Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 11:28

Λοιπόν, κάποτε ο Κύριος και Θεός διέταξε τον πάνσοφο Μωυσή να επιλέξει από τη συναγωγή των Ιουδαίων άνδρες πρεσβυτέρους, εβδομήντα τον αριθμό, και υποσχέθηκε σαφώς ότι «θα πάρω από το πνεύμα που είναι επάνω σου και θα το θέσω επάνω τους». Και πράγματι ο Μωυσής τους συγκέντρωσε και εκπλήρωσε το θείο πρόσταγμα. Δύο όμως μόνο από τους πρεσβυτέρους που είχαν ενταχθεί στον αριθμό των εβδομήντα απουσίασαν, και παρέμειναν στη συναγωγή, ο Ελδάδ και ο Μωδάδ. Έπειτα, όταν ο Θεός έθεσε σε όλους το θείο πνεύμα σύμφωνα με την υπόσχεση που είχε ήδη δοθεί, προφήτευαν αμέσως λαμβάνοντας τη χάρη όσοι είχαν συγκεντρωθεί από τον Μωυσή· αλλά προφήτευαν εξίσου και οι άλλοι δύο που βρίσκονταν στη συναγωγή, καθώς η άνωθεν χάρη έφτασε και σε αυτούς. Και μάλιστα ο Ιησούς του Ναυή, ο οποίος βρισκόταν διαρκώς κοντά στον Μωυσή, επειδή προς στιγμήν αγνόησε τη δύναμη του μυστηρίου και νόμισε ότι, μιμούμενοι τον Δαθάν και τον Αβειρών, προφητεύουν και αυτοί ανταγωνιστικά προς εκείνους που είχαν συγκεντρωθεί από τον Μωυσή, του είπε: «Ο Ελδάδ και ο Μωδάδ προφητεύουν μέσα στην παρεμβολή· κύριέ μου Μωυσή, εμπόδισέ τους». Και τι απαντά σε αυτά εκείνος ο όντως σοφός και μέγας, έχοντας κατανοήσει, ως σοφός που ήταν, την ενέργεια της χάριτος που τους δόθηκε και τη δύναμη του Πνεύματος; «Μήπως εσύ ζηλεύεις για χάρη μου; Μακάρι να γίνονταν προφήτες όλος ο λαός του Κυρίου, όταν ο Κύριος δώσει το Πνεύμα του επάνω τους;»

Διότι, όπως αναφέρεται κάπου, ο Θεός είπε προς τον Μωυσή: «Επίλεξε για τον εαυτό σου εβδομήντα άνδρες από τους πρεσβυτέρους του Ισραήλ και θα πάρω από το πνεύμα που είναι επάνω σου και θα το δώσω σε αυτούς». Και συγκεντρώθηκαν μεν σε εκείνη την αρχαία σκηνή οι επιλεγμένοι, εκτός από δύο· διότι παρέμειναν στη συνέλευση. Όταν δε κατήλθε σε αυτούς το πνεύμα της προφητείας, δεν προφήτευαν μόνο όσοι είχαν συντρέξει στην αγία σκηνή, αλλά και όσοι είχαν παραμείνει στο στρατόπεδο. Και λέει, αναφέρεται, ο Ιησούς του Ναυή, ο παραστάτης του Μωυσή: «Ο Ελδάδ και ο Μωδάδ προφητεύουν στο στρατόπεδο, κύριέ μου Μωυσή· εμπόδισέ τους». Και είπε, αναφέρει, ο Μωυσής προς τον Ιησού: «Μήπως εσύ ζηλεύεις για χάρη μου; Μακάρι να αξίωνε κάποιος όλο τον λαό του Κυρίου να είναι προφήτες, δίνοντας ο Κύριος το πνεύμα του επάνω τους». Αλλά και τότε ήταν ο Χριστός, ο οποίος εν Αγίω Πνεύματι παρακίνησε τον ιεροφάντη Μωυσή να τα πει αυτά. Εξάλλου και στους αγίους αποστόλους ο ίδιος αυτοπροσώπως λέει: «Μην εμποδίζετε» αυτόν που συντρίβει τον σατανά στο όνομά του· «διότι δεν είναι εναντίον σας», λέει. «Διότι όποιος δεν είναι εναντίον σας, είναι υπέρ σας»· διότι είναι υπέρ εσάς που αγαπάτε τον Χριστό, επειδή θέλουν να εκπληρώνουν όσα αποβλέπουν στη δόξα του, στεφανούμενοι με τη δική του χάρη.

Εξεπλάγη ο Ιησούς του Ναυή, ο διάδοχος του Μωυσή, και πλησιάζοντας λέει στον Μωυσή: Άκουσες ότι ο Ελδάδ και ο Μωδάδ προφητεύουν; Κλήθηκαν και δεν παρουσιάστηκαν. Κύριέ μου Μωυσή, εμπόδισέ τους. Δεν μπορώ να τους εμποδίσω, του λέει, διότι η χάρη είναι επουράνια. Και τόσο πολύ απέχω από το να τους εμποδίσω, ώστε και εγώ ο ίδιος την κατέχω κατά χάριν. Αλλά δεν νομίζω ότι το είπες αυτό από φθόνο. Μη ζηλεύεις για χάρη μου, επειδή εκείνοι προφήτευσαν, ενώ εσύ δεν προφητεύεις ακόμη. Περίμενε τον κατάλληλο καιρό. Και μακάρι να γινόταν όλος ο λαός του Κυρίου προφήτες, όταν ο Κύριος δώσει το πνεύμα του επάνω τους. Λέγοντας δε προφητικά και αυτό: «όταν ο Κύριος δώσει». Αλλά τώρα, βέβαια, δεν το έχει δώσει ακόμη, άρα λοιπόν ούτε εσύ το έχεις ακόμη.

Διατάσσεται ο Μωυσής να κατασκευάσει αργυρές σάλπιγγες, ώστε μέσω αυτών να δίνει σήμα στον λαό πότε πρέπει να αναχωρήσουν, πότε να συγκεντρώσει τον λαό σε περιόδους πολέμου και κατά τις θυσίες, καθώς και να χρησιμοποιεί αυτές τις σάλπιγγες στις εορτές, στις νουμηνίες και στα ολοκαυτώματα. Όταν δε αναχώρησαν οι υιοί του Ισραήλ, ο Μωυσής παρακαλούσε τον Ιωβάβ, τον υιό του Ραγουήλ (ο οποίος ονομαζόταν και Ιοθόρ), να τους συνοδεύσει στην οδοιπορία, ώστε να γίνει και εκείνος κοινωνός των αγαθών που τους είχαν υποσχεθεί. Και όταν άρχιζε την πορεία της η κιβωτός, ο Μωυσής έλεγε: «Ανάστηθι, Κύριε, και ας διασκορπιστούν οι εχθροί σου, και ας τραπούν σε φυγή όλοι όσοι σε μισούν». Και γόγγυζε ο λαός, και κατακάηκε ένα μέρος του στρατοπέδου, και ο τόπος εκείνος ονομάστηκε Εμπυρισμός. Προσευχήθηκε τότε ο Μωυσής, και σταμάτησε η τιμωρία. Έπειτα ζητούσαν κρέας και έλεγαν: «Θυμηθήκαμε τα ψάρια που τρώγαμε στην Αίγυπτο, τα αγγούρια και τα πεπόνια, τα πράσα, τα κρεμμύδια και τα σκόρδα. Τώρα όμως η ψυχή μας έχει καταξεραθεί· δεν βλέπουν τίποτε άλλο τα μάτια μας παρά μόνο το μάννα». Επειδή δε ο Μωυσής βαρύνονταν από την ανταρσία τους και παρακαλούσε τον Θεό, Εκείνος του προσέθεσε εβδομήντα πρεσβυτέρους, ώστε να τον βοηθούν στη διακυβέρνηση. Τότε, όταν ο Ιησούς του Ναυή είπε: «Εμπόδισε τον Ελδάδ και τον Μωδάδ από το να προφητεύουν», ο Μωυσής απάντησε: «Μήπως φθονείς για χάρη μου; Μακάρι να καθιστούσε ο Θεός όλο τον λαό του Κυρίου προφήτες». Ύστερα κατέφθασε κοπάδι από ορτύκια σταλμένο από τον Κύριο, και έφαγαν. Και το κρέας βρισκόταν ακόμη ανάμεσα στα δόντια τους, προτού καν καταναλωθεί.