Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Πέτρος λέγει τῷ Ἰησοῦ· Ῥαββί, καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι, καὶ ποιήσωμεν σκηνὰς τρεῖς, σοὶ μίαν, καὶ Μωσῇ μίαν, καὶ Ἠλίᾳ μίαν. Οὐ γὰρ ᾔδει τί λαλήσῃ· ἦσαν γὰρ ἔκφοβοι. Καὶ ἐγένετο νεφέλη ἐπισκιάζουσα αὐτοῖς, καὶ ἧλθε φωνὴ ἐκ τῆς νεφέλης· Οὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός· αὐτοῦ ἀκούετε. Καὶ ἐξάπινα περιβλεψάμενοι, οὐκ ἔτι οὐδένα εἶδον, ἀλλὰ τὸν Ἰησοῦν μόνον μεθ’ ἑαυτῶν.» Ἠλίας καὶ Μωσῆς φαίνονται συλλαλοῦντες, διὰ πολλὰς αἰτίας· δύο δὲ ἀρκοῦσιν. Ἐπειδὴ γὰρ ἔφησαν οἱ μαθηταί, ὅτι οἱ ὄχλοι, οἱ μὲν Ἠλίαν αὐτὸν λέγουσιν, οἱ δέ, ἕνα τῶν προφητῶν, δείκνυσιν αὐτοῖς τοὺς κορυφαίους τῶν προφητῶν, ἵνα κἀντεῦθεν μάθωσι τὸ μέσον τῶν δούλων καὶ τοῦ Δεσπότου· μία μὲν αὕτη αἰτία. Ἑτέρα δέ, ἐπειδὴ ἀντίθεον οἱ πολλοὶ αὐτὸν ἐνόμιζον, ὡς λύοντα τὸ Σάββατον, καὶ τὸν νόμον παραβαίνοντα, δείκνυσιν ἐν τῷ ὄρει τοὺς προφήτας· ὧν ὁ μὲν νομοθέτης ἦν, ὁ δὲ ζηλωτής. Οὐκ ἂν οὖν ὡμίλουν οἱ τοιοῦτοι προφῆται τῷ τὸν νόμον λύειν δοκοῦντι, εἰ μὴ ἤρεσκεν αὐτοῖς ἃ λέγει. Ὁ δὲ Πέτρος, φοβούμενος καταβῆναι ἀπὸ τοῦ ὄρους (ἐδεδοίκει γὰρ τὸ σταυρωθῆναι τὸν Κύριον) φησί· Καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι, καὶ μὴ ἐκεῖ κατελθεῖν εἰς τὸ μέσον τῶν Ἰουδαίων.
Μετάφραση
«Και παίρνοντας τον λόγο ο Πέτρος λέει στον Ιησού: Ραββί, είναι καλό να είμαστε εδώ, και ας στήσουμε τρεις σκηνές, μία για εσένα, μία για τον Μωυσή και μία για τον Ηλία. Διότι δεν ήξερε τι έλεγε· επειδή ήταν κατατρομαγμένοι. Και σχηματίστηκε μια νεφέλη που τους επισκίαζε, και ήρθε φωνή από τη νεφέλη: Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός· αυτόν να ακούτε. Και ξαφνικά, κοιτάζοντας γύρω, δεν είδαν πια κανέναν, παρά μόνο τον Ιησού μαζί τους.» Ο Ηλίας και ο Μωυσής εμφανίζονται να συνομιλούν, για πολλές αιτίες· δύο όμως αρκούν. Επειδή, δηλαδή, ανέφεραν οι μαθητές ότι, από τα πλήθη, άλλοι μεν τον θεωρούν τον Ηλία, άλλοι δε κάποιον από τους προφήτες, τους δείχνει τους κορυφαίους των προφητών, για να μάθουν και από αυτό τη διαφορά ανάμεσα στους δούλους και τον Δεσπότη· αυτή μεν είναι η μία αιτία. Η άλλη δε, επειδή οι περισσότεροι τον θεωρούσαν αντίθεο, ότι δήθεν καταλύει το Σάββατο και παραβαίνει τον νόμο, δείχνει στο όρος τους προφήτες· από τους οποίους ο ένας ήταν ο νομοθέτης και ο άλλος ο ζηλωτής. Δεν θα συνομιλούσαν, επομένως, τέτοιοι προφήτες με αυτόν που φαινόταν να καταλύει τον νόμο, εάν δεν επιδοκίμαζαν αυτά που λέει. Και ο Πέτρος, φοβούμενος να κατέβει από το όρος (επειδή έτρεμε τη σταύρωση του Κυρίου) λέει: Είναι καλό να μείνουμε εδώ, και να μην κατέβουμε εκεί, ανάμεσα στους Ιουδαίους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες