Πατερικές αναφορές στο ΝΑΟΥΜ 2:5

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἐν ταῖς ὁδοῖς, καὶ συγχυθήσονται τὰ ἅρματα καὶ συμπλακήσονται ἐν ταῖς πλατείαις· ἡ ὅρασις αὐτῶν ὡς λαμπάδες πυρὸς καὶ ὡς ἀστραπαὶ διατρέχουσαι.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
Χρῆναι δέ φημι ἔγωγε, καὶ μάλα εἰκότως, καὶ τοὺς ἐν Χριστῷ λελυτρωμένους ζῆν μὲν ἐθέλειν οὐκ ἀπερισκέπτως ἔτι· περιαθρεῖν δὲ μᾶλλον τῆς ἀρεσκούσης τῷ Θεῷ πολιτείας τὴν ὁδὸν καὶ τρίβον ἰέναι τὴν ἀγαθὴν καὶ κρατεῖν ὀσφύος, τουτέστιν ἀμείνους ὁρᾶσθαι γαστρὸς καὶ φιληδονίας, “καὶ τῆς ”σαρκὸς μὴ ποιεῖσθαι πρόνοιαν εἰς ἐπιθυμίας,” κατανεανιεύεσθαι δὲ καὶ παθῶν καὶ ὄκνου παντός· ἥξουσι γὰρ οὕτως εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν τὴν ἐπουράνιον Ἱερουσαλὴμ, ἐκεῖ τε προσκομιοῦσι Θεῷ πνευματικὰς θυσίας, καὶ τῆς ἀρχαίας δουλείας τὸν ζυγὸν ἀποσεισάμενοι, τὸν εὐκλεᾶ καὶ ἐλεύθερον καὶ φαυλότητος ἁπάσης ἀπηλλαγμένον διαβιώσονται βίον. <Διότι ἐκτινάσσοντες ἐξετινάξαν αὐτοὺς καὶ τὰ κλήματα αὐτῶν. διέφθειραν ὅπλα δυναστείας αὐτῶν ἐξ ἀνθρώπων, ἄνδρας δυνατοὺς ἐμπαίζοντας ἐν πυρί. αἱ ἡνίαι τῶν ἁρμάτων αὐτῶν ἐν ἡμέρᾳ ἑτοιμασίας αὐτοῦ, καὶ οἱ ἱππεῖς θορυβηθήσονται ἐν ταῖς ὁδοῖς, καὶ συγχυθήσονται τὰ ἅρματα καὶ συμπλακήσονται ἐν ταῖς πλατείαις· ἡ ὅρασις αὐτῶν ὡς λαμπάδες πυρὸς καὶ ὡς ἀστραπαὶ διατρέχουσαι.> Ἐνηχοῦντος μὲν τοῖς ἁγίοις προφήταις τὰ κατὰ καιροὺς ἐσόμενα τοῦ πάντα εἰδότος Θεοῦ, προαπήγγελλον ἀναγκαίως κατὰ τὸ αὐτῷ δοκοῦν. ἐγίνοντο δὲ πλειστάκις καὶ ἐν αὐταῖς ταῖς τῶν πραγμάτων ὁράσεσι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εγώ λοιπόν λέω ότι πρέπει, και πολύ δικαιολογημένα, όσοι έχουν λυτρωθεί εν Χριστώ να θέλουν να μη ζουν πλέον απερίσκεπτα· αλλά μάλλον να εξετάζουν τον δρόμο της πολιτείας που αρέσει στον Θεό και να πορεύονται την αγαθή οδό και να συγκρατούν την οσφύ, δηλαδή να αναδεικνύονται ανώτεροι από τη γαστριμαργία και τη φιληδονία, «και να μην κάνουν πρόνοια για τη σάρκα ικανοποιώντας τις επιθυμίες της», αλλά να επιδεικνύουν γενναιότητα ενάντια στα πάθη και σε κάθε οκνηρία· διότι έτσι θα φτάσουν στην αγία πόλη, την επουράνια Ιερουσαλήμ, και εκεί θα προσφέρουν στον Θεό πνευματικές θυσίες, και, αφού αποτινάξουν τον ζυγό της αρχαίας δουλείας, θα ζήσουν βίο ένδοξο, ελεύθερο και απαλλαγμένο από κάθε φαυλότητα. <Διότι αποτινάσσοντάς τους, τους αποτίναξαν μαζί με τα κλήματά τους. Κατέστρεψαν τα όπλα της δυναστείας τους από τους ανθρώπους, δυνατούς άνδρες που χλευάζουν μέσα στη φωτιά. Τα ηνία των αρμάτων τους θα φανούν την ημέρα της ετοιμασίας του, και οι ιππείς θα θορυβηθούν στους δρόμους, θα συγκρουστούν τα άρματα και θα συμπλακούν στις πλατείες· η όψη τους είναι σαν λαμπάδες φωτιάς και σαν αστραπές που διατρέχουν.> Επειδή ο παντογνώστης Θεός ενηχούσε στους αγίους προφήτες τα όσα επρόκειτο να συμβούν ανά τους καιρούς, αυτοί τα προανήγγελλαν αναγκαστικά, σύμφωνα με το θέλημά Του. Και τις περισσότερες φορές βρίσκονταν και μέσα στις ίδιες τις οράσεις των γεγονότων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
Ἥττηνται δὲ καὶ αἱ πονηραὶ δυνάμεις ὑπὸ τῆς μεγαλειότητος τοῦ Χριστοῦ, καὶ ἀντιπράττειν οὐκ ἔχουσαι τοῖς θείοις αὐτοῦ νεύμασι, τοῖς ὑπὲρ ἡμῶν δηλονότι, κατεκλῶντό τε τοῖς δείμασι καὶ πεφεύγασιν ἀληθῶς ὑπ᾽ οὐδεμιᾶς ἀσφαλείας ἔτι σωζόμεναι. Θεοῦ γὰρ τὰς δίκας ἐπάγοντος, τίς ἂν διαφύγοι; ἢ τίς τοὺς προσκεκρουκότας ἐξονήσῃ τρόπος; <Πύλαι τῶν πόλεων διηνοίχθησαν, καὶ τὰ βασίλεια διέπεσεν, καὶ ἡ ὑπόστασις ἀπεκαλύφθη· καὶ αὐτὴ ἀνέβαινε, καὶ αἱ δοῦλαι αὐτῆς ἤγοντο καθὼς περιστεραὶ φθεγγόμεναι ἐν καρδίαις αὐτῶν.> Οἱ μὲν οὖν μεγιστᾶνες, φησὶν, ἄπορον εὑρόντες τὴν φυγὴν, ἐπὶ τὰ τείχη σπεύσουσι, καὶ ἑτοιμάσουσι τὰς προφυλακὰς αὐτῶν. ἔσται δὲ ἀνόνητος ἡ σκέψις αὐτοῖς, ἀνοιγνύντος Θεοῦ τοῖς δι᾽ ἐναντίας τὰς τῶν πόλεων πύλας, καὶ τὰ βασίλεια παραδιδόντος, τουτέστι τοὺς τῶν βασιλέων οἴκους, ἐκκαλύπτοντός τε τὰ ἐν αὐτοῖς κεκρυμμένα, καὶ προτιθέντος αὐτοῖς τὴν ὑπόστασιν εἰς διαρπαγήν. ὑπόστασιν δὲ τὸν πλοῦτον ἀποκαλεῖ τὸν ἐκ διαρπαγῆς δηλονότι καὶ πλεονεξίας τῆς καθ᾽ ἑτέρων συνειλεγμένον. εἶτα πάλιν ὡς ἐν θεωρίᾳ γεγονὼς τοῦ συμβησομένου, ἑλκομένους ἤδη πρὸς αἰχμαλωσίαν ὁρᾶ, τήν τε βασιλεύουσαν πόλιν, φημὶ δὴ τὴν Νινευῒ, καὶ τὰς ὑπ᾽ αὐτῇ καὶ περὶ αὐτὴν, ἃς καὶ δούλας ὀνομάζει, διάτοι τὸ ὑπεζεῦχθαι καὶ ὑποκεῖσθαι τάχα που καὶ ὑπηρετεῖν αὐτῇ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ηττήθηκαν δε και οι πονηρές δυνάμεις από τη μεγαλειότητα του Χριστού, και μην έχοντας τη δύναμη να αντιπράξουν στα θεία του προστάγματα, δηλαδή προφανώς σε αυτά που γίνονται υπέρ ημών, συντρίβονταν από τους φόβους και τράπηκαν αληθινά σε φυγή, χωρίς πλέον να διασώζονται από καμία ασφάλεια. Διότι, όταν ο Θεός επιβάλλει τις δίκαιες τιμωρίες του, ποιος θα μπορούσε να διαφύγει; Ή με ποιον τρόπο θα ωφεληθούν αυτοί που έχουν προσκρούσει απέναντί του; «Οι πύλες των πόλεων ανοίχθηκαν, και τα βασίλεια κατέπεσαν, και η υπόσταση αποκαλύφθηκε· και αυτή ανέβαινε, και οι δούλες της οδηγούνταν σαν περιστέρια που θρηνούσαν στις καρδιές τους». Οι άρχοντες, λοιπόν, λέει, βρίσκοντας αδύνατη τη φυγή, θα σπεύσουν στα τείχη και θα ετοιμάσουν τις προφυλακές τους. Όμως η σκέψη τους θα αποβεί ανώφελη, επειδή ο Θεός θα ανοίξει στους εχθρούς τις πύλες των πόλεων και θα παραδώσει τα βασίλεια, δηλαδή τους οίκους των βασιλέων, ξεσκεπάζοντας τα όσα είναι κρυμμένα μέσα σε αυτούς, και παραδίδοντάς τους την υπόσταση προς διαρπαγή. Ως υπόσταση δε αποκαλεί τον πλούτο, αυτόν δηλαδή που έχει συγκεντρωθεί από διαρπαγή και πλεονεξία εις βάρος άλλων. Έπειτα πάλι, σαν να βρέθηκε σε θεωρία αυτού που πρόκειται να συμβεί, βλέπει να σύρονται ήδη προς την αιχμαλωσία, τόσο η βασιλεύουσα πόλη, εννοώ δηλαδή η Νινευή, όσο και αυτές που βρίσκονται υπό την εξουσία της και γύρω από αυτήν, τις οποίες και ονομάζει δούλες, λόγω του ότι είναι υποταγμένες και υποτελείς και ίσως βέβαια την υπηρετούν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες