ΚΕΦΑΛ. Θʹ. Περὶ τῆς μεταμορφώσεως τοῦ Ἰησοῦ. Περὶ τοῦ σεληνιαζομένου. Περὶ τῶν διαλογιζομένων, Τίς μείζων. Περὶ τοῦ ἀφελεῖν τὸ σκάνδαλον. «Καὶ μεθ’ ἡμέρας ἕξ, παραλαμβάνει ὁ Ἰησοῦς τὸν Πέτρον καὶ τὸν Ἰάκωβον καὶ τὸν Ἰωάννην, καὶ ἀναφέρει αὐτοὺς εἰς ὄρος ὑψηλὸν κατ’ ἰδίαν μόνους, καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένοντο στίλβοντα, λευκὰ λίαν ὡς χιών, οἷα κναφεὺς ἐπὶ τῆς γῆς οὐ δύναται λευκᾶναι.» Λουκᾶς δέ, μετὰ ὀκτὼ ἡμέρας, φησίν, οὐκ ἐναντιούμενος τούτῳ, ἀλλὰ καὶ σφόδρα συνᾴδων. Ὁ μὲν γάρ, καὶ αὐτὴν τὴν ἡμέραν καθ’ ἣν ἐφθέγξατο, κἀκείνην καθ’ ἣν ἀνήγαγεν, εἶπεν· ὁ δὲ Μάρκος τὰς μεταξὺ τούτων μόνας. Λαβὼν τοίνυν τοὺς κορυφαίους, ἀναφέρει αὐτοὺς εἰς ὄρος ὑψηλόν· Πέτρον μέν, ὡς ὁμολογήσαντα καὶ ὡς ἀγαπῶντα· Ἰωάννην δέ, ὡς ἀγαπώμενον· καὶ Ἰάκωβον, ὡς καὶ αὐτὸν μεγαλοφωνότατον καὶ θεολογικώτατον. Οὕτω γὰρ ἦν βαρὺς τοῖς Ἰουδαίοις, ὥστε καὶ Ἡρώδης ἀρέσαι βουλόμενος τοῖς Ἰουδαίοις, ἀπέκτεινεν αὐτόν. Εἰς ὄρος δὲ ὑψηλὸν ἀναφέρει, ἵνα μᾶλλον ἐνδοξότερον εἵη τὸ θαῦμα. Καὶ κατ’ ἰδίαν· μυστήριον γὰρ ἔμελλεν ὑποδεῖξαι. Τὴν μεταμόρφωσιν δὲ νόει, οὐχὶ τοῦ χαρακτῆρος ἐξαλλαγήν, ἀλλ’ ὅτι μένοντος τοῦ χαρακτῆρος οἷος καὶ πρώην ἦν, φωτὸς προσθήκη ἀῤῥήτου ἐπεγένετο. «Καὶ ὤφθη αὐτοῖς Ἠλίας σὺν Μωϋσεῖ. Καὶ ἦσαν συλλαλοῦντες τῷ Ἰησοῦ.
Μετάφραση
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Θ'. Περί της μεταμορφώσεως του Ιησού. Περί του σεληνιαζομένου. Περί εκείνων που διαλογίζονταν, ποιος είναι ο μεγαλύτερος. Περί της απομάκρυνσης του σκανδάλου. «Και μετά από έξι ημέρες, ο Ιησούς παραλαμβάνει τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, και τους ανεβάζει σε ένα ψηλό βουνό ιδιαιτέρως, μόνους τους, και μεταμορφώθηκε μπροστά τους, και τα ιμάτιά του έγιναν αστραφτερά, πάρα πολύ λευκά σαν το χιόνι, τέτοια που κανένας λευκαντής πάνω στη γη δεν μπορεί να τα λευκάνει.» Ο Λουκάς, όμως, λέει μετά από οκτώ ημέρες, χωρίς να έρχεται σε αντίθεση με αυτό, αλλά συμφωνώντας απόλυτα. Διότι ο μεν Λουκάς συμπεριέλαβε και την ίδια την ημέρα κατά την οποία ο Ιησούς μίλησε, και εκείνη κατά την οποία τους ανέβασε, ενώ ο Μάρκος υπολόγισε μόνο τις ενδιάμεσες ημέρες. Παίρνοντας λοιπόν τους κορυφαίους, τους ανεβάζει σε ένα ψηλό βουνό· τον Πέτρο, επειδή τον ομολόγησε και επειδή αγαπούσε, τον Ιωάννη, επειδή αγαπιόταν, και τον Ιάκωβο, επειδή και αυτός ήταν μεγαλόφωνος και βαθύτατα θεολογικός. Διότι ήταν τόσο ενοχλητικός στους Ιουδαίους, ώστε και ο Ηρώδης, θέλοντας να αρέσει στους Ιουδαίους, τον σκότωσε. Και τους ανεβάζει σε ψηλό βουνό, για να γίνει το θαύμα ακόμη πιο ένδοξο. Και ιδιαιτέρως· διότι επρόκειτο να τους φανερώσει ένα μυστήριο. Ως μεταμόρφωση δε να κατανοείς όχι την αλλαγή των χαρακτηριστικών, αλλά ότι, ενώ τα χαρακτηριστικά παρέμειναν όπως ήταν και προηγουμένως, προστέθηκε ένα άρρητο φως. «Και εμφανίστηκε σε αυτούς ο Ηλίας μαζί με τον Μωυσή. Και συνομιλούσαν με τον Ιησού.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες