Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 9:6

Τι λες, Πέτρε; Δεν τον διαχώρισες πριν από λίγο από τους δούλους; Πάλι μαζί με τους δούλους τον συγκαταλέγεις; Είδες πόσο πολύ ατελείς ήταν πριν από τον σταυρό; Διότι, αν και του το αποκάλυψε ο Πατέρας, εντούτοις δεν συγκρατούσε διαρκώς την αποκάλυψη, αλλά ταράχθηκε από την αγωνία, όχι μόνο από αυτήν που μόλις ανέφερα, αλλά και από μία άλλη, εξαιτίας εκείνου του θεάματος. Οι άλλοι ευαγγελιστές λοιπόν, φανερώνοντας αυτό ακριβώς και δείχνοντας ότι η σύγχυση του νου του, με την οποία ξεστόμισε αυτά τα λόγια, είχε προκληθεί από εκείνη την αγωνία, έγραφαν: ο μεν Μάρκος ότι, «δεν γνώριζε τι να πει· διότι είχαν κυριευθεί από φόβο»· ο δε Λουκάς, αφού παρέθεσε το «ας φτιάξουμε τρεις σκηνές», πρόσθεσε ότι τα έλεγε «χωρίς να ξέρει τι λέει». Έπειτα, δηλώνοντας ότι κατείχονταν από μεγάλο φόβο, και ο ίδιος και οι υπόλοιποι, λέει: «Ήταν βεβαρημένοι από ύπνο· και όταν ξύπνησαν εντελώς, είδαν τη δόξα του»· ονομάζοντας εδώ «ύπνο» τη μεγάλη ζάλη και νάρκη που τους προκλήθηκε από εκείνο το θέαμα. Διότι, όπως ακριβώς τα μάτια σκοτεινιάζουν από την υπερβολική λάμψη, έτσι έπαθαν και αυτοί τότε.

«Και παίρνοντας τον λόγο ο Πέτρος λέει στον Ιησού: Ραββί, είναι καλό να είμαστε εδώ, και ας στήσουμε τρεις σκηνές, μία για εσένα, μία για τον Μωυσή και μία για τον Ηλία. Διότι δεν ήξερε τι έλεγε· επειδή ήταν κατατρομαγμένοι. Και σχηματίστηκε μια νεφέλη που τους επισκίαζε, και ήρθε φωνή από τη νεφέλη: Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός· αυτόν να ακούτε. Και ξαφνικά, κοιτάζοντας γύρω, δεν είδαν πια κανέναν, παρά μόνο τον Ιησού μαζί τους.» Ο Ηλίας και ο Μωυσής εμφανίζονται να συνομιλούν, για πολλές αιτίες· δύο όμως αρκούν. Επειδή, δηλαδή, ανέφεραν οι μαθητές ότι, από τα πλήθη, άλλοι μεν τον θεωρούν τον Ηλία, άλλοι δε κάποιον από τους προφήτες, τους δείχνει τους κορυφαίους των προφητών, για να μάθουν και από αυτό τη διαφορά ανάμεσα στους δούλους και τον Δεσπότη· αυτή μεν είναι η μία αιτία. Η άλλη δε, επειδή οι περισσότεροι τον θεωρούσαν αντίθεο, ότι δήθεν καταλύει το Σάββατο και παραβαίνει τον νόμο, δείχνει στο όρος τους προφήτες· από τους οποίους ο ένας ήταν ο νομοθέτης και ο άλλος ο ζηλωτής. Δεν θα συνομιλούσαν, επομένως, τέτοιοι προφήτες με αυτόν που φαινόταν να καταλύει τον νόμο, εάν δεν επιδοκίμαζαν αυτά που λέει. Και ο Πέτρος, φοβούμενος να κατέβει από το όρος (επειδή έτρεμε τη σταύρωση του Κυρίου) λέει: Είναι καλό να μείνουμε εδώ, και να μην κατέβουμε εκεί, ανάμεσα στους Ιουδαίους.