι σοφοί. Αλλά όπως ακριβώς οι πολλοί είναι υιοί κατά θέση (κατά χάριν) ή κατά κλήση, και όχι κατά την αλήθεια (κατά φύση), εξαιτίας του ότι έχουν αρχή και τέλος με αμαρτητικό τρόπο, έτσι και τα περισσότερα πνεύματα είναι κατά θέση ή κατά κλήση, έστω και αν είναι αμαρτητικά· το δε Άγιο Πνεύμα μόνο ονομάζεται Πνεύμα του Πατρός και του Υιού, «Πνεύμα αληθείας» και «Πνεύμα Θεού» και «Πνεύμα Χριστού» και «Πνεύμα χάριτος».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ομιλίες Α΄–Κ΄
Ἀλλ’ ἐπεὶ κατὰ τὴν παροῦσαν τῶν ἱερῶν νηστειῶν κυριώνυμον ἡμέραν ἐπ’ ἐκκλησίας ἔθος τὰ περὶ τοῦ θαύματος ἀναγινώσκεσθαι τούτου, φέρε τὴν αὐτὸ καταγγέλλουσαν εὐαγγελικὴν ρῆσιν ἄνωθεν ἐπέλθωμεν ἅπασαν. Ἐλθόντι γοῦν φησι τῷ Ἰησοῦ πρὸς τοὺς μαθητὰς καὶ τοὺς αὐτοῖς συμπαρόντας καὶ ἐρωτήσαντι, τίς ὁ πρὸς ἀλλήλους λόγος, ἀποκριθεὶς εἷς ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπε· «διδάσκαλε, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρὸς σὲ ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον, καὶ ὅπου ἂν αὐτὸν καταλάβῃ, ρήσσει αὐτὸν καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ καὶ ξηραίνεται».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά, επειδή κατά την παρούσα Κυριακή των ιερών νηστειών υπάρχει η συνήθεια να αναγινώσκονται στην εκκλησία τα σχετικά με αυτό το θαύμα, ας εξετάσουμε από την αρχή ολόκληρη την ευαγγελική περικοπή που το εξαγγέλλει. Λέει λοιπόν ότι, όταν ο Ιησούς ήλθε προς τους μαθητές και αυτούς που ήταν μαζί τους και τους ρώτησε ποια ήταν η συζήτηση μεταξύ τους, αποκρίθηκε ένας από το πλήθος και είπε: «Δάσκαλε, έφερα σε σένα τον υιό μου που έχει πνεύμα άλαλο, και όπου τον καταλάβει, τον ρίχνει κάτω και βγάζει αφρούς και τρίζει τα δόντια του και ξεραίνεται».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Καὶ εὐθέως πᾶς ὁ ὄχλος ἰδὼν αὐτὸν ἐξεθαμβήθη, καὶ προστρέχοντες ἠσπάζοντο αὐτόν. Καὶ ἐπηρώτησε τοὺς Γραμματεῖς· Τί συζητεῖτε πρὸς αὐτούς; Καὶ ἀποκριθεὶς εἷς ἐκ τοῦ ὄχλου, εἶπε· Διδάσκαλε, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρὸς σέ, ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον. Καὶ ὅπου ἂν αὐτὸν καταλάβῃ, ῥήσσει αὐτόν, καὶ ἀφρίζει καὶ τρύζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ καὶ ξηραίνεται. Καὶ εἶπον τοῖς μαθηταῖς σου, ἵνα αὐτὸ ἐκβάλλωσι, καὶ οὐκ ἴσχυσαν.» Ἐλθὼν πρὸς τοὺς μαθητάς, τοὺς ἐννέα δηλαδὴ τοὺς μὴ συναναβάντες αὐτῷ, εἶδεν αὐτοὺς ἐρωτωμένους παρὰ τῶν Φαρισαίων. Δραξάμενοι γὰρ οἱ Φαρισαῖοι τῆς ἀπουσίας τοῦ Ἰησοῦ, ἐπειρῶντο περιτρέπειν τοὺς μαθητάς. Ὁ μέντοι ὄχλος ἐξαίφνης ἰδὼν αὐτόν, ἠσπάζετο. ἐπόθουν γὰρ αὐτὸν ἰδεῖν, καὶ ὥσπερ ἀπὸ μακρᾶς ἀποδημίας ἰδόντες, ἠσπάζοντο. Τινὲς δέ φασιν, ὅτι καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ ὡραιοτέρα γενομένη ἀπὸ τοῦ φωτὸς τῆς μεταμορφώσεως, ἐφείλκετο τοῦς ὄχλους πρὸς τὸ ἀσπάζεσθαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και αμέσως όλο το πλήθος, μόλις τον είδε, κυριεύτηκε από έκπληξη και, προστρέχοντας, τον ασπάζονταν. Και ρώτησε τους Γραμματείς: «Τι συζητάτε μαζί τους;» Και αποκρινόμενος ένας από το πλήθος, είπε: «Διδάσκαλε, έφερα προς εσένα τον υιό μου, ο οποίος έχει πνεύμα άλαλο. Και όπου τον πιάσει, τον ρίχνει κάτω, και αφρίζει και τρίζει τα δόντια του και μένει άκαμπτος. Και είπα στους μαθητές σου να το εκβάλουν, αλλά δεν μπόρεσαν». Ερχόμενος προς τους μαθητές, δηλαδή τους εννέα που δεν είχαν ανέβει μαζί του, τους είδε να ανακρίνονται από τους Φαρισαίους. Διότι οι Φαρισαίοι, επωφελούμενοι από την απουσία του Ιησού, προσπαθούσαν να παρασύρουν τους μαθητές. Το πλήθος, όμως, βλέποντάς τον ξαφνικά, τον ασπαζόταν. Επειδή ποθούσαν να τον δουν, και βλέποντάς τον σαν να επέστρεφε από μακρά αποδημία, τον ασπάζονταν. Ορισμένοι δε λένε ότι και η όψη του, καθώς είχε γίνει ωραιότερη από το φως της Μεταμορφώσεως, προσέλκυε τα πλήθη στο να τον ασπαστούν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες