Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 17:27

Διότι πες σε εκείνον που βασανίζεται και βρίσκεται μέσα στην πυρά ότι: «Και ο τάδε υποφέρει το ίδιο»· όμως ούτε καν πρόκειται να αισθανθεί την παρηγοριά. Δεν χάθηκαν όλοι μαζί οι Ισραηλίτες; Ποια παρηγοριά τους έφερε αυτό; Αντιθέτως, δεν τους προκαλούσε θλίψη αυτό ακριβώς το γεγονός; Γι' αυτό και έλεγαν: «Χαθήκαμε, εξολοθρευτήκαμε, αφανιστήκαμε».

Και όπως ακριβώς τα παιδιά, όταν έχουν παραμείνει πολλή ώρα στο σχολείο, επιθυμούν να αναχωρήσουν, έτσι και εκείνοι τότε αναζητούσαν συνεχώς την Αίγυπτο, και έκλαιγαν λέγοντας: «Χαθήκαμε, καταστραφήκαμε, αφανιστήκαμε». Και ο Μωυσής συνέτριψε την πινακίδα τους, επί της οποίας τους είχε γράψει κάτι σαν ονόματα. Έπραξε δε το ίδιο ακριβώς που θα έκανε και ένας δάσκαλος, ο οποίος, αφού λάβει την πλάκα και δει ότι είναι κακώς γραμμένη, ρίχνει κάτω και την ίδια την πλάκα, θέλοντας να επιδείξει τον μεγάλο του θυμό· και αν ακόμη την σπάσει, ο πατέρας δεν οργίζεται. Διότι αυτός μεν ασχολείτο επιμελώς με το να γράφει· εκείνοι όμως, μη έχοντας το βλέμμα τους σε αυτόν, αλλά όντας στραμμένοι αλλού, ατακτούσαν. Και όπως ακριβώς στο σχολείο τα παιδιά χτυπούν το ένα το άλλο, έτσι και τότε διέταξε να χτυπά και να φονεύει ο ένας τον άλλον.