Ἔσται δὲ οὕτω καὶ πᾶσα ψυχὴ, τῆς ἄνωθεν ἐπικουρίας ἐκπίπτουσα καὶ ἐστερημένη, εὐχερὴς καὶ εὐάλωτος καὶ οὐ σὺν ἱδρῶτι ληπτὴ τῷ κατεσθίοντι σατανᾷ. γέγραπται γὰρ ὅτι “Τὰ βρώματα αὐτοῦ ἐκλεκτά.” <Ἰδοὺ ὁ λαός σου ὡς γυναῖκες ἐν σοὶ, τοῖς ἐχθροῖς σου ἀνοιγόμεναι ἀνοιχθήσονται πύλαι τῆς γῆς σου, καταφάγεται πῦρ τοὺς μοχλούς σου.> Ματαίαν αὐτῶν ἀποφαίνει τὴν ἐλπίδα. ᾤοντο μὲν γὰρ, ὡς οὐκ ἂν ἁλοῖέν ποτε, πληθὺν ἀμέτρητον τῶν αὐτοῖς συνασπιζόντων συναγηγερκότες, καὶ ἀῤῥήκτοις τείχεσι πεπυργωμένην οἰκοῦντες πόλιν. ἀλλ᾽ ὅτι καὶ ταῦτα παντελῶς ἀνόνητα αὐτοῖς προαναπεφώνηκεν ἐναργῶς, κακανδρίας εἰς τοῦτο κατοιχήσεσθαι λέγων τοὺς ἐπαμύνοντας, ὡς γυναίων ἀσθενῶν διενεγκεῖν οὐδέν· διανοιχθήσεσθαι δέ φησι καὶ τὰς πύλας, εἰσβιαζομένων δηλονότι τῶν ἐχθρῶν. ἀληθὲς γὰρ ὅτι “Ἐὰν μὴ Κύριος φυλάξῃ πόλιν, εἰς μάτην ἠγρύπνησεν ὁ ”φυλάσσων.” Χρὴ δὴ οὖν ἄρα τὴν ἄνωθεν ἀσφάλειαν ἔχειν, πεποιθέναι τε ἡμᾶς ἥκιστα μὲν ἐφ᾽ ἑαυτοῖς, ἐπὶ Θεῷ δὲ μᾶλλον τῷ σώζοντι, καὶ μὴ ταῖς ἐξ ἀνθρώπων ἐπικουρίαις μεγαλαυχεῖν, μήτε μὴν οἴεσθαι διεκνεύειν δύνασθαι τὴν ὀργὴν, εἰ δὴ παροτρύνοιτο Θεός. ἀπαλλάξει γὰρ οὐδεὶς θορύβου καὶ κακῶν, τὸν ᾧπερ ἂν ἐπιμηνίσειεν ὁ τῶν ὅλων Κύριος. καὶ σοφὸς ἦν λίαν ὁ θεσπέσιος Δαυεὶδ ψάλλων τε καὶ λέγων “Οὐκ ”ἐπὶ τῷ τόξῳ μου ἐλπιῶ, καὶ ὁ βραχίων μου οὐ σώσει με.” “
Μετάφραση
Έτσι θα είναι και κάθε ψυχή, η οποία εκπίπτει και στερείται την άνωθεν βοήθεια· εύκολη, ευάλωτη και χωρίς κόπο θα κυριευθεί από τον Σατανά που την καταβροχθίζει. Διότι έχει γραφτεί ότι: «Οι τροφές του είναι εκλεκτές». <Ιδού, ο λαός σου μέσα σου είναι σαν γυναίκες· στους εχθρούς σου θα ανοιχτούν διάπλατα οι πύλες της γης σου, και η φωτιά θα καταφάει τους σύρτες σου.> Αποδεικνύει ότι η ελπίδα τους είναι μάταιη. Επειδή νόμιζαν ότι ποτέ δεν θα κυριεύονταν, αφού είχαν συγκεντρώσει ένα αμέτρητο πλήθος συμμάχων και κατοικούσαν σε πόλη οχυρωμένη με απόρθητα τείχη. Όμως ότι και αυτά θα τους είναι εντελώς ανώφελα, το έχει προαναγγείλει ξεκάθαρα, λέγοντας ότι αυτοί που τους υπερασπίζονται θα καταπέσουν σε τέτοια δειλία, ώστε να μη διαφέρουν σε τίποτα από τις αδύναμες γυναίκες. Και λέει ότι θα ανοιχτούν διάπλατα οι πύλες, καθώς προφανώς θα εισβάλλουν βίαια οι εχθροί. Διότι είναι αληθινό το ότι: «Εάν ο Κύριος δεν φυλάξει την πόλη, μάταια αγρύπνησε ο φύλακας». Πρέπει λοιπόν να έχουμε την άνωθεν ασφάλεια, και να στηριζόμαστε ελάχιστα στους εαυτούς μας, αλλά περισσότερο στον Θεό που σώζει, και να μην καυχόμαστε για τις ανθρώπινες βοήθειες, ούτε να νομίζουμε ότι μπορούμε να αποφύγουμε την οργή, εάν τυχόν παροργιστεί ο Θεός. Διότι κανείς δεν πρόκειται να απαλλάξει από την ταραχή και τις συμφορές εκείνον εναντίον του οποίου θα οργιστεί ο Κύριος των όλων. Και πολύ σοφός ήταν ο θεσπέσιος Δαβίδ που έψαλλε και έλεγε: «Δεν θα ελπίσω στο τόξο μου, και το χέρι μου δεν θα με σώσει».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες