ὅτι γὰρ αὐτός ἐστιν ὁ πάντων Δεσπότης περὶ ἑαυτοῦ ταῦτα λέγων, οὐχ ἕτερος ἡμῖν, ἀλλ᾽ αὐτὸς ὁ μακάριος μαρτυρήσει Μωυσῆς διδάσκων ἐν βιβλίῳ τῶν ἀριθμῶν, ὅτε πάλιν προσκέκρουκεν ἐξ ἀκαίρου δειλίας ὁ Ἰσραὴλ, κακυνόντων τινῶν τῆς ἐπαγγελίας τὴν γῆν, οἳ καὶ ταύτην κατασκεψόμενοι διὰ προστάγματος Κυρίου παρὰ Μωυσέως ἐπέμποντο. οἱ γὰρ ἐπείπερ ἐκ τῆς τῶν ἀλλοφύλων ἀνεκομίζοντο γῆς, ἥκοντό τε αὖθις ὡς τὸν λαὸν, πικροὺς μὲν περὶ αὐτῆς ἐξέπτυον λόγους, γῆν δὲ εἶναι λέγων ἀγρίαν οὕτω καὶ ἀπηνῆ ὡς κατεσθίειν δύνασθαι τοὺς οἰκοῦντας αὐτὴν, εἰς τοσαύτην δυσφημίαν τοὺς ἀκροωμένους ἐκάλουν, ὡς διάβροχον μὲν ἔχειν δακρύων τὴν παρειὰν, οἱ πόνοι δὲ ἤδη καὶ ἐν Αἰγύπτῳ βούλεσθαι. “Δῶμεν γὰρ, ἔφασκον, ἀρχηγοὺς, καὶ πορευθῶμεν εἰς ”Αἴγυπτον·” ἀναλώσειν δὲ αὐτοὺς ἀπειλοῦντος Θεοῦ, πάλιν ἐδεῖτο Μωυσῆς, καὶ τῆς δοθείσης ἐπαγγελίας αὐτῷ μονονουχὶ καὶ εἰς ἀνάμνησιν ἄγων τὸν Θεὸν πρόεισι βοῶν “Καὶ ”νῦν ὑψωθήτω ἰσχύς σου Κύριε, ὃν τρόπον εἶπας λέγων “Κύριος καὶ μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ ἀληθινὸς, ”ἀφαιρῶν ἀνομίας καὶ ἀδικίας καὶ ἁμαρτίας· καὶ καθαρισμῷ “οὐ καθαριεῖ τὸν ἔνοχον, ἀποδιδοὺς ἁμαρτίας πατέρων ἐπὶ ”τέκνα ἕως τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς· ἄφες τὴν ἁμαρτίαν “τῷ λαῷ τούτῳ κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου, καθάπερ ἵλεως ”αὐτοῖς ἐγένου ἀπὸ Αἰγύπτου ἕως τοῦ νῦν.”
Μετάφραση
Διότι το ότι αυτός είναι ο Δεσπότης των πάντων που λέει αυτά για τον εαυτό του, δεν θα μας το μαρτυρήσει άλλος, αλλά ο ίδιος ο μακάριος Μωυσής, διδάσκοντας στο βιβλίο των Αριθμών, όταν πάλι ο Ισραήλ προσέκρουσε από άκαιρη δειλία, επειδή κάποιοι κακολογούσαν τη γη της επαγγελίας, οι οποίοι είχαν σταλεί από τον Μωυσή με πρόσταγμα του Κυρίου για να την κατασκοπεύσουν. Διότι αυτοί, αφού επέστρεψαν από τη γη των αλλοφύλων και ήρθαν πάλι στον λαό, ξεστόμιζαν πικρά λόγια γι' αυτήν, λέγοντας ότι είναι γη τόσο άγρια και σκληρή ώστε να μπορεί να καταβροχθίσει τους κατοίκους της, και παρακινούσαν αυτούς που τους άκουγαν σε τέτοια δυσφορία, ώστε να έχουν τα μάγουλά τους βρεγμένα από δάκρυα, και να επιθυμούν πλέον να βρίσκονται έστω στους πόνους της Αιγύπτου. «Ας εκλέξουμε αρχηγούς», έλεγαν, «και ας επιστρέψουμε στην Αίγυπτο». Και όταν ο Θεός απειλούσε να τους εξολοθρεύσει, πάλι παρακαλούσε ο Μωυσής, και σχεδόν υπενθυμίζοντας στον Θεό την υπόσχεση που του είχε δοθεί, τον πλησιάζει φωνάζοντας: «Και τώρα ας υψωθεί η ισχύς σου, Κύριε, όπως ακριβώς είπες, λέγοντας: Ο Κύριος είναι μακρόθυμος και πολυέλεος και αληθινός, αφαιρεί ανομίες και αδικίες και αμαρτίες· αλλά δεν θα αφήσει ατιμώρητο τον ένοχο, ανταποδίδοντας τις αμαρτίες των πατέρων στα παιδιά μέχρι τρίτης και τέταρτης γενιάς· συγχώρησε την αμαρτία σε τούτο τον λαό σύμφωνα με το μέγα έλεός σου, όπως ακριβώς φάνηκες ίλεως σε αυτούς από την Αίγυπτο μέχρι τώρα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες