Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 15:38

Εδώ, αφού ο Μωυσής κατατρόπωσε και υπέταξε έθνη στην άλλη πλευρά του Ιορδάνη, και αφού θανατώθηκε ο Σηών, ο βασιλιάς των Αμορραίων, και ο Ωγ, ο βασιλιάς της Βασάν, ο οποίος καταγόταν από τους γίγαντες, λαμβάνει την εντολή να διανείμει τις χώρες στον Ρουβήν, στον Γαδ και στο ήμισυ της φυλής του Μανασσή, και να διατάξει τους υιούς Ισραήλ να παραχωρήσουν στους Λευίτες, από τους κλήρους της ιδιοκτησίας τους, πόλεις για να κατοικούν, καθώς και τα προάστια των πόλεων. Επίσης, να παραχωρήσουν πόλεις ως καταφύγια, τρεις πέραν του Ιορδάνη και τρεις στη γη Χαναάν, ώστε να μπορεί να καταφεύγει εκεί όποιος διέπραξε ακούσιο φόνο, και να μη θανατώνεται βιαστικά από τον συγγενή του φονευθέντος, προτού σταθεί ενώπιον της συναγωγής για να κριθεί. Σε αυτό το βιβλίο δίνεται η εντολή στον λαό να κατασκευάσει κράσπεδα στα ενδύματά του, και πάνω στα κράσπεδα να τοποθετήσει υακίνθινο νήμα, ώστε βλέποντάς τα να μην ξεχνούν τις εντολές του Θεού. Εδώ λαμβάνουν τον κλήρο του πατέρα τους οι θυγατέρες του Σαλπαάδ· και με αφορμή το αίτημά τους προκύπτει πρόσταγμα του Κυρίου και νόμος, ο οποίος ορίζει ως νόμιμο γάμο τη σύζευξη με εξαδέλφους.

Και λοιπόν, παρακινώντας μας ο νομοθέτης στη συνεχή ανάμνηση των όσων έχουν νομοθετηθεί, λέει: «Και θα βάλετε τα λόγια αυτά στην καρδιά σας και στην ψυχή σας, και θα τα δέσετε ως σημάδι στο χέρι σας, και θα είναι σταθερά μπροστά στα μάτια σας, και θα τα διδάξετε στα παιδιά σας, για να τα λένε όταν κάθονται στον δρόμο, και όταν ξαπλώνουν, και όταν σηκώνονται, και θα τα γράψετε στους παραστάτες των σπιτιών σας και στις πύλες σας, για να ζήσετε πολλές ημέρες, και οι ημέρες των γιων σας πάνω στη γη, την οποία ορκίστηκε ο Κύριος στους πατέρες σας να τους δώσει, όπως οι ημέρες του ουρανού πάνω στη γη.» Και το τι ακριβώς σημαίνει πάλι το, Δέστε τα στα χέρια σας, το δήλωσε σαφώς στο βιβλίο των Αριθμών. Διότι έχει γραφτεί ως εξής: «Και είπε ο Κύριος στον Μωυσή, λέγοντας: Μίλησε στους γιους του Ισραήλ και πες τους, ας κατασκευάσουν για τους εαυτούς τους κρόσσια στις άκρες των ενδυμάτων τους σε όλες τις γενεές τους· και θα βάλετε πάνω στα κρόσσια των άκρων γαλάζιο νήμα, και θα υπάρχει στα κρόσσια, και θα τα βλέπετε, και θα θυμάστε όλες τις εντολές του Κυρίου, και θα τις τηρείτε· και δεν θα παρεκκλίνετε ακολουθώντας τις διανοήσεις σας και τα μάτια σας, με τα οποία εσείς εκπορνεύεστε ακολουθώντας τα, ώστε να θυμάστε· και θα τηρείτε όλες τις εντολές μου, και θα είστε άγιοι στον Θεό σας, εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σας.»

Αφού λοιπόν πρώτα μας παρήγγειλε πολύ σωστά να καταγράφουμε τον νόμο στις καρδιές μας, έπειτα, επειδή γνώριζε ότι η λήθη είναι βαρύ αρρώστημα του νου, προστάζει να σημειώνουμε τις εντολές στους παραστάτες των θυρών σαν σε πίνακα. Και ακόμη λέει πως δεν είναι καθόλου ανώφελο να δένουμε στο δεξί χέρι μικρές πινακίδες που φέρουν τον νόμο και έχουν γραμμένο τον θείο χρησμό, καθώς και να κρέμονται από τα ίδια τα ενδύματα τα κράσπεδα και η υακίνθινη κλωστή. ΠΑΛΛ. Και ποια υπενθύμιση των θείων νόμων θα μπορούσε να προκύψει για εμάς μέσα από τα κράσπεδα και την υακίνθινη κλωστή; ΚΥΡ. Δεν παραδέχεσαι άραγε ότι ο νόμος μιλούσε με αινίγματα στους παλαιούς και μάλιστα σαν μέσα σε σκιές; ΠΑΛΛ. Το παραδέχομαι. ΚΥΡ. Αποτελεί λοιπόν αίνιγμα που δηλώνει ότι πρέπει να προτιμούμε, να φρονούμε και να πράττουμε τα επουράνια, και να θυμόμαστε διαρκώς τους άνωθεν νόμους, η εντολή να δένεται στα κράσπεδα και στο ίδιο το χέρι η υακίνθινη κλωστή. Διότι νομίζω πως με τον ινδικό λίθο, εννοώ τον υάκινθο, παρομοιάζεται κατά κάποιο τρόπο το αιθέριο σώμα, που σμίγει το φως με το σκοτάδι και έχει στο βάθος του κάτι το υδαρές, παρουσιάζοντας μια όψη που τρεμοφέγγει και διαχέεται εύκολα. Επομένως, ο νόμος πρόσταξε κατ' οικονομίαν να κρέμεται η υακίνθινη κλωστή από τα ίδια τους τα ενδύματα και από το χέρι, σαν να τους υπαγορεύει: Ένδυμα του νου και περιβολή της διάνοιάς σου ας είναι ο επουράνιος λόγος, και ο νόμος ας είναι ο ρυθμιστής των ορθών σου έργων.

Διατάσσονται να κατασκευάσουν κρόσσια στις άκρες των ενδυμάτων τους. Ακολουθούν τα σχετικά με τον Κορέ, τον Δαθάν και τον Αβειρών: η επανάστασή τους και η τιμωρία που υπέστησαν. Ο υπόλοιπος λαός όμως, μολονότι συνέβησαν αυτά, δεν συνετίστηκε, αλλά επαναστάτησε πάλι εναντίον του Μωυσή, και πεθαίνουν δεκατέσσερις χιλιάδες επτακόσιοι. Τότε άνθισε η ράβδος του Ααρών. Αναφέρει και διατάσσει όσα πρέπει να λαμβάνουν οι Λευίτες και ο μέγας ιερέας. Και νομοθετεί περί της στάχτης της δαμάλεως, από την οποία παρασκευαζόταν το ύδωρ του ραντισμού. Η δάμαλις δε αυτή θεωρήθηκε από κάποιους ότι αποτελεί τύπο του πάθους του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Αυτό δε το επιβεβαιώνει και ο απόστολος Πέτρος, λέγοντας: «Θα ήταν καλύτερο για αυτούς να μην είχαν γνωρίσει την οδό της δικαιοσύνης, παρά, αφού τη γνώρισαν, να γυρίσουν πίσω». Για ποιον λόγο, μετά τον λιθοβολισμό, σύμφωνα με την προσταγή του Θεού, εκείνου που συγκέντρωσε ξύλα την ημέρα του Σαββάτου, δίνει εντολή να δένεται στα κράσπεδα των ενδυμάτων ένα υακίνθινο νήμα;

Εκείνος που τηρεί το πνευματικό Σάββατο με την πράξη και τη γνώση, εάν έπειτα πέσει σε ραθυμία και αρχίσει να συλλέγει για τον εαυτό του, σαν άλλα ξύλα, τις ύλες που εξάπτουν τα πάθη, ή ακόμη και ο γνωστικός εάν στραφεί στην επιφάνεια των ορατών πραγμάτων· είναι φυσικό τέτοιου είδους πάθη να θανατώνονται με τους θείους λόγους σαν με λίθους. Αλλά επειδή ο Θεός βλέπει τη ραθυμία και το ευόλισθο των ανθρώπων, προκειμένου να μην εκπέσουν από την εντολή κυριευμένοι από τη λήθη, προστάζει να δένεται στα κράσπεδα των ενδυμάτων ένα υακίνθινο νήμα, ώστε βλέποντάς το να ανακαλούν στη μνήμη τους το πρόσταγμα.