Πατερικές αναφορές στο ΝΑΟΥΜ 1:6

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἀπὸ προσώπου ὀργῆς αὐτοῦ τίς ὑποστήσεται; καὶ τίς ἀντιστήσεται ἐν ὀργῇ θυμοῦ αὐτοῦ; ὁ θυμὸς αὐτοῦ τήκει ἀρχάς, καὶ αἱ πέτραι διεθρύβησαν ἀπ᾿ αὐτοῦ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
ὀλολύξατε δρύες “τῆς Βασανίτιδος, ὅτι κατεσπάσθη ὁ δρυμὸς ὁ σύμφυτος·” σαφέστερον δὲ καὶ ἑτέρωθί που φησί “Καὶ ἔσται ὁ κοπετὸς ”τῆς Ἱερουσαλὴμ ὡς κοπετὸς ῥοῶνος ἐν πεδίῳ ἐκκοπτο- “μένου·” ἐπειδὴ γὰρ πάλιν Λιβάνῳ τὴν Ἱερουσαλὴμ παρεικάζει, κέδρους καταπιπτούσας καὶ πίτυς ἔφη τοὺς ἐν αὐτῇ ὑψηλοὺς, καὶ δρῦς δὲ ἀποκαλεῖ τῆς Βασανίτιδος· μεταφορικὸν δὲ, ὡς ἔφην, τοῦ λόγου τὸ σχῆμα. <Ἀπὸ προσώπου ὀργῆς αὐτοῦ τίς ὑποστήσεται; καὶ τίς ἀντιστήσεται ἐν ὀργῇ θυμοῦ αὐτοῦ; ὁ θυμὸς αὐτοῦ τήκει ἀρχὰς, καὶ αἱ πέτραι διεθρύβησαν ἀπ᾽ αὐτοῦ.> Κατασφραγίζει τοὺς λόγους εἰς ἀλήθειαν τοῖς ἐν πείρᾳ γεγονόσι τῆς θείας ὀργῆς, ὅτι πικρά τις ἐστὶ καὶ δυσάντητος λέγων. δίκην γὰρ οἶμαι πυρὸς ἐμπίπτουσα, κατατήξειεν ἂν εὐκόλως ἀρχάς τε καὶ ἐξουσίας, ἐπιγείους τε καὶ νοητὰς, συνθραύσειε δ᾽ ἂν ἀμογητὶ καὶ πέτρας, ἤγουν τοὺς πέτραις ἐν ἴσω κατεσκληκότας, καὶ ἀμείλικτον ἔχοντας νοῦν. εὑρήσομεν δὲ τοιούτους γεγονότας τοὺς τῶν Ἀσσυρίων βεβασιλευκότας, καὶ μὴν καὶ αὐτὸν τὸν τῶν ἀκαθάρτων πνευμάτων ἡγούμενον τὸν σατανᾶν, περὶ οὗ φησι τὸ γράμμα τὸ ἱερόν “Ἡ καρδία αὐτοῦ πέπηγεν ὥσπερ λίθος, ἕστηκε δὲ ὥσπερ ”ἄκμων ἀνήλατος.”
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Θρηνήστε, δρύες της Βασανίτιδας, διότι καταστράφηκε το πυκνό δάσος. Πιο ξεκάθαρα, βέβαια, και κάπου αλλού λέει: «Και ο θρήνος της Ιερουσαλήμ θα είναι σαν τον θρήνο του ροδιώνα που κόβεται στην πεδιάδα»· επειδή, δηλαδή, παρομοιάζει πάλι την Ιερουσαλήμ με τον Λίβανο, ονόμασε τους υψηλούς άρχοντες σε αυτήν κέδρους και πεύκα που πέφτουν, και τους αποκαλεί δρύες της Βασανίτιδας. Το σχήμα του λόγου, όπως είπα, είναι μεταφορικό. <Ποιος θα αντέξει μπροστά στο πρόσωπο της οργής του; Και ποιος θα αντισταθεί στην οργή του θυμού του; Ο θυμός του λιώνει εξουσίες, και οι πέτρες κομματιάστηκαν από αυτόν.> Επισφραγίζει την αλήθεια των λόγων του για όσους έχουν γνωρίσει από πείρα τη θεία οργή, λέγοντας ότι είναι πικρή και δυσβάσταχτη. Διότι, νομίζω, πέφτοντας σαν φωτιά, θα έλιωνε εύκολα αρχές και εξουσίες, επίγειες και νοητές, και θα συνέτριβε αβίαστα και πέτρες, δηλαδή όσους έχουν σκληρυνθεί σαν τις πέτρες και έχουν αμείλικτο νου. Θα βρούμε δε ότι τέτοιοι έγιναν οι βασιλείς των Ασσυρίων, αλλά βέβαια και ο ίδιος ο αρχηγός των ακάθαρτων πνευμάτων, ο σατανάς, για τον οποίο το ιερό κείμενο λέει: «Η καρδιά του έχει σκληρυνθεί σαν πέτρα, και στέκει σαν αμόνι ασφυρηλάτητο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Ὁμιλίαι
Ἐδυσώπησα, ἐπέπληξα, πολλάκις ὑμῖν τὴν τῶν Σοδομιτῶν ὑπέδειξα τέφραν καὶ τὸν πρὸ ταύτης κατακλυσμόν, ἡνίκα τοῖς ὕδασιν ἐπικαταρρύτου γεγενημένης τῆς γῆς ὁ τοῦ ἀνθρωπείου γένους συνετελέσθη παγκόσμιος ὄλεθρος. Πολλάκις τὸν ἰσραηλίτην παρέστησα λαόν, τὸν περιούσιον, τὸν ἠγαπημένον, τὸ βασίλειον ἱεράτευμα, διὰ γογγυσμόν, δι’ ἀντιλογίαν, δι’ ἀχαριστίαν, διὰ παραπλήσιον πλημμέλημα μαστιζόμενον, ταπεινούμενον ὑπὸ τῶν ἡττωμένων ἐχθρῶν καί, καθ’ ὧν αὐτὸς ἐτροπαιοφόρει, ἐλασσούμενον, πίπτοντα, διολλύμενον. Πολλάκις ὑμῖν ὑπεθέμην, φυλάξασθε, διορθώθητε, ἐπιστράφητε· μὴ ἀναμείνητε στιλβωθῆναι τὴν ῥομφαίαν· τὸ τόξον ἐντείνεται· μὴ τὴν μακροθυμίαν ἀφορμὴν καταφρονήσεως λάβητε· μὴ κατὰ τῆς πολλῆς χρηστότητος πονηρεύησθε. Ἀλλὰ πῶς ὑμῶν τὰς καρδίας ἤδη φλεγμαινούσας ἐπιξέσω; ἢ κρεῖττον νῦν ἀλγυνομένους ἐπιπλῆξαι ἢ ἐκεῖθεν ἀνεπιτιμήτους δίκας ὑφέξοντας παραπέμψαι καὶ τὴν παροῦσαν συμφορὰν τοῦ πρὸς ὑμᾶς ἐλέγχου συνεργὸν προσλαβεῖν ἢ διευλαβηθέντα τὸ πάθος ἀνεξέλεγκτον καταλιπεῖν τὸ ἀπειθῆσαν καὶ ἡμαρτηκός. Τί οὖν; ἐνουθετήσαμεν, ἠπειλήσαμεν, Θεὸν λέγοντες, ὁ Θεὸς ἡμῶν ζηλωτής, μακρόθυμος, ἀλλ’ ἐὰν ὀργισθῇ, τίς ὑποστήσεται;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σας παρακάλεσα θερμά, σας επέπληξα, πολλές φορές σας υπέδειξα τη στάχτη των Σοδόμων και τον κατακλυσμό που προηγήθηκε από αυτήν, όταν η γη κατακλύστηκε από τα ύδατα και συντελέστηκε ο παγκόσμιος όλεθρος του ανθρώπινου γένους. Πολλές φορές σας παρουσίασα τον ισραηλιτικό λαό, τον περιούσιο, τον αγαπημένο, το βασίλειο ιεράτευμα, να μαστιγώνεται εξαιτίας γογγυσμού, αντιλογίας, αχαριστίας, εξαιτίας παρόμοιου σφάλματος, να ταπεινώνεται από τους ηττημένους εχθρούς και, απέναντι σε αυτούς που ο ίδιος κατατρόπωνε, να ελαττώνεται, να πέφτει, να καταστρέφεται. Πολλές φορές σας συμβούλευσα: προφυλαχθείτε, διορθωθείτε, επιστρέψτε. Μην περιμένετε να ακονιστεί η ρομφαία. Το τόξο ήδη τεντώνεται. Μην εκλαμβάνετε τη μακροθυμία ως αφορμή καταφρόνησης. Μη γίνεστε πονηροί απέναντι στην πολλή χρηστότητα. Αλλά πώς να ξύσω τις καρδιές σας που ήδη φλεγμαίνουν; Είναι άραγε καλύτερο τώρα που υποφέρετε να σας επιπλήξω, παρά να σας παραπέμψω να υποστείτε την κρίση εκεί χωρίς να έχετε ελεγχθεί προηγουμένως, και να χρησιμοποιήσω την παρούσα συμφορά ως συνεργό στον έλεγχό μου προς εσάς, ή, δειλιάζοντας μπροστά στον πόνο σας, να αφήσω ανεξέλεγκτο αυτόν που απείθησε και αμάρτησε; Τι λοιπόν; Νουθετήσαμε, απειλήσαμε, λέγοντας για τον Θεό ότι ο Θεός μας είναι ζηλωτής και μακρόθυμος, αλλά εάν οργιστεί, ποιος θα μπορέσει να αντέξει;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες