Περὶ τῆς πυῤῥᾶς δαμάλεως. Ὁ καταπιπρῶν τὴν δάμαλιν καὶ ἀναμιγνὺς τῇ σποδιᾷ τὸ κέδρινον ξύλον, καὶ μέντοι καὶ ὁ συλλέγων τὴν σποδιὰν, ἀκάθαρτοι γὰρ, φησὶν, ἕως ἑσπέρας, καίτοι φαιδρυνόμενοι τὰ ἄμφια καὶ ὑπάρχοντες καθαροί, ὑποδηλοῦντος τοῦ νόμου τὸ τῆς ἀνθρωπείας φύσεως ἀσθενὲς, καὶ ὅτιπερ, εἰ ἀκριβῶς ἐρευνῷτο τὰ καθ᾽ ἡμᾶς, οὐδεὶς τῶν τεταγμένων εἰς λειτουργίαν παντελῶς καθαρός. Ἄξιος γὰρ οὐδεὶς ἀποθίγειν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν μυστηρίων· καὶ λοιπὸν εἰ συγκρίνοιτο τὰ καθ᾽ ἡμᾶς καθαρὰ τῇ καθαρότητι τοῦ Χριστοῦ, ἀκάθαρτά ἐστι καὶ μεμολυσμένα, οὗπερ ἐνώπιον οὐδὲ τὰ ἄστρα καθαρὰ, κατὰ τὸν εἰπόντα. Ἀπέκειτο δὲ τὸ ὕδωρ τοῦ ἁγνισμοῦ ἔξω τῆς παρεμβολῆς δηλοῦν ὅτι ἔξω τῆς τῶν Ἰουδαίων Συναγωγῆς, ἡ ἐν Χριστῷ κάθαρσις. Ἀποπεφοίτηκε γὰρ αὐτῆς ἡ ἀφαγνίζουσα χάρις. «Ἰδοὺ γὰρ, φησὶν, ἀφίεται ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος.» Καὶ νεκρότης μὲν σώματος, σύμβολον φθορᾶς καὶ ἀκαθαρσίας. Ὁ δὲ τοῦ ὕδατος ῥαντισμὸς, τύπος τοῦ ἁγίου βαπτίσματος. Κατεῤῥαίνοντο δὲ τρίτην καὶ ἑβδόμην ἡμέραν. Τὸ γὰρ βάπτισμα πίστιν ἔχει τῆς τε κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν ἀναστάσεως τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς κατὰ τὴν συντέλειαν τοῦ ἑβδόμου αἰῶνος ἐπιδημίας αὐτοῦ, καθ᾽ ἣν κρίνων, ἀποδώσει ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ. Εἰ δὲ καὶ οἶκος καταμιαίνοιτο, φησὶ, τεθνεῶτός τινος ἐν αὐτῷ, ἀκάθαρτοι μὲν οἱ εἰσβαίνοντες ἐν αὐτῷ.
Μετάφραση
Περί της πυρρής δαμάλεως. Αυτός που κατακαίει τη δαμάλι και αναμειγνύει στη στάχτη το ξύλο του κέδρου, καθώς βέβαια και αυτός που συλλέγει τη στάχτη, είναι ακάθαρτοι, λέει, μέχρι το βράδυ, αν και έχουν καθαρίσει τα ενδύματά τους και είναι καθαροί. Με αυτό ο νόμος υποδηλώνει την ασθένεια της ανθρώπινης φύσης, και ότι, αν ερευνούνταν με ακρίβεια τα δικά μας, κανείς από όσους έχουν ταχθεί στη λειτουργία δεν είναι εντελώς καθαρός. Διότι κανείς δεν είναι άξιος να αγγίξει τα μυστήρια του Σωτήρος μας· και επομένως, αν συγκρίνονταν τα δικά μας καθαρά έργα με την καθαρότητα του Χριστού, είναι ακάθαρτα και μολυσμένα, ενώπιον του οποίου ούτε τα άστρα δεν είναι καθαρά, σύμφωνα με εκείνον που το είπε. Φυλασσόταν δε το ύδωρ του αγνισμού έξω από την παρεμβολή, για να δηλώσει ότι η εν Χριστώ κάθαρση βρίσκεται έξω από τη Συναγωγή των Ιουδαίων. Διότι έχει αποχωρήσει από αυτήν η εξαγνιστική χάρη. «Ιδού γάρ», λέει, «αφήνεται ο οίκος σας έρημος». Και η νέκρωση μεν του σώματος είναι σύμβολο φθοράς και ακαθαρσίας. Ο δε ραντισμός του ύδατος είναι τύπος του αγίου βαπτίσματος. Και ραντίζονταν την τρίτη και την έβδομη ημέρα. Διότι το βάπτισμα εμπεριέχει την πίστη τόσο στην κατά την τρίτη ημέρα ανάσταση του Σωτήρος, όσο και στην κατά τη συντέλεια του έβδομου αιώνα παρουσία του, κατά την οποία κρίνοντας, θα αποδώσει στον καθένα σύμφωνα με τα έργα του. Και αν ένας οίκος μολυνθεί, λέει, επειδή κάποιος πέθανε μέσα σε αυτόν, ακάθαρτοι είναι εκείνοι που εισέρχονται σε αυτόν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες