Ὅτε οὐ βαρεῖται ὁ προσευχόμενος τοῖς ἐκ τῶν βρωμάτων ἀτμοῖς, ἀλλὰ κοῦφός ἐστι καὶ ἀβαρής. «Καὶ ἐκεῖθεν ἐξελθόντες, παρεπορεύοντο διὰ τῆς Γαλιλαίας, καὶ οὐκ ἤθελεν, ἵνα τις γνῷ. Ἐδίδασκε γὰρ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, ὅτι, Ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς χεῖρας ἀνθρώπων, καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν. Καὶ ἀποκτανθείς, τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται. Οἱ δὲ ἠγνόουν τὸ ῥῆμα, καὶ ἐφοβοῦντο αὐτὸν ἐπερωτῆσαι.» Πανταχοῦ ταῖς θαυματουργίαις παρεμβάλλει τὸν περὶ τοῦ πάθους λόγον, ἵνα μὴ νομισθῇ ὅτι δι’ ἀδυναμίαν ἔπαθεν.
Μετάφραση
Όταν αυτός που προσεύχεται δεν βαρύνεται από τις αναθυμιάσεις των φαγητών, αλλά είναι ανάλαφρος και αβαρής. «Και αφού βγήκαν από εκεί, περνούσαν μέσα από τη Γαλιλαία, και δεν ήθελε να το μάθει κανείς. Διότι δίδασκε τους μαθητές του και τους έλεγε ότι, Ο Υιός του ανθρώπου παραδίδεται σε χέρια ανθρώπων, και θα τον σκοτώσουν. Και αφού σκοτωθεί, την τρίτη ημέρα θα αναστηθεί. Εκείνοι όμως αγνοούσαν τα λόγια αυτά, και φοβούνταν να τον ρωτήσουν.» Παντού ανάμεσα στις θαυματουργίες παρεμβάλλει τον λόγο για το πάθος, ώστε να μη νομιστεί ότι έπαθε από αδυναμία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες