Πατερικές αναφορές στο ΝΑΟΥΜ 3:19

«Το ασήμι σας είναι κίβδηλο, οι κάπηλοί σου αναμειγνύουν το κρασί με νερό, οι άρχοντές σου είναι απειθείς, συνεργοί κλεφτών, που αγαπούν τα δώρα, επιδιώκουν την ανταπόδοση, δεν δικάζουν δίκαια τα ορφανά και δεν προσέχουν την υπόθεση της χήρας». «Δεν υπάρχει θεραπεία για τη συντριβή σου, φλεγμάνθηκε η πληγή σου». Όταν συμβαίνει να υποστεί κανείς κάτι από τα απευκταία, εάν μεν αυτό επέλθει με μέτρο, και όχι βέβαια εντελώς πέρα από το όριο, υπάρχει αγαθή ελπίδα για όσους υπέστησαν το πάθημα, ότι θα μπορέσουν να συνέλθουν, όπως ακριβώς από ασθένεια ώστε να ζήσουν πάλι με δύναμη, και ότι θα μεταβούν στην ευημερία, καθώς οι καταστάσεις θα βελτιωθούν γι' αυτούς. Όταν όμως τα πράγματα φτάσουν γι' αυτούς στο έσχατο σημείο αθλιότητας, τότε οπωσδήποτε η συμφορά είναι δυσδιάφυκτη, μάλλον δε και εντελώς ανεξίτηλη. Αυτό υπέστη η Νινευή, λέει ότι και συνετρίβη και καταστράφηκε, καθώς έχει εξαλειφθεί μαζί και η ελπίδα ότι θα μπορέσει να βρει θεραπεία, και σαν να έχει φλεγμάνει το κακό κατά τρόπο άθλιο και επιζητεί την έσχατη τομή πάνω του.

Το ότι και σε αυτή την κατάσταση βρέθηκε η κυριοκτόνος Ιερουσαλήμ, είναι αληθές να ειπωθεί. Διότι πολλές φορές βέβαια πληττόταν, καθώς την επέδραμαν οι εχθροί, αλλά ακολουθούσαν οι θεραπείες, επειδή ο Θεός τους σπλαγχνιζόταν και τρόπον τινά μαλάκωνε την πληγή που τους είχε συμβεί. Επειδή όμως συμπεριφέρθηκαν με ασέβεια απέναντι στον Δεσπότη των όλων, συνετρίβη και έπεσε και δεν υπήρχε ίαση, σύμφωνα με τη φωνή του Προφήτη, και η φλεγμονή αυτών που τους συνέβησαν παρέμεινε αθεράπευτη. Γι' αυτόν τον λόγο και έλεγαν οι μακάριοι προφήτες, παρομοιάζοντάς την με τη Βαβυλώνα: «Ιατρεύσαμε τη Βαβυλώνα, αλλά δεν ιατρεύθηκε· την εγκαταλείψαμε ο καθένας μας, και απερχόμαστε στη γη μας, διότι έφτασε μέχρι τον ουρανό η καταδίκη της, και υψώθηκε έως τα άστρα.» Και στον ουρανό έφτασε η κρίση και στα ύψη το αμάρτημα. Διότι ασέβησαν, όπως είπα, όχι απλώς σε έναν από τους αγίους, αλλά στον Δεσπότη των αγίων. <Όλοι όσοι θα ακούσουν την είδηση για σένα, θα χαρούν και θα χειροκροτήσουν για σένα· διότι σε ποιον δεν επήλθε η κακία σου διαπαντός;> Το ότι υπήρξε δίκαιη η απόφαση από τον Θεό, η οποία κατέστρεψε την εξουσία των Βαβυλωνίων, θα το επιβεβαιώσει περίτρανα το γεγονός ότι απολύτως κανείς δεν λυπάται για αυτήν· αλλά μάλλον χειροκροτούν, αγάλλονται και περιγελούν την πτώση της, εξαιτίας του ότι οι άλλοι υπέμειναν από αυτήν αφόρητες συμφορές και πλεονεξίες, και δοκίμασαν εκείνα που κατεξοχήν συνηθίζουν να προξενούν θλίψη.

Θα μπορούσα δε να πω, ότι και ο εφευρέτης της αμαρτίας, δηλαδή ο σατανάς, ο οποίος άπλωσε παντού το δίχτυ της κακοτροπίας του, και παγίδευσε στην πλάνη όλη την οικουμένη, και την έδεσε με τους βρόχους της απώλειας, δικαίως θα άκουγε, αφού καθαιρέθηκε από τον Χριστό και εκδιώχθηκε από την τυραννία εναντίον μας: Όλοι όσοι ακούσουν την είδησή σου θα χαρούν και θα χειροκροτήσουν για σένα, διότι σε ποιον δεν επήλθε διαπαντός η κακία σου;