Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 13:34

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ἐκεῖ ἑωράκαμεν τοὺς γίγαντας καὶ ἦμεν ἐνώπιον αὐτῶν ὡσεὶ ἀκρίδες, ἀλλὰ καὶ οὕτως ἦμεν ἐνώπιον αὐτῶν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
Ἀλλ᾽ ἴδωμεν πάλιν, εἰ μὴ καὶ τούτου τὸν τύπον ἐν τοῖς τοῦ Μωυσέως εὑρίσκομεν λόγοις. οὐκοῦν ὅτε μακρὰς διιππεύσαντες ὁδοὺς, καὶ τὴν ἀγρίαν ἐκείνην διελάσαντες ἔρημον, ἐπ᾽ αὐτῇ λοιπὸν ἦσαν τῆς ἐπαγγελίας τῇ γῇ, κατασκεψόμενοι ταύτην κατὰ θεῖον ἀπεστέλλοντο πρόσταγμα Ἰησοῦς τε ὁ τοῦ Ναυῆ, καὶ σὺν αὐτῷ τινες ἕτεροι. ὡς δὲ διοπτεύσαντες ἅπασαν ἐπὶ Μωυσέα πάλιν ἀνεκομίζοντο, προσελάλουν τῇ συναγωγῇ πικρὰ μέν τινες· γῆ γὰρ, ἔφασκον, ἣν κατεσκεψάμεθα αὐτὴν, χαλεποὺς ἔχει τοὺς οἰκήτορας, καὶ υἱοὺς γιγάντων ἑωράκαμεν ἐκεῖ, καὶ ὅσαπερ ἦν τοὺς ἀκροωμένους ὀῤῥωδεῖν ἀναπείθοντα προστιθέντες διετέλουν. Ἰησοῦς δὲ μετ᾽ ἐκείνους πολλοῖς μὲν ἐπαίνοις καταστέφειν ἐπειρᾶτο τὴν γῆν, παρεκάλει δὲ λέγων “Ἡ γῆ, ἣν κατεσκε- ”ψάμεθα αὐτὴν, ἀγαθὴ σφόδρα· εἰ αἱρετίζει ἡμᾶς Κύριος, “εἰσάξει ἡμᾶς εἰς αὐτήν.” ἀλλὰ τῶν Ἰουδαίων οἱ πρόγονοι καταλιθοῦν μὲν ὅτι πρέποι τὸν Ἰησοῦν διετείνοντο· τοῦ δὲ πάντα ἰσχύοντος Θεοῦ τὸ μηδὲν δύνασθαι καταψηφιζόμενοι, “καθίσαντες ἔκλαιον,” καθὰ γέγραπται, καὶ παροξύνουσι μὲν ἐπὶ τούτοις εἰκότως τὸν ἁπάντων Δεσπότην. ἐπειδὴ δὲ ἦσαν ἀπειθεῖς οὕτω καὶ ὑβρισταὶ, τῆς ἐπαγγελίας ἀποπεπτώκασιν· “Ὡς γὰρ ὤμοσα, φησὶν, ἐν τῇ ὀργῇ μου Εἰ εἰσε- ”λεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου.” εἶτα τί τὸ ἐπὶ τούτοις;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά ας δούμε πάλι, μήπως βρίσκουμε τον τύπο και αυτού του γεγονότος στους λόγους του Μωυσή. Λοιπόν, όταν, αφού διήνυσαν μακρούς δρόμους και διέσχισαν εκείνη την άγρια έρημο, βρίσκονταν πλέον στην ίδια τη γη της επαγγελίας, στάλθηκαν, σύμφωνα με θεϊκό πρόσταγμα, για να την κατασκοπεύσουν ο Ιησούς του Ναυή και μαζί του μερικοί άλλοι. Όταν δε, αφού την εξέτασαν ολόκληρη, επέστρεφαν πάλι στον Μωυσή, μερικοί μιλούσαν στη συναγωγή με πικρά λόγια: διότι η γη, έλεγαν, την οποία κατασκοπεύσαμε, έχει σκληρούς κατοίκους και είδαμε εκεί γιους γιγάντων, και συνέχιζαν να προσθέτουν όσα έπειθαν τους ακροατές να κυριεύονται από φόβο. Ο Ιησούς όμως, μετά από αυτούς, προσπαθούσε να στεφανώσει τη γη με πολλούς επαίνους, και παρακαλούσε λέγοντας: «Η γη την οποία κατασκοπεύσαμε είναι πάρα πολύ καλή. Εάν ο Κύριος μας ευαρεστείται, θα μας εισαγάγει σε αυτήν». Αλλά οι πρόγονοι των Ιουδαίων ισχυρίζονταν ότι έπρεπε να λιθοβολήσουν τον Ιησού. Και αφού καταδίκασαν ως ανίσχυρο τον Παντοδύναμο Θεό, «κάθισαν και έκλαιγαν», όπως έχει γραφτεί, και εξοργίζουν με αυτά δικαιολογημένα τον Δεσπότη των πάντων. Και επειδή ήταν τόσο απειθείς και υβριστές, εξέπεσαν της επαγγελίας. Διότι «όπως ορκίστηκα», λέει, «στην οργή μου, δεν θα εισέλθουν στην κατάπαυσή μου». Έπειτα, τι ακολούθησε μετά από αυτά;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰσαὰκ ὁ Σύρος Λόγοι ἀσκητικοί
Οἱ δὲ πολλοὺς διαλογισμοὺς διανοούμενοι, καὶ θέλοντες σφόδρα εἶναι σοφοί, καὶ ἑαυτοὺς παραδιδόντες ταῖς ἀναστροφαῖς τῶν λογισμῶν καὶ τῇ δειλίᾳ, καὶ προευτρεπιζόμενοι καὶ προβλέπειν βουλόμενοι τὰς βλαπτικὰς αἰτίας, οἱ πλείους τούτων ἐπὶ θύραις τῶν ἑαυτῶν οἴκων διαπαντὸς καθήμενοι εὑρίσκονται. Ὀκνηρὸς εἰς ὁδὸν ἀποσταλεὶς ἐρεῖ· Λέων κατὰ τὴν ὁδὸν καὶ φονίσκος κατὰ τὰς πλατείας· καὶ ὡς οἱ εἰπόντες, Υἱοὺς γιγάντων ἑωράκαμεν ἐκεῖ, καὶ ἦμεν ἐνώπιον αὐτῶν ὡσεὶ ἀκρίδες, οὗτοί εἰσιν οἱ ἐν τῷ καιρῷ τῆς τελευτῆς αὐτῶν ἐν τῇ ὁδῷ εὑρισκόμενοι, οἱ ἀεὶ θέλοντες εἶναι σοφοί, βαλεῖν δὲ ἀρχὴν παντελῶς μὴ βουλόμενοι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όσοι όμως κάνουν πολλούς συλλογισμούς, και επιθυμούν σφόδρα να είναι σοφοί, και παραδίδουν τον εαυτό τους στις περιπλοκές των λογισμών και στη δειλία, και προετοιμάζονται και επιθυμούν να προβλέπουν τις βλαπτικές αιτίες, οι περισσότεροι από αυτούς βρίσκονται να κάθονται συνεχώς στις θύρες των σπιτιών τους. Ο οκνηρός, όταν σταλεί στον δρόμο, θα πει: «Λέων υπάρχει στον δρόμο και φονιάς στις πλατείες»· και όπως εκείνοι που είπαν, «Είδαμε εκεί υιούς γιγάντων, και ήμασταν ενώπιόν τους σαν ακρίδες», αυτοί είναι που τον καιρό της τελευτής τους βρίσκονται στον δρόμο, αυτοί που πάντοτε θέλουν να είναι σοφοί, αλλά δεν θέλουν καθόλου να βάλουν αρχή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰσαὰκ ὁ Σύρος Ἀσκητικαὶ ὁμιλίαι
Ὀκνηρὸς εἰς ὁδὸν ἀποσταλείς, ἐρεῖ· «Λέων κατὰ τὴν ὁδὸν καὶ φονίσκοι κατὰ τῆς πλατείας». Καὶ ὡς οἱ εἰπόντες· «υἱοὺς γιγάντων ἑωράκαμεν ἐκεῖ, καὶ ἦμεν ἐνώπιον αὐτῶν, ὡσεὶ ἀκρίδες». Οὗτοί εἰσιν οἱ ἐν τῷ καιρῷ τῆς τελευτῆς αὑτῶν εὑρισκόμενοι ἐν τῇ ὁδῷ, οἱ ἀεὶ θέλοντες εἶναι σοφοί, βαλεῖν δὲ ἀρχὴν παντελῶς μὴ βουλόμενοι. Ὁ δὲ ἰδιώτης νηχόμενος διαπερᾷ ἐν τῇ πρώτῃ θέρμῃ, φροντίδα τοῦ σώματος παντελῶς μὴ ποιούμενος, μηδὲ διαλογιζόμενος ἐν ἑαυτῷ, εἰ ἄρα ἀνύει τι ἐκ τῆς αὐτοῦ πραγματείας ἢ οὔ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο οκνηρός, όταν αποστέλλεται σε πορεία, θα πει: «Λιοντάρι βρίσκεται στον δρόμο και φονιάδες στις πλατείες». Είναι σαν εκείνους που είπαν: «Γιους γιγάντων είδαμε εκεί, και ήμασταν ενώπιόν τους σαν ακρίδες». Αυτοί είναι εκείνοι που την ώρα του θανάτου τους βρίσκονται ακόμη καθ' οδόν, οι οποίοι πάντοτε θέλουν να είναι σοφοί, αλλά δεν επιθυμούν καθόλου να κάνουν την αρχή. Ο απλός άνθρωπος, αντίθετα, κολυμπώντας περνάει απέναντι με την πρώτη θέρμη, χωρίς να μεριμνά καθόλου για το σώμα του, ούτε να αναλογίζεται μέσα του εάν τελικά θα κατορθώσει κάτι από τον αγώνα του ή όχι.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες