Νόμος εἷς ἔσται ὑμῖν καὶ τοῖς προσηλύτοις τοῖς προσκειμένοις ἐν ὑμῖν· νόμος αἰώνιος εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν, ὡς ὑμεῖς, καὶ ὁ προσήλυτος ἔσται ἔναντι Κυρίου, νόμος εἷς ἔσται, καὶ δικαίωμα ἓν ἔσται ὑμῖν καὶ τῷ προσηλύτῳ τῷ προσκειμένῳ ἐν ὑμῖν.» ΠΑΛΛ. Εἶτα ὅποι ποτὲ ἰσομοιροῦν καὶ ἀνάλογον, ὡς φὴς, ὃ ἂν ἐργάσαιτό τις, καταθρήσαιμεν; ΚΥΡ. Οὐ γὰρ ἐπαΐεις, ὦ τᾶν, τοῦ νόμου λέγοντος ἐναργῶς, ὡς εἴπερ τις ἕλοιτο πληροῦν εὐχὰς καὶ ὁλοκαυτώματα, εἰ μὲν ἀμνὸν καταθύοι, δέκατον μὲν τοῦ οἰφὶ σεμιδάλεως, οἴνου δὲ καὶ ἐλαίου τὸ τέταρτον τοῦ ἲν (μέτρα δὲ οἶμαι ταυτὶ κατὰ γλῶτταν Ἑβραίαν) προσεπαγέτω τῷ θυμιάματι· εἰ δὲ κριὸς εἴη, φησὶν, ἐν πλεονασμῷ τὰ ἑπόμενα, τουτέστι, τὸ τρίτον· τρίτου γὰρ ἐν μείοσι, τὸ ὡς ἐν τετάρτῳ μέτρον. Μόσχου δὲ ἀναφερομένου, σεμίδαλίς τε καὶ τὰ λοιπὰ τοῦ τρίτου πάλιν ἐπέκεινα, καὶ ἐν ἡμίσει λοιπόν. ΚΥΡ. Ἐπυθόμην· τί οὖν τοῦτό γε; ΚΥΡ. Οἶσθα δέ που πάντως, ὅτι ζωῆς μὲν τύπος, ἡ ἐκ πυρῶν σεμίδαλις, ἱλαρότητος δὲ τὸ ἔλαιον· γέγραπται γὰρ, ὅτι «Τοῦ ἱλαρύναι πρόσωπον ἐν ἐλαίῳ.» Εὐφρασίας δὲ τῆς νοητῆς, τῆς ἄνωθεν καὶ διὰ τοῦ Πνεύματος σημεῖον, ὁ οἶνος· «Οἶνος γὰρ,» φησὶν, «εὐφραίνει καρδίαν ἀνθρώπου.» ΠΑΛΛ. Συνίημι. ΚΥΡ. Οὐκοῦν ἀναλόγως, οἷς ἄν τις καρποφορήσειε, καὶ ἡ τῆς ζωῆς ἐπιχορηγία παρὰ Θεοῦ σὺν ἱλαρότητι καὶ εὐφρασίᾳ.
Μετάφραση
«Ένας νόμος θα υπάρχει για εσάς και για τους προσηλύτους που έχουν προσκολληθεί σε εσάς· νόμος αιώνιος για τις γενεές σας, όπως είστε εσείς, έτσι θα είναι και ο προσήλυτος ενώπιον του Κυρίου, ένας νόμος θα υπάρχει, και ένα δικαίωμα θα υπάρχει για εσάς και για τον προσήλυτο που έχει προσκολληθεί σε εσάς.» ΠΑΛΛ. Έπειτα πού άραγε θα μπορούσαμε να παρατηρήσουμε αυτό το ισομερές και ανάλογο, όπως λες, σε ό,τι κι αν κάνει κανείς; ΚΥΡ. Διότι δεν κατανοείς, καλέ μου, τον νόμο που λέει ξεκάθαρα, ότι εάν κάποιος επιλέξει να εκπληρώσει ευχές και να προσφέρει ολοκαυτώματα, εάν μεν θυσιάζει αμνό, ας προσθέτει στο θυμίαμα το ένα δέκατο του εφα σεμιδάλι, και από κρασί και λάδι το ένα τέταρτο του ιν (και νομίζω ότι αυτά είναι μέτρα στην εβραϊκή γλώσσα)· αν πάλι είναι κριάρι, λέει, τα επόμενα προστίθενται σε μεγαλύτερη ποσότητα, δηλαδή το ένα τρίτο· διότι το μέτρο του τετάρτου είναι μικρότερο σε σχέση με του τρίτου. Αν δε προσφέρεται μοσχάρι, το σεμιδάλι και τα υπόλοιπα ξεπερνούν πάλι το ένα τρίτο, και φτάνουν πλέον στο μισό. ΚΥΡ. Το πληροφορήθηκα· τι σημαίνει λοιπόν αυτό; ΚΥΡ. Γνωρίζεις βέβαια οπωσδήποτε, ότι το σεμιδάλι από το σιτάρι είναι τύπος της ζωής, και το λάδι της ιλαρότητας· διότι έχει γραφτεί: «Για να κάνει το πρόσωπο ιλαρό με το λάδι». Ενώ ο οίνος είναι σημείο της νοητής ευφροσύνης, της προερχόμενης άνωθεν δια του Πνεύματος· «Διότι ο οίνος», λέει, «ευφραίνει την καρδιά του ανθρώπου». ΠΑΛΛ. Κατανοώ. ΚΥΡ. Επομένως, ανάλογα με αυτά που θα προσφέρει κανείς, δίνεται και η επιχορήγηση της ζωής από τον Θεό μαζί με ιλαρότητα και ευφροσύνη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες