Καὶ ὁ κατακαίων αὐτὴν πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ λούσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι, καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας. Καὶ συνάξει ἄνθρωπος καθαρὸς τὴν σποδὸν τῆς δαμάλεως.» Καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς· «Καὶ ἔσται τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ καὶ τοῖς προσηλύτοις τοῖς προκειμένοις ἐν μέσῳ ὑμῶν, νόμιμον αἰώνιον.» Προσεπάγει δὲ τούτοις ὁ νομοθέτης, ὅτι καταμιαίνει μέν τινας καὶ βεβήλους ἀποφαίνει τὸ τεθνεῶτος ἀποθήγειν. Ἔσται δὲ ἀκάθαρτος ὁ τοῦτο παθὼν ἐφ᾽ ὅλαις ἡμέραις τὸν ἀριθμὸν ἑπτά. Ἁγνηθήσεται δὲ τῇ σποδῷ τῆς δαμάλεως ἀναμὶξ ὕδατι τὸ αἷμα ἐῤῥαμμένος τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, καὶ μέν τοι καὶ ἐν ἑβδόμῃ. Εἰ δὲ μὴ τοῦτο δρῴη, φησὶν, ἀναπόνιπτον ἕξει τὴν ἀκαθαρσίαν. Ἀποτιεῖ δὲ καὶ δίκας, ὅτι τὴν σκηνὴν Κυρίου ἐμίανεν. Ἐκτριβήσεται, φησὶν, ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἐξ Ἰσραὴλ, ὅτι ὕδωρ ῥαντισμοῦ οὐ περιεῤῥαντίσθη ἐπ᾽ αὐτόν. Εἰ δὲ καὶ ἐν οἴκῳ γένηται, φησὶν, ἐκτεθνάναι τινὰ, καθοριζέσθω δὴ τότε καὶ αὐτῆς τῆς ἑστίας, καὶ πάντων τῶν ἐν αὐτῇ, σκευῶν δὴ λέγω, τῆς ἀκαθαρσίας τὸ ἔγκλημα. Καὶ εἰ πωμάτων ἔρημα κέοιτό τινα τῶν ἀγγείων, ἔστω καὶ ταῦτα μεμολυσμένα. Βέβηλος δὲ οὐδὲν ἧττον, φησὶν, ὁ ἁψάμενος ἐν πεδίῳ ἢ τραυματίου τυχὸν, ἢ ὀστέου νεκροῦ, ἢ μνήματος. Τίνι δὴ οὖν ἀποσμήχεσθαι τὰ τοιαῦτα προστέταχεν, ἐροῦμεν ὡς ἔνι τὴν τοῦ Γράμματος ἀσάφειαν τοῖς καθήκουσι λογισμοῖς εὐτέχνως διαπτύσσοντες.
Μετάφραση
«Και εκείνος που την κατακαίει θα πλύνει τα ενδύματά του, θα λούσει το σώμα του με νερό και θα παραμείνει ακάθαρτος μέχρι το βράδυ. Έπειτα, ένας καθαρός άνθρωπος θα συγκεντρώσει τη στάχτη της δαμάλεως». Και στη συνέχεια λέει: «Και θα είναι αιώνιος νόμος για τους υιούς του Ισραήλ και για τους προσήλυτους που παρεπιδημούν ανάμεσά σας». Σε αυτά προσθέτει ο νομοθέτης ότι το να αγγίξει κανείς έναν νεκρό, μολύνει και καθιστά βέβηλους ορισμένους. Και θα παραμείνει ακάθαρτος όποιος το πάθει αυτό για επτά ολόκληρες ημέρες. Θα εξαγνιστεί δε ραντιζόμενος κατά την τρίτη, καθώς βεβαίως και κατά την έβδομη ημέρα, με τη στάχτη της δαμάλεως αναμεμειγμένη με νερό. Εάν όμως δεν το πράξει αυτό, λέει, θα διατηρήσει την ακαθαρσία του άπλυτη. Θα υποστεί δε και τιμωρία, διότι μόλυνε τη σκηνή του Κυρίου. Θα εξολοθρευτεί, λέει, η ψυχή του από τον Ισραήλ, διότι δεν ραντίστηκε επάνω του το νερό του ραντισμού. Εάν δε συμβεί να πεθάνει κάποιος μέσα σε σπίτι, λέει, τότε ας αποδοθεί η κατηγορία της ακαθαρσίας και στο ίδιο το σπίτι και σε όλα όσα βρίσκονται μέσα σε αυτό, δηλαδή στα σκεύη. Και εάν κάποια από τα αγγεία βρίσκονται χωρίς κάλυμμα, ας είναι και αυτά μολυσμένα. Εξίσου βέβηλος, λέει, είναι και εκείνος που άγγιξε στην ύπαιθρο τυχόν κάποιον θανάσιμα τραυματισμένο, ή οστό νεκρού, ή μνήμα. Με τι λοιπόν έχει προστάξει να καθαρίζονται τέτοιου είδους μολυσμοί; Θα το εξηγήσουμε, αναπτύσσοντας επιδέξια την ασάφεια του Γράμματος με τους κατάλληλους συλλογισμούς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες