Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 11:13

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

πόθεν μοι κρέα δοῦναι παντὶ τῷ λαῷ τούτῳ; ὅτι κλαίουσιν ἐπ’ ἐμοί, λέγοντες· δὸς ἡμῖν κρέα, ἵνα φάγωμεν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Καὶ ἀλύει μὲν οὐ μετρίως ὁ θεσπέσιος Μωσῆς, ἔφη δὲ ἐναργῶς πρὸς τὸν τῶν ὅλων Θεὸν, ὡς οὐκ ἃν ἰσχύσειε μόνος τὸν οὕτω διαβριθῆ καὶ δύσοιστον ἀνατλῆναι πόνον. Εἰς ἀπόδειξιν δὲ τοῦ πράγματος, καὶ τὸ λίαν ἀμήχανον καὶ δυσπόριστον παρεκόμιζε λέγων· «Πόθεν μοι δοῦναι τῷ λαῷ τούτῳ κρέα φαγεῖν;» Δυσθυμίας δὲ εἰς τοῦτο ἤδη καθιγμένος, ὡς ἤδη πως ἀποβιῶναι θέλων, «Εἰ γὰρ οὕτω σὺ ποιεῖς μοι, φησὶν, ἀπόκτεινόν με ἐν ἀναιρέσει, ἵνα μὴ ἴδω μου τὴν κάκωσιν.» Ἀνέχει καὶ ἀπολέκτους ποιῆσαι κελεύει τοὺς συλληψομένους αὐτῷ, καὶ συμμεθέ[ξ]οντας τῆς φροντίδος, ἀπὸ πάσης τῆς συναγωγῆς ἄνδρας τὸν ἀριθμὸν ἑβδομήκοντα. «Εἶπε γὰρ Κύριος πρὸς Μωσῆν· Συνάγαγέ μοι ἑβδομήκοντα ἄνδρας ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων Ἰσραὴλ, οὓς αὐτὸς οἶδας ὅτι οὗτοί εἰσι πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ, καὶ γραμματεῖς αὐτῶν, καὶ ἄξεις αὐτοὺς πρὸς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου, καὶ στήσονται ἐκεῖ μετὰ σοῦ, καὶ καταβήσομαι, καὶ λαλήσω ἐκεῖ μετὰ σοῦ. Καὶ ἀφελῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματος τοῦ ἐπὶ σοὶ, καὶ θήσω ἐπ᾽ αὐτοὺς, καὶ συναντιλήψονται μετὰ σοῦ τὴν ὁρμὴν τοῦ λαοῦ· καὶ οὐκ οἴσεις αὐτοὺς σὺ μόνος.» Οὗ δὴ γεγονότος (παρεστήκει γὰρ εὐθὺς τοὺς τῶν ἄλλων διαπρεπεστέρους), ἁγίου μὲν αὐτοὺς ἐμπίπλησι Πνεύματος ὁ τῶν ὅλων Θεός· εἶτα μετὰ τοῦτο ταῖς τῶν κλαιόντων ἐπιθυμίαις ἐνδιδοὺς, καθίει μὲν αὐτοῖς τὴν ὀρτυγομήτραν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ο θεσπέσιος Μωυσής αγανακτεί όχι σε μικρό βαθμό, και είπε καθαρά προς τον Θεό των όλων, ότι δεν θα μπορούσε μόνος του να υποφέρει τον τόσο βαρύ και δυσβάσταχτο κόπο. Ως απόδειξη δε του πράγματος, παρέθετε το πόσο πολύ αδύνατο και δυσκατόρθωτο ήταν λέγοντας: «Από πού μπορώ εγώ να δώσω σε αυτόν τον λαό κρέας να φάει;». Έχοντας δε περιέλθει ήδη σε τέτοιο βαθμό απογοήτευσης, ώστε να θέλει πλέον να πεθάνει, λέει: «Διότι αν έτσι πράττεις σε εμένα, σκότωσέ με εξολοθρεύοντάς με, για να μην βλέπω την κακοπάθειά μου». Ο Θεός τον ανέχεται και του παραγγέλλει να επιλέξει από όλη τη συναγωγή άνδρες, εβδομήντα τον αριθμό, για να τον βοηθήσουν και να συμμετάσχουν στη φροντίδα. «Διότι είπε ο Κύριος προς τον Μωυσή: Συγκέντρωσέ μου εβδομήντα άνδρες από τους πρεσβυτέρους του Ισραήλ, τους οποίους εσύ γνωρίζεις ότι αυτοί είναι πρεσβύτεροι του λαού, και γραμματείς τους, και θα τους οδηγήσεις προς τη σκηνή του μαρτυρίου, και θα σταθούν εκεί μαζί σου, και θα κατέβω, και θα μιλήσω εκεί μαζί σου. Και θα αφαιρέσω από το πνεύμα που είναι επάνω σου, και θα το θέσω επάνω τους, και θα σε βοηθήσουν να αντιμετωπίσεις την ορμή του λαού, και δεν θα τους αντέξεις εσύ μόνος σου». Όταν δε έγινε αυτό (διότι παρουσίασε αμέσως τους πιο διαπρεπείς από τους άλλους), ο Θεός των όλων τους γεμίζει με Άγιο Πνεύμα. Έπειτα μετά από αυτό, ενδίδοντας στις επιθυμίες εκείνων που έκλαιγαν, κατεβάζει σε αυτούς τα ορτύκια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Πρὸς Σταγείριον δαιμονῶντα
Ἐπάκουσον δὴ καὶ τῶν ῥημάτων αὐτῶν· Καὶ εἶπε Μωϋσῆς, φησὶ, πρὸς τὸν Θεόν· Ἱνατί ἐκάκωσας τὸν θεράποντά σου, καὶ διὰ τί οὐχ εὕρηκα χάριν ἐναντίον σοῦ, ἐπιθεῖναι τὴν ὁρμὴν τοῦ λαοῦ τούτου ἐπ᾽ ἐμέ; Μὴ ἐγὼ ἐν γαστρὶ ἔλαβον πάντα τὸν λαὸν τοῦτον ἢ ἐγὼ ἔτεκον αὐτὸν, ὅτι λέγεις μοι, Λάβε αὐτὸν εἰς τὸν κόλπον σου, ὡσεὶ ἄραι τιθηνὸς τὸν θηλάζοντα, εἰς τὴν γῆν ἣν ὤμοσα τοῖς πατράσιν αὐτῶν; Πόθεν μοι κρέα δοῦναι παντὶ τῷ λαῷ τούτῳ, ὅτι κλαίουσιν ἐπ᾽ ἐμοὶ λέγοντες, Δὸς ἡμῖν κρέα, ἵνα φάγωμεν; Οὐ δυνήσομαι ἐγὼ μόνος φέρειν τὸν λαὸν τοῦτον, ὅτι βαρύτερόν μοι ἐστὶ τὸ ῥῆμα τοῦτο· εἰ δὲ οὕτως οὐ ποιεῖς μοι, ἀπόκτεινόν με ἀναιρέσει, εἰ εὕρηκα χάριν ἐναντίον σου. Ταῦτα ἐκεῖνος ἐφθέγξατο ὁ εἰπὼν, Καὶ νῦν, εἰ μὲν ἀφῇς αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν, ἄφες· εἰ δὲ μὴ, ἐξάλειψόν με ἐκ τῆς βίβλου ἧς ἔγραψας. Οὕτως αὐτὸν ἡ ἀθυμία περιέτρεψεν. Ὅπερ πάσχουσι καὶ γονεῖς πολλάκις δυσανασχετοῦντες τοῖς γινομένοις ὑπὸ τῶν παιδίων. Ὅτι γὰρ καὶ μετὰ τὰ ῥήματα ταῦτα οὐκ ἐπαύσατο τῆς συμπαθείας τῆς πρὸς αὐτοὺς, ἐξ ὧν μετὰ ταῦτα ἐποίησε, δῆλον ἡμῖν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Άκουσε, λοιπόν, και τα ίδια του τα λόγια: Και είπε ο Μωυσής, αναφέρει, προς τον Θεό: «Γιατί ταλαιπώρησες τον δούλο σου, και γιατί δεν βρήκα χάρη ενώπιόν σου, ώστε να επιθέσεις το βάρος αυτού του λαού πάνω μου; Μήπως εγώ συνέλαβα στην κοιλιά μου όλον αυτόν τον λαό ή εγώ τον γέννησα, ώστε μου λες: Πάρε τον στην αγκαλιά σου, όπως σηκώνει η τροφός το βρέφος, για να τον πας στη γη που ορκίστηκα στους πατέρες τους; Από πού να βρω εγώ κρέας για να δώσω σε όλον αυτόν τον λαό, αφού κλαίνε μπροστά μου λέγοντας: Δώσε μας κρέας να φάμε; Δεν θα μπορέσω εγώ μόνος μου να σηκώσω το βάρος όλου αυτού του λαού, διότι αυτό το πράγμα είναι πολύ βαρύ για μένα. Αν όμως πρόκειται να μου συμπεριφερθείς έτσι, θανάτωσέ με, αν έχω βρει χάρη ενώπιόν σου». Αυτά τα λόγια τα πρόφερε εκείνος που είχε πει: «Και τώρα, αν μεν τους συγχωρήσεις την αμαρτία, συγχώρησέ την· αν όμως όχι, εξάλειψέ με από το βιβλίο σου που έγραψας». Τόσο πολύ τον κατέβαλε η αθυμία. Αυτό ακριβώς παθαίνουν πολλές φορές και οι γονείς, όταν δυσφορούν με τις πράξεις των παιδιών τους. Διότι, το ότι και μετά από αυτά τα λόγια δεν σταμάτησε να τρέφει συμπάθεια γι' αυτούς, μας είναι φανερό από όσα έπραξε στη συνέχεια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες