Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 1:3

Και τότε εκείνοι που θα έχουν απομείνει θα αποτελούν αριθμό, όχι μόνο επειδή θα είναι ευάριθμοι (όπως έχουμε εξηγήσει), αλλά και επειδή στο εξής θα είναι άξιοι να συγκαταλεχθούν σε αριθμό. Όπως έχουμε διαπιστώσει στο βιβλίο των Αριθμών, τα παιδιά, οι γυναίκες και οι γέροντες, όσοι δηλαδή έχουν ηλικία ακατάλληλη για τον πόλεμο, καθώς και ο σύμμικτος όχλος (ως ξένος προς τον Ισραήλ), εξαιρούνται από την καταμέτρηση, ενώ καταμετρώνται όσοι είναι από είκοσι ετών και άνω, οι οποίοι είναι ικανοί για πόλεμο. Επίσης, όλοι οι πρωτότοκοι του Ισραήλ καταμετρώνται, από ηλικία ενός μηνός και άνω.

Τέτοια λοιπόν δεν είναι ίσως απίθανο να σκεφτούμε ότι εννοούσε ο Χριστός μέσω αυτής της έμφασης. Και ο μακάριος Ευαγγελιστής σημειώνει πολύ χρήσιμα ότι υπήρχε και πολύ χορτάρι στον τόπο, δείχνοντας ότι ο χώρος ήταν κατάλληλος για να καθίσουν οι άνδρες. Παρατήρησε δε πώς, ενώ το πλήθος όσων τρέφονταν ήταν αναμεμειγμένο και προφανώς παρευρίσκονταν γυναίκες μαζί με παιδιά, απαρίθμησε μόνο τους άνδρες, ακολουθώντας, όπως νομίζω, τις συνήθειες του Νόμου. Διότι, όταν ο Θεός διέταζε και έλεγε στον ιεροφάντη Μωυσή: «Λάβετε το σύνολο όλης της συναγωγής των υιών Ισραήλ κατά συγγένειες, κατά τους οίκους των πατριών τους, σύμφωνα με τον αριθμό των ονομάτων τους, κατά κεφαλήν, κάθε αρσενικό από είκοσι ετών και άνω», το πρόσταγμα εκτελούνταν, και ο προφήτης συνέτασσε μεν μακρύ κατάλογο ονομάτων, φαίνεται όμως ότι αγνόησε εντελώς τα θήλεα και τη νεαρή ηλικία, καταγράφοντας δε το πλήθος που βρισκόταν στην ακμή της ηλικίας του. Διότι είναι τίμιο και στο βιβλίο του Θεού καθετί που είναι ανδρείο και ρωμαλέο, και δεν είναι νηπιώδες ως προς το φρόνημα για τα αγαθά.

Το ότι και αυτό είναι αληθές, δεν είναι καθόλου δύσκολο να σας το αποδείξω από τις ίδιες τις Ιερές Γραφές. Λοιπόν, στο βιβλίο που ονομάζεται Αριθμοί (έτσι έχει ονομαστεί ένα βιβλίο του Μωυσή), αμέσως στην αρχή είπε κάπου ο Θεός προς τον ίδιο τον ιεροφάντη Μωυσή και προς τον Ααρών: «Λάβετε το άθροισμα όλης της συναγωγής των υιών του Ισραήλ (ονομάζοντας αρχή τον υπολογισμό, δηλαδή την απαρίθμηση), κατά συγγένειες, κατά τους πατρικούς τους οίκους, σύμφωνα με τον αριθμό των ονομάτων, κατά κεφαλήν τους· κάθε αρσενικό από είκοσι ετών και άνω, καθέναν που μπορεί να εκστρατεύσει με τη στρατιωτική δύναμη του Ισραήλ, καταγράψτε τους». Κατανόησε πώς προστάζει να απογράφεται το αρσενικό στοιχείο, και μάλιστα το πλήθος που βρίσκεται ήδη στην ακμή του και τρόπον τινά σφριγά: «Διότι, λέει, από είκοσι ετών και άνω». Παραβλέπει δε εντελώς το θηλυκό στοιχείο και την παιδική ηλικία. Διότι το ασθενές και ατελές στη σύνεση φρόνημα είναι απορριπτέο από τον Θεό.

