Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 18:14

Κάθε τι το αφιερωμένο ανάμεσα στους γιους του Ισραήλ θα ανήκει σε σένα, και κάθε τι που διανοίγει μήτρα από κάθε σάρκα, όσα προσφέρουν στον Κύριο, από άνθρωπο έως ζώο, θα ανήκει σε σένα. Αλλά τα πρωτότοκα των ανθρώπων θα εξαγοράζονται με λύτρα, και τα πρωτότοκα των ακάθαρτων ζώων θα τα εξαγοράζεις. Και η εξαγορά τους θα γίνεται από την ηλικία του ενός μηνός. Η εκτίμηση είναι πέντε σίκλοι, σύμφωνα με τον άγιο σίκλο, που ισούται με είκοσι οβολούς. Όμως, τα πρωτότοκα των μοσχαριών και τα πρωτότοκα των προβάτων και τα πρωτότοκα των κατσικιών δεν θα τα εξαγοράζεις, διότι είναι άγια. Και το αίμα τους θα το χύνεις στο θυσιαστήριο, και το λίπος θα το προσφέρεις ως καρπωτή θυσία για οσμή ευωδίας στον Κύριο. Και τα κρέατα θα ανήκουν σε σένα, όπως και το στήθος της υψώσεως, και όπως ο δεξιός βραχίονας, θα ανήκουν σε σένα. Κάθε αφιέρωμα των αγίων, όσα αφιερώνουν οι γιοι του Ισραήλ στον Κύριο, τα έχω δώσει σε σένα και στους γιους σου και στις κόρες σου μαζί με σένα, ως αιώνιο νόμιμο. Είναι μια αιώνια διαθήκη άλατος ενώπιον του Κυρίου, για σένα και για το σπέρμα σου μαζί με σένα.» Κατανοείς λοιπόν κι από εδώ, νομίζω, και μάλιστα πολύ σαφώς, ότι κάθε είδος θυσίας και προσφοράς το έχει κατανείμει ξεκάθαρα στο ιερό και εκλεκτό γένος, καθώς και τα όσα προέρχονται από κάθε παράπτωμα και από όλες τις αμαρτίες, δηλαδή τα θύματα υπέρ κάθε παραπτώματος και αμαρτίας. Διότι το όνομα για τα θύματα υπέρ της αμαρτίας, είναι αμαρτία.

Το ότι δόθηκε από τον νόμο το όνομα «αμαρτία» στα θύματα που προσφέρονται για τις αμαρτίες μας, το διασαφηνίζει ο Θεός λέγοντας μέσω του προφήτη για εκείνους που ιερουργούν: «Θα φάνε τις αμαρτίες του λαού μου»· δηλαδή, τα θύματα υπέρ των αμαρτιών του λαού μου θα γίνουν τροφή για τους ιερείς. Τους παραχωρεί λοιπόν το υπόλοιπο κάθε θυσίας, και προστάζει να το τρώνε, πλην όμως σε άγιο τόπο, λέει, και από κάθε αρσενικό. Και ποιος είναι ο λόγος για αυτό, έχει ήδη ειπωθεί από εμάς. Στα όσα βέβαια έχουν ήδη προηγηθεί, η απαρχή του ελαίου, του σίτου και του οίνου, και οι απολυτρώσεις των πρωτοτόκων, καθώς και τα αναθήματα, δεν τρώγονται πλέον μόνο από τα αρσενικά, ούτε μέσα στην αγία αυλή, αλλά πλέον στον οίκο του ιερέα, και παραχωρούνται προς απόλαυση και στις ίδιες τις θυγατέρες του, και σε κάθε γνώριμο και πολύ οικείο του. Και είναι αναγκαίο να τηρείται αυτή η διάκριση· διότι τα μεν υπολείμματα των θυσιών πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο από τους αγιασμένους, και δεν θα αποτελούν κοινή τροφή· και ο άγιος τόπος είναι αυτός που αρμόζει σε αυτά.