Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 18:16

Κάθε τι το αφιερωμένο ανάμεσα στους γιους του Ισραήλ θα ανήκει σε σένα, και κάθε τι που διανοίγει μήτρα από κάθε σάρκα, όσα προσφέρουν στον Κύριο, από άνθρωπο έως ζώο, θα ανήκει σε σένα. Αλλά τα πρωτότοκα των ανθρώπων θα εξαγοράζονται με λύτρα, και τα πρωτότοκα των ακάθαρτων ζώων θα τα εξαγοράζεις. Και η εξαγορά τους θα γίνεται από την ηλικία του ενός μηνός. Η εκτίμηση είναι πέντε σίκλοι, σύμφωνα με τον άγιο σίκλο, που ισούται με είκοσι οβολούς. Όμως, τα πρωτότοκα των μοσχαριών και τα πρωτότοκα των προβάτων και τα πρωτότοκα των κατσικιών δεν θα τα εξαγοράζεις, διότι είναι άγια. Και το αίμα τους θα το χύνεις στο θυσιαστήριο, και το λίπος θα το προσφέρεις ως καρπωτή θυσία για οσμή ευωδίας στον Κύριο. Και τα κρέατα θα ανήκουν σε σένα, όπως και το στήθος της υψώσεως, και όπως ο δεξιός βραχίονας, θα ανήκουν σε σένα. Κάθε αφιέρωμα των αγίων, όσα αφιερώνουν οι γιοι του Ισραήλ στον Κύριο, τα έχω δώσει σε σένα και στους γιους σου και στις κόρες σου μαζί με σένα, ως αιώνιο νόμιμο. Είναι μια αιώνια διαθήκη άλατος ενώπιον του Κυρίου, για σένα και για το σπέρμα σου μαζί με σένα.» Κατανοείς λοιπόν κι από εδώ, νομίζω, και μάλιστα πολύ σαφώς, ότι κάθε είδος θυσίας και προσφοράς το έχει κατανείμει ξεκάθαρα στο ιερό και εκλεκτό γένος, καθώς και τα όσα προέρχονται από κάθε παράπτωμα και από όλες τις αμαρτίες, δηλαδή τα θύματα υπέρ κάθε παραπτώματος και αμαρτίας. Διότι το όνομα για τα θύματα υπέρ της αμαρτίας, είναι αμαρτία.

Ο ιερός σίκλος ζυγίζει δώδεκα γράμματα. Ο στατήρας ζυγίζει δώδεκα γράμματα. Ο φόλλις και το βαλάντιο ισοδυναμούν με δυόμισι αργυρά νομίσματα. Διακόσια πενήντα δηνάρια αντιστοιχούν σε λίτρες. Ως λύτρο αναφέρει τον ιερό σίκλο στο βιβλίο των Αριθμών ως εξής: δεκαπέντε λίτρες, λέγει, τον πρωτότοκό σου (να τον λυτρώσεις με) πέντε σίκλους, που κατά τον ιερό σίκλο είναι είκοσι.

Ο στατήρας ζυγίζει 12 γράμματα. Ο φόλλις και το βαλάντιο ζυγίζει δυόμισι αργύρια, 250 δηνάρια, δώδεκα και μισή λίτρες. Βρήκα τον άγιο σίκλο στο βιβλίο των Αριθμών [18, 16] ως εξής: «Θα εξαγοράσεις», λέει, «το πρωτότοκο με πέντε σίκλους σύμφωνα με τον άγιο σίκλο, οι οποίοι είναι είκοσι οβολοί». Το οξύβαφο αντιστοιχεί σε 8 ξέστες. Η χήμη αντιστοιχεί σε 48 ξέστες. Το κοχλιάριο αντιστοιχεί σε 72 ξέστες. Αυτό δείχνει ότι ο σίκλος ισούται με τέσσερις οβολούς. Ο οβολός ζυγίζει 3 γράμματα. Επομένως, ο άγιος σίκλος είναι 12 γραμμάτων και ο βασιλικός 6 γραμμάτων. Το δηνάριο ισοδυναμούσε με εξήντα ασσάρια. Ενώ το αργύριο [ισοδυναμούσε με] δηνάρια.

Έπειτα διδάσκει και τι πρέπει να λαμβάνουν οι ιερείς· διότι πρόσταξε να τρώνε οι ίδιοι τις απαρχές από σιτάρι και κρασί και λάδι και ψωμιά που προσφέρονται σε αυτόν, και βεβαίως και τα αναθήματα και τα πρωτότοκα, ορίζοντας για μεν τα ακάθαρτα κτήνη τα λύτρα σε πέντε σίκλους το καθένα «σύμφωνα με τον άγιο σίκλο, που ισοδυναμεί με είκοσι οβολούς», για δε τα καθαρά πρωτότοκα ζώα όρισε το μεν αίμα να χυθεί δίπλα στη βάση του θυσιαστηρίου, το δε στέαρ να προσφερθεί, και τα κρέατα να τα λαμβάνουν οι ίδιοι, όπως ακριβώς παίρνουν το στήθος και τον βραχίονα από τα άλλα θύματα. Ονόμασε δε αυτή την κοινωνία «διαθήκη άλατος», επειδή, σύμφωνα με τον θείο απόστολο, «εκείνοι που υπηρετούν στο θυσιαστήριο μοιράζονται τα του θυσιαστηρίου». Μερικοί δε λένε, επειδή πρόσταξε να ρίχνουν αλάτι στις θυσίες.