οὐκοῦν τὸ ἄπορον εἰς φυγὴν τῶν Νινευιτῶν ὑποσημαίνει πάλιν ἀπὸ τοῦ τοῖς βρούχοις συμβαίνοντος. <Ἐπλήθυνας τὰς ἐμπορίας σου ὑπὲρ τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ· βροῦχος ὥρμησε καὶ ἐξεπετάσθη· ἐξήλατο ὡς ἀττέλαβος ὁ σύμμικτος σου, ὡς ἀκρὶς ἐπιβεβηκυῖα ἐπὶ φραγμὸν ἐν ἡμέραις πάγου· ὁ ἥλιος ἀνέτειλε, καὶ ἀφήλατο, καὶ οὐκ ἔγνω τὸν τόπον αὐτῆς.> Ἐμπορίας ἔοικεν ἐνθάδε δηλοῦν οὐχὶ τὰς διὰ χρημάτων, τὰς ἐπὶ λήμμασι καὶ πλεονασμοῖς, τὰς γεγενημένας δὲ μᾶλλον ἐπὶ τῇ τῶν ἐθνῶν ἀθροίσει καὶ συγκομιδῇ. κατεμισθοῦντο γὰρ, ὡς ἔφην, τὰ περίοικα τῶν ἐθνῶν, τοὺς τεθνηξομένους μονονουχὶ ἐμπορευόμενοι, καὶ συλλέγοντες εἰς μάχην τοὺς αὐτίκα δὴ μάλα ἀπολουμένους· ἦσαν δὲ οὗτοι πλεῖστοί τε ὅσοι καὶ ἀριθμοῦ κρείττονες. τοιγάρτοι καὶ τῇ τῶν ἄστρων παρεικάζονται πληθύϊ. ἀλλ᾽ εἰ καὶ συνήχθησαν, φησὶ, καὶ συνδεδραμήκασι, καταπτοηθήσονται τῷ πολέμῳ, καὶ ἀποδραμοῦνται πάλιν ὡς βροῦχος καὶ ὡς ἀττέλαβος. εἶδος δὲ τοῦτο μικρᾶς ἀκρίδος, ἣ ἐπειδὰν ἐμπέσῃ φραγμοῖς ἢ ταῖς τῶν κήπων αἱμασιαῖς, πάγου μὲν ὄντος, ὡς ἔφην, καὶ ὑετοῦ κατασκήπτοντος, καταμέμυκέ τε καὶ ἠρεμεῖ, τῇ τῆς ὑγρότητος βίᾳ τὴν πτῆσιν παρῃρημένη· ἡλίου γεμὴν ἀνίσχοντος καὶ θερμὴν αὐταῖς ἐνιέντος ἀκτῖνα, ταχεῖαν ποιοῦνται τὴν ἀποφοίτησιν, καὶ ἀφίπτανται κατὰ τὸ εἰωθός. οὕτως, φησὶν, ἔσονται οἱ σύμμικτοί σου.
Μετάφραση
Επομένως, την αδυναμία διαφυγής των Νινευιτών την υποδηλώνει και πάλι μέσω του παραδείγματος που συμβαίνει στους βρούχους. «Επλήθυνας τις εμπορίες σου περισσότερο από τα άστρα του ουρανού· ο βρούχος όρμησε και πέταξε μακριά· ξεπήδησε σαν αττέλαβος ο σύμμικτος στρατός σου, σαν ακρίδα που έχει καθίσει πάνω σε φράχτη σε ημέρες παγωνιάς· ο ήλιος ανέτειλε, και πέταξε μακριά, και δεν γνώρισε τον τόπο της.» Φαίνεται ότι εδώ με τη λέξη «εμπορίες» δεν εννοεί τις χρηματικές συναλλαγές, ούτε αυτές που αποσκοπούν στο κέρδος και τον πλουτισμό, αλλά μάλλον εκείνες που σχετίζονται με τη συγκέντρωση και τη στρατολόγηση των εθνών. Διότι, όπως προείπα, μίσθωναν τα γειτονικά έθνη, σαν να εμπορεύονταν αυτούς που επρόκειτο να πεθάνουν, και συγκέντρωναν για μάχη αυτούς που αμέσως επρόκειτο να αφανιστούν· αυτοί μάλιστα ήταν πάρα πολλοί και υπερτερούσαν αριθμητικά. Γι' αυτόν τον λόγο, άλλωστε, παρομοιάζονται και με το πλήθος των άστρων. Αλλά, αν και συγκεντρώθηκαν, λέει, και συνέρρευσαν, θα καταπτοηθούν από τον πόλεμο και θα τραπούν πάλι σε φυγή σαν τον βρούχο και σαν τον αττέλαβο. Αυτό είναι ένα είδος μικρής ακρίδας, η οποία, όταν πέσει στους φράχτες ή στις μάντρες των κήπων, και επικρατεί παγωνιά, όπως προείπα, ή ξεσπάει βροχή, λουφάζει και μένει ακίνητη, έχοντας χάσει την ικανότητα να πετάξει εξαιτίας της σφοδρότητας της υγρασίας· όταν όμως ανατέλλει ο ήλιος και τους στέλνει τη θερμή του ακτίνα, αναχωρούν ταχύτατα και πετούν μακριά όπως συνηθίζουν. Έτσι, λέει, θα γίνουν οι σύμμικτοι στρατοί σου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες