Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 9:7

Απ. Του ίδιου του Πατρός, είπε. 11. Ερ. Και πώς, του είπα, πες μου, μπόρεσε να χρησιμοποιήσει αισθητή φωνή Εκείνος που υπάρχει σε ασώματη και αόρατη φύση; Απ. Το θείο δεν ομιλεί μέσω κάποιου φωνητικού οργάνου, είπε, αλλά, όταν θελήσει να γίνει ακουστή η βούλησή Του, η βούληση ηχεί σαν φωνή σε εκείνον που παρακινείται από τη θεία ενέργεια. Γι' αυτό, εκείνοι που θέλει να ακούσουν, ακούνε, ακόμη και αν βρίσκονται στον ίδιο χώρο αυτοί που πρέπει να ακούσουν και εκείνοι που δεν είναι άξιοι αυτής της ακοής. Συνεπώς, μόνο σε εκείνον τον τόπο όπου βαπτίστηκε ο Κύριος ακούστηκε η φωνή. Ειδάλλως, όλος ο κόσμος θα αντιλαμβανόταν τη φωνή που αντήχησε από τόσο μεγάλο ύψος, ακόμη και αν επρόκειτο για φωνή αγγέλου. Αυτό μάλιστα μπορεί κανείς να το μάθει από το Ευαγγέλιο του θεσπέσιου Μάρκου, εάν το επιθυμεί. Διότι, ενθυμούμενος τη φωνή που ακούστηκε στο όρος, όταν μεταμορφώθηκε ο Κύριος, αναφέρει: Και ήλθε νεφέλη που τους επισκίασε και ακούστηκε φωνή από τη νεφέλη: Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, Αυτόν να ακούτε. 12. Ερ. Ορθά δίδαξες, είπα. Αλλά πώς πρέπει να κατανοήσουμε το γεγονός ότι το Άγιο και ζωοποιό Πνεύμα εμφανίστηκε υπό μορφή; Διότι είναι αΐδιο και αμετάβλητο, όπως είπες. Ποιος λοιπόν γνωρίζει πώς ακριβώς υπάρχει η μακαρία φύση;

Γι' αυτό και κατά το δωδέκατο έτος από τη γέννησή του ο Λουκάς παρουσιάζει τον Ιησού να λέει στη Μαριάμ που τον αναζητούσε, όταν εκείνος συνομιλούσε με τους δασκάλους στα Ιεροσόλυμα: «Δεν γνωρίζατε ότι πρέπει να βρίσκομαι στα του Πατέρα μου;», προκειμένου να καταρριφθεί ο ισχυρισμός εκείνων που λένε ότι έγινε Υιός του Θεού από την ώρα του βαπτίσματος, όταν ήλθε σε αυτόν η περιστερά, την οποία ισχυρίζονται ότι είναι ο Χριστός· και για να γίνει σαφώς γνωστό ότι ο Θεός Λόγος επεδήμησε άνωθεν και, ερχόμενος, σαρκώθηκε από τη Μαρία, και ότι στον Ιορδάνη το Πνεύμα κατήλθε επάνω του για να υποδείξει ποιος είναι αυτός για τον οποίο μαρτυρεί ο Πατέρας λέγοντας ότι «αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, αυτόν να ακούτε», και για να γίνει αυτό υπόδειγμα για εκείνους που πρόκειται να φωτιστούν δι' αυτού, ότι θα αξιωθούν τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος κατά το λουτρό και την άφεση των αμαρτιών διά της χάριτος που δόθηκε από αυτόν. 21.

«Και παίρνοντας τον λόγο ο Πέτρος λέει στον Ιησού: Ραββί, είναι καλό να είμαστε εδώ, και ας στήσουμε τρεις σκηνές, μία για εσένα, μία για τον Μωυσή και μία για τον Ηλία. Διότι δεν ήξερε τι έλεγε· επειδή ήταν κατατρομαγμένοι. Και σχηματίστηκε μια νεφέλη που τους επισκίαζε, και ήρθε φωνή από τη νεφέλη: Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός· αυτόν να ακούτε. Και ξαφνικά, κοιτάζοντας γύρω, δεν είδαν πια κανέναν, παρά μόνο τον Ιησού μαζί τους.» Ο Ηλίας και ο Μωυσής εμφανίζονται να συνομιλούν, για πολλές αιτίες· δύο όμως αρκούν. Επειδή, δηλαδή, ανέφεραν οι μαθητές ότι, από τα πλήθη, άλλοι μεν τον θεωρούν τον Ηλία, άλλοι δε κάποιον από τους προφήτες, τους δείχνει τους κορυφαίους των προφητών, για να μάθουν και από αυτό τη διαφορά ανάμεσα στους δούλους και τον Δεσπότη· αυτή μεν είναι η μία αιτία. Η άλλη δε, επειδή οι περισσότεροι τον θεωρούσαν αντίθεο, ότι δήθεν καταλύει το Σάββατο και παραβαίνει τον νόμο, δείχνει στο όρος τους προφήτες· από τους οποίους ο ένας ήταν ο νομοθέτης και ο άλλος ο ζηλωτής. Δεν θα συνομιλούσαν, επομένως, τέτοιοι προφήτες με αυτόν που φαινόταν να καταλύει τον νόμο, εάν δεν επιδοκίμαζαν αυτά που λέει. Και ο Πέτρος, φοβούμενος να κατέβει από το όρος (επειδή έτρεμε τη σταύρωση του Κυρίου) λέει: Είναι καλό να μείνουμε εδώ, και να μην κατέβουμε εκεί, ανάμεσα στους Ιουδαίους.