Επομένως, στο βιβλίο του Θεού καταγράφεται ό,τι βρίσκεται στην ακμή του και είναι άρρεν. Η απογραφή πραγματοποιούνταν μέσω του Μωυσή και του Ααρών, ώστε μέσω και των δύο να κατανοήσουμε τον ένα Χριστό, στο πρόσωπο του Μωυσή ως νομοθέτη, και στο πρόσωπο του Ααρών ως αρχιερέα. Διότι έγινε για εμάς συγχρόνως και νομοθέτης και όσιος και άκακος αρχιερέας, και δια της μεσιτείας Του γίνεται η απογραφή στα θεία βιβλία εκείνων που επιδεικνύουν ανδρεία και διαπρέπουν στην αρετή. Σε αυτούς απευθύνεται και ο σοφός Ιωάννης λέγοντας: «Σας γράφω, νέοι, επειδή είστε ισχυροί, και έχετε νικήσει τον πονηρό». Επομένως, αυτοί πρέπει να είναι εκείνοι για τους οποίους μιλήσαμε μόλις τώρα, ότι δηλαδή «κάθε αρσενικό από είκοσι ετών και πάνω, καθένας που εκστρατεύει με τη δύναμη του Ισραήλ». Το ότι ο Δημιουργός τούς περιβάλλει με προστασία και τους αξιώνει φροντίδας, επειδή αγαπά την αρετή, μπορείς να το διαπιστώσεις, ω Παλλάδιε, και από τα όσα γράφονται στη συνέχεια.

Ότι η εν Χριστώ νηπιότητα των πιστών δεν είναι απορριπτέα από τον Θεό, αλλά η πολύ μικρή ηλικία είναι, τρόπον τινά, σύμβολο της εν Χριστώ απλότητας και της πνευματικής νηπιότητας. Διότι, όπως ακριβώς λέγαμε ότι σχετικά με τους πλέον μαχητικούς, ορθά και άμεμπτα έγινε η απογραφή από την ηλικία των είκοσι ετών και άνω, έτσι λέμε ότι σαφές σημείο της εν Χριστώ νηπιότητας θα αποτελούσε ο χρόνος από ηλικίας ενός μηνός. Κάτι τέτοιο λέει και ο Παύλος: «Αδελφοί, μη γίνεσθε παιδιά στη σκέψη, αλλά στην κακία να είστε νήπια, ενώ στη σκέψη να γίνεσθε τέλειοι». ΠΑΛΛ. Να θεωρήσουμε λοιπόν ότι θα γίνουμε μέτοχοι μαζί με τους αγίους σε εκείνα τα οποία οι ίδιοι κατόρθωσαν για τον εαυτό τους, αγωνιζόμενοι γενναία και έχοντας καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να ευδοκιμήσουν; ΚΥΡ. Βεβαιότατα, εάν βέβαια οι ίδιοι είναι πράγματι γεμάτοι από θεία χαρίσματα, έχοντας κερδίσει το δώρο με κόπους και ιδρώτα και έχοντας διέλθει από αμέτρητους αγώνες· γεμίζουν δε και εμάς από όσα τους έχουν δωρηθεί εξαιτίας της αγάπης του Θεού. Γι' αυτό άλλωστε και ο θεσπέσιος Παύλος προσφωνούσε κάποιους από τους πιστούς: «Διότι επιθυμώ σφόδρα να σας δω, για να σας μεταδώσω κάποιο πνευματικό χάρισμα». Ή μήπως δεν θεωρείς ότι η άμεμπτη και αλάνθαστη γνώση περί του Θεού, και η ακριβής κατανόηση σε όλα τα άριστα πράγματα, αποτελεί ουράνιο δώρο και πνευματικό χάρισμα; ΠΑΛΛ. Ναι. Εφόσον πράγματι αυτό είναι ζωοποιό.

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ. Διατάχθηκαν ο Μωυσής και ο Ααρών να επιθεωρήσουν για παράταξη και πόλεμο, δηλαδή να απογράψουν κάθε άρρενα από τους υιούς του Ισραήλ από είκοσι ετών και άνω, καθέναν που εκστρατεύει με στρατιωτική δύναμη.