Καὶ σημαίνει μὲν ἡ τρίτη τὸν τῆς ἀναστάσεως καιρὸν, τὸν ἔσχατόν τε καὶ ὡς ἐν τέλει λοιπὸν, καθ᾽ ὂν γέγονεν ἄνθρωπος ὁ Μονογενής. Εἰ δὲ δὴ καὶ οἶκος καταμιαίνοιτο, φησὶ, τεθνεῶτός τινος ἐν αὐτῷ, ἀκάθαρτοι μὲν οἱ εἰσβαίνοντες ἐν αὐτῷ. Βδελυρὸν δὲ καὶ σκεῦος ἄπαν καὶ ἀγγεῖον οὐ πεπωπασμένον· πλὴν τῷ ὕδατι τοῦ ἁγνισμοῦ καὶ ταῦτα διακαθαίρεται κατὰ τὸν ἴσον τρόπον, κατὰ τὴν τρίτην καὶ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν. Οἶκον δὲ τὸν μεμολυσμένον, σκεύη τε τὰ ἐν αὐτῷ, καὶ ἀγγεῖον οὐ πεπωπασμένον, ὁ νομοθέτης ἡμῖν ἐν τούτοις ὑποδηλοῦν ἔοικεν, τὴν κυριοκτόνον τάχα που τῶν Ἰουδαίων Συναγωγήν· συλλήβδην μὲν, ἁπασῶν ὡς ἐν οἴκῳ νοουμένην· καθέκαστον δὲ, ὥσπερ διὰ τῶν σκευῶν. Σκεῦος γὰρ ἐπὶ γῆς ὁ ἄνθρωπος. Ὅτι δὲ αὐτοῖς οὐκ ἀσφαλὴς ὁ νοῦς, ἕτοιμος δὲ λίαν εἰς μολυσμοὺς, καὶ πρὸς τὸ πᾶν ὁτιοῦν εἰσδέξασθαι τῶν ἀδικεῖν εἰωθότων, ὑπαινίττεταί πως διὰ τῶν ἀγγείων τῶν οὐ πεπωπασμένων, εἰς ἃ τοῖς ἐθέλουσι κατολισθεῖν εὔκολον, κἂν εἴτε ἀσκαλαβῶτες, εἴτ᾽ οὖν ἕτερόν τι τῶν ἐνοικιδίων ὑπάρχοι ζώων. Ἀλλ᾽ ὅγε τῶν ἐν πίστει δεδικαιωμένων, οὐχ ὧδε ἔχει νοῦς. Ἀσφαλὴς γὰρ καὶ πεπωπασμένος, καὶ τοῖς ἀδικεῖν εἰωθόσιν οὐχ ἁλώσιμος. Ἀλλὰ κἂν εἴ τις ἅψηται, φησὶν, ἢ τραυματίου τυχὸν, ἢ ὀστέου νεκροῦ, ἢ μνήματος, καὶ οὕτως ἔστω μεμολυσμένος.
Μετάφραση
Και σημαίνει μεν η τρίτη τον καιρό της αναστάσεως, τον έσχατο και τελικό, κατά τον οποίο ο Μονογενής έγινε άνθρωπος. Εάν δε μιανθεί ένας οίκος, λέει, επειδή κάποιος πέθανε μέσα σε αυτόν, είναι ακάθαρτοι όσοι εισέρχονται σε αυτόν. Βδελυρό είναι επίσης και κάθε σκεύος και αγγείο που δεν είναι σκεπασμένο με πώμα· όμως με το ύδωρ του αγνισμού διακαθαρίζονται και αυτά με τον ίδιο τρόπο, κατά την τρίτη και την έβδομη ημέρα. Ως μεμολυσμένο δε οίκο, καθώς και τα σκεύη μέσα σε αυτόν και το ασκέπαστο αγγείο, φαίνεται πως ο νομοθέτης υποδηλώνει σε αυτά ίσως την κυριοκτόνο Συναγωγή των Ιουδαίων· στο σύνολό της μεν, νοούμενη ως οίκος· τον καθένα ατομικά δε, ως σκεύη. Διότι ο άνθρωπος είναι σκεύος πάνω στη γη. Το ότι δε ο νους τους δεν είναι ασφαλής, αλλά είναι πάρα πολύ έτοιμος για μολυσμούς και για να δεχθεί το οτιδήποτε από εκείνα που συνηθίζουν να βλάπτουν, το υπονοεί κάπως μέσω των αγγείων που δεν έχουν πώμα, στα οποία είναι εύκολο να γλιστρήσει το οτιδήποτε, είτε σαμιαμίδια είτε κάποιο άλλο από τα ζώα που ζουν μέσα στο σπίτι. Αλλά ο νους εκείνων που έχουν δικαιωθεί διά της πίστεως δεν είναι έτσι. Διότι είναι ασφαλής και καλυμμένος, και δεν αλώνεται από όσα συνηθίζουν να βλάπτουν. Αλλά ακόμη κι αν κάποιος αγγίξει, λέει, τυχόν κάποιον τραυματία, ή οστό νεκρού, ή μνήμα, και έτσι ας θεωρείται μεμολυσμένος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες