Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 11:21

Κάτι παρόμοιο θα βρούμε στην έρημο και σχετικά με την ολιγοπιστία του πάνσοφου Μωυσή. Διότι έκλαιγαν οι Ισραηλίτες και, ερεθισμένοι από τη βδελυρή επιθυμία των τραπεζιών της Αιγύπτου, φαντάζονταν ακάθαρτα καζάνια με κρέατα, ενώ με τα κρεμμύδια, τα σκόρδα και τις παρόμοιες χυδαιότητες εξέκλιναν προς εντελώς άτοπες ηδονές και, έχοντας αδιαφορήσει για τα θεία αγαθά, επιτίθονταν τρόπον τινά και στον μεσίτη και παιδαγωγό τους, τον Μωυσή. Αλλά ο Θεός δεν αγνοούσε εκείνα για τα οποία το πλήθος έσπευδε να θρηνεί, και μάλιστα τους υποσχέθηκε ότι θα τους δώσει κρέατα. Επειδή όμως η υπόσχεση αυτής της γενναιοδωρίας έγινε στην έρημο και το πράγμα φαινόταν κάπως ακατόρθωτο για τον ανθρώπινο νου, πλησιάζει φωνάζοντας ο Μωυσής: «Εξακόσιες χιλιάδες πεζοί είναι ο λαός ανάμεσα στον οποίο βρίσκομαι, και εσύ είπες: Κρέας θα τους δώσω, και θα τρώνε για έναν ολόκληρο μήνα. Μήπως θα σφαχτούν γι' αυτούς πρόβατα και βόδια για να τους φτάσουν;» Και τι απαντά σε αυτά ο Θεός; «Μήπως το χέρι του Κυρίου δεν θα αρκέσει;» Διότι, σε τι θα μπορούσε να αδυνατεί ο Θεός;

Σχετικά με το Λουκ. 10, 1. Η αιτία της αποστολής των εβδομήκοντα είναι αυτή: το πλήθος αυτών που επρόκειτο να πιστέψουν σε αυτόν θα ήταν πολύ μεγάλο. Διότι δεν σαγηνευόταν μόνο ο Ισραήλ, αλλά και τα πλήθη των εθνών. Για το ότι δηλαδή το σωτήριο κήρυγμα επρόκειτο να κυριεύσει όλη την οικουμένη, μας διαβεβαίωσε ο Θεός των όλων λέγοντας γι' αυτό μέσω των αγίων προφητών: «Θα ανατείλει σαν την αγριάδα το κρίμα πάνω σε χέρσο αγρό». Διότι, όπως ακριβώς στα χέρσα μέρη των αγρών φυτρώνει η αγριάδα, και κυριεύει και εξαπλώνεται σε κάθε τόπο προχωρώντας διαρκώς προς τα εμπρός, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο το κρίμα, δηλαδή η χάρις που δικαιώνει την οικουμένη, ήτοι το ευαγγελικό και σωτήριο κήρυγμα, κατέλαβε κάθε πόλη και χώρα. Αναδείχθηκαν, λοιπόν, από τον Χριστό, εκτός από τους δώδεκα, και άλλοι εβδομήκοντα στον αριθμό. Και αυτού του γεγονότος ο τύπος πάλι είχε καταγραφεί στα λόγια του Μωυσή. Διότι, με προσταγή του Θεού, επέλεξε και αυτός εβδομήκοντα, και ο Θεός έστειλε το Πνεύμα στους επιλεγμένους. Και με άλλον, επίσης, τρόπο θα βρούμε ότι και οι δώδεκα μαθητές και οι ίδιοι οι εβδομήκοντα υποδηλώνονται μέσω της σκιάς του νόμου.

Στο βιβλίο των Αριθμών. Εξακόσιες χιλιάδες πεζοί είναι ο λαός, ανάμεσα στους οποίους βρίσκομαι. Και εσύ είπες, Κύριε: Κρέας θα τους δώσω, και θα τρώνε για έναν μήνα. Μήπως θα σφαχτούν γι' αυτούς πρόβατα και βόδια και θα τους αρκέσουν; Και είπε ο Κύριος προς τον Μωυσή: Μήπως το χέρι του Κυρίου δεν αρκεί; Τώρα θα μάθεις αν θα επαληθευθεί σε εσένα ο λόγος μου.

Ή δεν θεωρείς ότι είναι άξιο της θείας οργής, αλλά και της καταδίκης των αγίων ανδρών, το να φτάσουν σε τέτοιο βαθμό μαλθακότητας και ανανδρίας των λογισμών εκείνοι που ήδη έχουν γυμναστεί πνευματικά, ώστε να νοσήσουν ακράτητα επιθυμώντας να επιστρέψουν σε τέτοιες άτοπες ακαθαρσίες, και να παραλύσουν τόσο πολύ από την ακρασία, ώστε να οδύρονται σαν παιδιά, μη αντέχοντας δήθεν τη σφοδρή προσβολή της επιθυμίας; ΠΑΛΛ. Πολύ σωστά λέγεις. ΚΥΡ. Επειδή όμως ο πάνσοφος Μωυσής βρισκόταν σε απόγνωση, έχοντας δεινή θλίψη για το γεγονός αυτό, και φώναζε φανερά ότι ποτέ δεν θα μπορούσε να αντέξει μόνος του έναν λαό που τόσο εύκολα οδηγείται στην παραφορά και την αποστασία, ο Θεός ανέδειξε ως συνεργούς και βοηθούς στη μέριμνα αυτή εβδομήντα άνδρες στον αριθμό, τους οποίους και κατέστησε λαμπρότερους με τη δωρεά του Πνεύματος· διότι προφήτευσαν μέσα στην παρεμβολή. Και προς τον Μωυσή είπε: «Και στον λαό να πεις: Αγνιστείτε για αύριο, και θα φάτε κρέας, διότι κλάψατε ενώπιον του Κυρίου, λέγοντας: Ποιος θα μας θρέψει με κρέας; Διότι περνούσαμε καλά στην Αίγυπτο. Και θα σας δώσει ο Κύριος να φάτε κρέας, και θα φάτε κρέας».

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΣΧΥΡΙΩΝΑ 1572. Αν και αυτό που πρόκειται να ειπωθεί θα σου φανεί θαυμαστό και παράδοξο, ωστόσο θα λεχθεί, επειδή είναι αληθινό: ότι εκείνος που διέπραξε μεγάλα παραπτώματα, αλλά διέφυγε την προσοχή και δεν σκανδάλισε κανέναν, θα υποστεί μικρότερη τιμωρία από εκείνον που έσφαλε σε μικρότερο βαθμό, αλλά το έπραξε φανερά και έκανε πολλούς να προσκόψουν. Αν όμως δυσπιστείς και θεωρείς τον λόγο υπερβολικό, θα σου φέρω αυτή την απόφαση από τους ουρανούς και θα σου αναγνώσω από εκεί αυτόν τον νόμο. Διότι τον άριστο Μωυσή, που διήλθε ολόκληρη την οδό της αρετής, τίποτε άλλο δεν τον εμπόδισε, αφού διέσχισε το πέλαγος, να φθάσει και στο λιμάνι, παρά το ότι σκανδάλισε εκείνους που βρίσκονταν μαζί του κατά το περιστατικό με το νερό. Και μολονότι προηγουμένως είχαν σημειωθεί ορισμένα παραπτώματά του —διότι και αντέλεξε στον Θεό μία και δύο φορές, όταν αποστελλόταν στην Αίγυπτο— και κατόπιν είπε: «Εξακόσιες χιλιάδες είναι οι πεζοί, και εσύ είπες: Θα τους δώσω κρέας και θα τρώνε επί έναν ολόκληρο μήνα. Μήπως θα σφαγούν γι’ αυτούς πρόβατα και βόδια; Ή μήπως θα συγκεντρωθούν όλα τα ψάρια της θάλασσας και θα τους αρκέσουν;»· και έπειτα λιποψύχησε και παραιτήθηκε από την ηγεσία του λαού· εντούτοις, τίποτε άλλο δεν τον εμπόδισε να εισέλθει στη γη της επαγγελίας, για χάρη της οποίας είχε γίνει αρχηγός και καθοδηγητής όλων των άλλων, παρά μόνο το περιστατικό με το νερό.

Και για να μην απορήσεις με αυτό που ειπώθηκε, ούτε να θεωρήσεις τον λόγο υπερβολικό, θα σου φέρουμε την απόφαση αυτή από τον ουρανό, και από εκεί θα αναγνώσουμε αυτόν τον νόμο. Διότι τον μακάριο Μωυσή, τον πιο πράο από όλους τους ανθρώπους πάνω στη γη, τον φίλο του Θεού και ανώτερο των προφητών —επειδή στους άλλους ο Θεός μίλησε με αινίγματα, σε τούτον όμως σαν να μιλούσε φίλος προς φίλο— αυτόν, λοιπόν, τον σπουδαίο άνδρα, που υπέστη αναρίθμητες ταλαιπωρίες στην έρημο για τόσα χρόνια, που κινδύνευσε πολλές φορές μέχρι θανάτου, και από τους Αιγυπτίους για χάρη των Ιουδαίων, και από τους Ιουδαίους πάλι για χάρη αυτών των ίδιων των αγνωμόνων, τίποτε άλλο δεν τον εμπόδισε, μετά από τις πολλές εκείνες ταλαιπωρίες και τα αναρίθμητα κατορθώματα, να εκπληρώσει την υπόσχεση, παρά το ότι σκανδάλισε τους συνοδοιπόρους του στο νερό. Και υπονοώντας ακριβώς αυτό ο Θεός, έλεγε: «Επειδή δεν με πιστέψατε ώστε να με αγιάσετε ενώπιον των υιών Ισραήλ, για τον λόγο αυτό δεν θα εισαγάγετε εσείς τη συναγωγή αυτή στη γη την οποία τους έδωσα». Καίτοι και πριν από αυτό είχε επιδείξει κάποια παρακοή (διότι και αντιμίλησε στον Θεό και μία και δύο φορές όταν στελνόταν στην Αίγυπτο, και έπειτα στην έρημο δυσπίστησε λέγοντας: «Εξακόσιες χιλιάδες είναι οι πεζοί, και εσύ είπες: ‹Θα τους δώσω κρέας και θα φάνε επί έναν ολόκληρο μήνα›. Μήπως θα σφαγούν πρόβατα και βόδια, ή θα συγκεντρωθούν όλα τα ψάρια της θάλασσας, για να τους φτάσουν;»).