Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 11:33

Εκείνοι λοιπόν, βρισκόμενοι σε σωρούς γύρω από το στρατόπεδο, τα μάζευαν από το έδαφος χαίροντας πάρα πολύ. Και τα κατέβροχθισαν σαν τα θηρία, αδιαφορώντας για τον κορεσμό και την αυτάρκεια. Αφού όμως συγκέντρωσαν και συσσώρευσαν ένα αμέτρητο πλήθος από πουλιά, και καθώς η κρεοφαγία παρατεινόταν για ημέρες ενός ολόκληρου μήνα, τελικά έπεσε πάνω τους αρρώστια, και όπως λέει ο προφήτης: «Ο άδης πλάτυνε την ψυχή του και άνοιξε διάπλατα το στόμα του, χωρίς να σταματά. Διότι τα κρέατα, λέει, βρίσκονταν ακόμα στα δόντια τους, προτού τελειώσουν». Και ο Κύριος οργίστηκε εναντίον του λαού, και τον χτύπησε με μια πάρα πολύ μεγάλη πληγή, και το όνομα εκείνου του τόπου ονομάστηκε «Μνήματα της επιθυμίας», επειδή εκεί έθαψαν τον λαό που είχε κυριευθεί από την επιθυμία. Διότι, ενώ δεν τους έλειπε κανένα αγαθό, αλλά αν και μπορούσαν να απολαμβάνουν αμέμπτως την πλούσια χορηγία του μάννα, επιθυμούσαν κρέατα και πράσα, και αναπολούσαν αγγούρια και πεπόνια, κρεμμύδια και σκόρδα. Γι' αυτό λοιπόν, αφού έφαγαν, δεν άργησαν να εξολοθρευτούν. Διότι ο Θεός τους δίνει βέβαια τα ορτύκια, όχι επειδή επικροτεί την επιθυμία τους, αλλά μάλλον για να τους βεβαιώσει έμπρακτα ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο για Αυτόν. Κατόπιν όμως τιμωρεί, ως φυσικό επακόλουθο, αυτούς που παραδόθηκαν σε αισχρές ηδονές. Κάτι παρόμοιο έπαθαν κατά τον καιρό της παρουσίας του Σωτήρα μας οι ταλαίπωροι Ιουδαίοι. Διότι εκείνα ήταν σκιές αυτών των γεγονότων, και όσα είχαν συμβεί παλαιότερα φανερώνονταν προκαταβολικά ως τύποι των γεγονότων που θα ακολουθούσαν αργότερα.

Διότι εν Χριστώ, το ξύλο της ζωής, γλυκαίνουν τα πικρά και γίνονται ανεκτά τα δυσβάσταχτα. Όπως ακριβώς οι Ισραηλίτες, φέρνοντας στο νου τους τα κρέατα, επιθύμησαν να βρεθούν στην Αίγυπτο και να γίνουν ξανά δούλοι ώστε να τα χορτάσουν, έτσι και τους πιο ανόητους ανάμεσά μας, τους πείθουν πολλές φορές οι έντονες ηδονές των παθών, ώστε να θεωρούν υποφερτή τη δουλεία στον διάβολο, προκειμένου να τις απολαύσουν. Ο Θεός τους αφήνει, εφόσον παραμένουν ασυγκράτητοι. Διότι αυτό ακριβώς εικονίζει η βρώση των ορτυκιών. Αλλά όπως σε εκείνους, επειδή προτίμησαν το κρέας από το μάννα, η τροφή κατέληξε σε αρρώστια, έτσι και σε τούτους, που προτιμούν τη γήινη τρυφή από την επουράνια, και τη σαρκική ηδονή από την πνευματική, η απόλαυση θα καταλήξει σε ψυχικό όλεθρο.

Ο μεν λοιπόν Δανιήλ έτσι έπραξε. Ο λαός όμως που παραδόθηκε στις επιθυμίες και ήταν αχάριστος, αυτοί που έλεγαν: «Ποιος θα μας δώσει να φάμε κρέας; Τώρα η ψυχή μας είναι κατάξερη», αφού έφαγαν κρέας μέχρι που βγήκε από τα ρουθούνια τους, χτυπήθηκαν με πάρα πολύ μεγάλη πληγή· διότι «οργίστηκε», λέει, «ο Θεός εναντίον του λαού, και ο κορεσμός τους κατέληξε σε χολέρα».

Διατάσσεται ο Μωυσής να κατασκευάσει αργυρές σάλπιγγες, ώστε μέσω αυτών να δίνει σήμα στον λαό πότε πρέπει να αναχωρήσουν, πότε να συγκεντρώσει τον λαό σε περιόδους πολέμου και κατά τις θυσίες, καθώς και να χρησιμοποιεί αυτές τις σάλπιγγες στις εορτές, στις νουμηνίες και στα ολοκαυτώματα. Όταν δε αναχώρησαν οι υιοί του Ισραήλ, ο Μωυσής παρακαλούσε τον Ιωβάβ, τον υιό του Ραγουήλ (ο οποίος ονομαζόταν και Ιοθόρ), να τους συνοδεύσει στην οδοιπορία, ώστε να γίνει και εκείνος κοινωνός των αγαθών που τους είχαν υποσχεθεί. Και όταν άρχιζε την πορεία της η κιβωτός, ο Μωυσής έλεγε: «Ανάστηθι, Κύριε, και ας διασκορπιστούν οι εχθροί σου, και ας τραπούν σε φυγή όλοι όσοι σε μισούν». Και γόγγυζε ο λαός, και κατακάηκε ένα μέρος του στρατοπέδου, και ο τόπος εκείνος ονομάστηκε Εμπυρισμός. Προσευχήθηκε τότε ο Μωυσής, και σταμάτησε η τιμωρία. Έπειτα ζητούσαν κρέας και έλεγαν: «Θυμηθήκαμε τα ψάρια που τρώγαμε στην Αίγυπτο, τα αγγούρια και τα πεπόνια, τα πράσα, τα κρεμμύδια και τα σκόρδα. Τώρα όμως η ψυχή μας έχει καταξεραθεί· δεν βλέπουν τίποτε άλλο τα μάτια μας παρά μόνο το μάννα». Επειδή δε ο Μωυσής βαρύνονταν από την ανταρσία τους και παρακαλούσε τον Θεό, Εκείνος του προσέθεσε εβδομήντα πρεσβυτέρους, ώστε να τον βοηθούν στη διακυβέρνηση. Τότε, όταν ο Ιησούς του Ναυή είπε: «Εμπόδισε τον Ελδάδ και τον Μωδάδ από το να προφητεύουν», ο Μωυσής απάντησε: «Μήπως φθονείς για χάρη μου; Μακάρι να καθιστούσε ο Θεός όλο τον λαό του Κυρίου προφήτες». Ύστερα κατέφθασε κοπάδι από ορτύκια σταλμένο από τον Κύριο, και έφαγαν. Και το κρέας βρισκόταν ακόμη ανάμεσα στα δόντια τους, προτού καν καταναλωθεί.