Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 21:7

Έπειτα, αναλογιζόμενοι το δικό τους σφάλμα, χύνουν δάκρυα πλέον και ομολογούν τα παραπτώματά τους, και παρακαλούν τον μεσίτη, εννοώ βέβαια τον Μωυσή, να καταστήσει τον Θεό φιλεύσπλαχνο και πράο απέναντί τους. Εκείνος δε, προσπίπτοντας Τον ικέτευε, και υπακούοντας στα άνωθεν προστάγματα, κατασκεύασε ένα χάλκινο φίδι, το τοποθέτησε ψηλά, και διέταξε αυτούς που πλήττονταν να ατενίζουν προς αυτό· πράττοντας δε αυτό, σώζονταν.

Εκείνος δε, όπως ακριβώς ένας ιατρός που με την τέχνη του στέκεται απέναντι στην πάθηση που κάθε φορά επικρατεί, δεν επιτρέπει στη νόσο να τους καταδυναστεύει μέχρι θανάτου. Διότι στους μεν η επιθυμία για τα άτοπα γεννούσε τα φίδια, και το δάγκωμά τους μετέφερε το θανατηφόρο δηλητήριο σε όσους πληγώθηκαν από το δάγκωμα, ο μέγας όμως νομοθέτης, με τη μορφή ενός φιδιού, εξουδετέρωσε τη δύναμη των αληθινών θηρίων.

Και ο καθολικός όφις, λέει, αυτός είναι ο σοφός λόγος της Εύας. Αυτό, λέει, είναι το μυστήριο της Εδέμ, αυτός είναι ο ποταμός που εκπορεύεται από την Εδέμ, αυτό είναι το σημείο που τέθηκε στον Κάιν, ώστε καθένας που τον βρίσκει να μην τον σκοτώσει. Αυτός, λέει, είναι ο Κάιν του οποίου τη θυσία δεν δέχθηκε ο θεός αυτού του κόσμου, αλλά προσδέχθηκε την αιματοβαμμένη του Άβελ· διότι στα αίματα, λέει, χαίρεται ο δεσπότης αυτού του κόσμου. Αυτός είναι, λέει, εκείνος που στις έσχατες ημέρες φάνηκε με ανθρώπινη μορφή στα χρόνια του Ηρώδη, ο οποίος έγινε κατά την εικόνα του Ιωσήφ που πουλήθηκε από τα χέρια των αδελφών του, του οποίου και μόνο το ένδυμα ήταν ποικιλόχρωμο. Αυτός είναι, λέει, ο οποίος έγινε κατά την εικόνα του Ησαύ, του οποίου η στολή ευλογήθηκε ακόμη και όταν ο ίδιος ήταν απών· ο οποίος δεν δέχθηκε, λέει, την τυφλή ευλογία, αλλά πλούτισε από έξω, χωρίς να λάβει τίποτα από αυτόν που μειωνόταν η όρασή του· του οποίου το πρόσωπο είδε ο Ιακώβ «όπως θα έβλεπε άνθρωπος πρόσωπο Θεού». Γι' αυτόν, λέει, έχει γραφτεί: «όπως ο Νεβρώδ, γίγαντας κυνηγός ενώπιον του Κυρίου». Υπάρχουν δε, λέει, πολλοί που τον μιμούνται αντιθέτως, τόσοι όσοι ήταν οι όφεις στην έρημο που δάγκωναν τους υιούς του Ισραήλ, από τους οποίους έσωσε αυτούς που δαγκώνονταν εκείνος ο τέλειος όφις, τον οποίο έστησε ο Μωυσής. Αυτό είναι, λέει, εκείνο που έχει ειπωθεί: «και όπως ακριβώς ύψωσε ο Μωυσής τον όφι στην έρημο, έτσι πρέπει να υψωθεί και ο Υιός του ανθρώπου».

Έρχεται δε ο καιρός που τα πράγματα γίνονται φανερά, και η σκιά υποχωρεί, και τα γεγονότα επιβεβαιώνουν τα γραφόμενα. Βγήκαν κάποτε φίδια στην έρημο και δάγκωναν τους ανθρώπους· και ο Μωυσής κατασκεύασε ένα χάλκινο φίδι και το ύψωσε σε σταυρό, και πρόσταξε καθέναν που δαγκωνόταν να το πλησιάζει και να βρίσκει θεραπεία· αυτό το προοικονόμησε ο Θεός ως τύπο, ώστε, όταν έλθει η αλήθεια, η σκιά να απομακρυνθεί και ο τύπος να φανερώσει την αλήθεια. Το ότι δε αυτό που γινόταν ήταν τύπος της αλήθειας, το διατύπωνε έτσι ο Μωυσής: Αυτό δεν είναι η αλήθεια· είναι τύπος· η αλήθεια πρόκειται να έλθει.

Την χτύπησε ο Μωυσής λέγοντας: «Μήπως από την πέτρα αυτή θα σας βγάλουμε νερό;» Και βγήκε νερό. Και είπε ο Κύριος προς τον Μωυσή και τον Ααρών: «Επειδή δεν με πιστέψατε, ώστε να με αγιάσετε ενώπιον των υιών του Ισραήλ, γι' αυτόν τον λόγο δεν θα εισαγάγετε εσείς τη συναγωγή αυτή στη γη που τους έδωσα». Αποστέλλει πρέσβεις ο Μωυσής προς τον βασιλιά του Εδώμ, για να τους επιτρέψει τη διέλευση· εκείνος όμως δεν το επέτρεψε, και οι υιοί του Ισραήλ απομακρύνθηκαν από αυτόν. Όταν δε ήλθαν στο όρος Ωρ, κατόπιν προσταγής του Θεού, ο Μωυσής, αφού πήρε τον Ααρών και τον Ελεάζαρ, τον γιο του, τους ανέβασε στο όρος· και έντυσε τον Ελεάζαρ με τα ενδύματά του [του Ααρών]. Ο δε Ααρών πέθανε στο όρος. Και τον έκλαψε ο λαός για τριάντα ημέρες. Κατέλαβαν τον Χαναναίο και τον αναθεμάτισαν. Όταν έφτασαν στην Ερυθρά Θάλασσα, περικύκλωναν τη γη του Εδώμ, και ολιγοψύχησαν και γόγγυζαν κατά του Μωυσή· και έστειλε ο Θεός εναντίον τους θανατηφόρους όφεις. Και προσευχήθηκε ο Μωυσής· και κατασκεύασε έναν χάλκινο όφι, καθώς είχε προσταχθεί από τον Θεό. Και όποιος δαγκωνόταν, όταν έστρεφε το βλέμμα του προς τον όφι, έμενε ζωντανός. Για τον όφι αυτόν έχει γραφτεί στο Ευαγγέλιο: «Όπως ο Μωυσής ύψωσε τον όφι στην έρημο, έτσι πρέπει να υψωθεί ο Υιός του ανθρώπου». Αποστέλλει πρέσβεις ο Μωυσής προς τον βασιλιά των Αμορραίων, τον Σηών. Αυτός δε ο Σηών, έχοντας πολεμήσει πρωτύτερα τον βασιλιά του Μωάβ, είχε πάρει τη γη του.

Και αυτά που αναλύονται ως φυσική θεωρία στον Τίμαιο του Πλάτωνα σχετικά με τον Υιό του Θεού, όταν λέει, «Τον τοποθέτησε στο σύμπαν σε σχήμα χι», τα είπε παρομοίως επειδή τα πήρε από τον Μωυσή. Διότι στα συγγράμματα του Μωυσή έχει καταγραφεί ότι, τον καιρό που οι Ισραηλίτες βγήκαν από την Αίγυπτο και βρίσκονταν στην έρημο, τους συνάντησαν ιοβόλα θηρία, έχιδνες και ασπίδες και κάθε είδους φίδια, που θανάτωναν τον λαό. Και με την έμπνευση και την ενέργεια που προήλθε από τον Θεό, ο Μωυσής πήρε χαλκό, κατασκεύασε έναν τύπο σταυρού, τον έστησε στην αγία σκηνή και είπε στον λαό: «Εάν προσηλώνετε το βλέμμα σας σε αυτόν τον τύπο και πιστεύετε σε αυτόν, θα σωθείτε». Και αφού έγινε αυτό, τα μεν φίδια πέθαναν, ο δε λαός απέφυγε τον θάνατο. Διαβάζοντας λοιπόν ο Πλάτωνας αυτά που είχαν παραδοθεί με αυτόν τον τρόπο, και επειδή δεν γνώριζε με ακρίβεια ούτε κατανόησε ότι επρόκειτο για τύπο σταυρού, αλλά νομίζοντας ότι ήταν τοποθέτηση σε σχήμα χι (χιασμός), είπε ότι η δύναμη που έρχεται μετά τον πρώτο Θεό έχει τοποθετηθεί χιαστί μέσα στο σύμπαν. Και το ότι μίλησε για ένα τρίτο στοιχείο, συνέβη επειδή, όπως προείπαμε, διάβασε τα λόγια του Μωυσή ότι «πάνω από τα ύδατα φερόταν το Πνεύμα του Θεού». Διότι παραχωρεί τη δεύτερη θέση στον Λόγο του Θεού, ο οποίος είπε ότι τοποθετήθηκε χιαστί στο σύμπαν, και την τρίτη θέση στο πνεύμα για το οποίο ελέχθη ότι φερόταν πάνω από το νερό, λέγοντας: «Τα δε τρίτα γύρω από τον τρίτο». Ακούστε, επίσης, πώς το προφητικό Πνεύμα προανήγγειλε μέσω του Μωυσή ότι πρόκειται να επέλθει εκπύρωση.

Και εσείς, αν θέλετε να ομολογήσετε την αλήθεια, (θα παραδεχτείτε) ότι είμαστε πιο πιστοί προς τον Θεό, εμείς που κληθήκαμε από τον Θεό μέσω του περιφρονημένου και γεμάτου ονειδισμού μυστηρίου του σταυρού, στους οποίους, εξαιτίας της ομολογίας, της υπακοής και της ευσέβειας, έχουν επιβληθεί τιμωρίες μέχρι θανάτου από τα δαιμόνια και τη στρατιά του διαβόλου, μέσω της υπηρεσίας που προσφέρατε εσείς σε αυτούς. Εμείς τα υπομένουμε όλα, ώστε ούτε με μια λέξη να μην αρνηθούμε τον Χριστό, μέσω του οποίου κληθήκαμε στη σωτηρία που έχει προετοιμαστεί από τον Πατέρα. Είμαστε πιο πιστοί από εσάς, οι οποίοι λυτρωθήκατε από την Αίγυπτο με υψηλό βραχίονα και με την επίσκεψη μεγάλης δόξας, όταν η θάλασσα σχίστηκε για εσάς και έγινε ξηρός δρόμος, στην οποία (ο Θεός) θανάτωσε όσους σας καταδίωκαν με πάρα πολλή δύναμη και ένδοξα άρματα, κατακλύζοντάς τους με τη θάλασσα που είχε γίνει δρόμος για εσάς· για τους οποίους έλαμπε και στύλος φωτός, ώστε, σε αντίθεση με κάθε άλλον λαό στον κόσμο, να μπορείτε να χρησιμοποιείτε ένα δικό σας, αστείρευτο και αβασίλευτο φως· για τους οποίους έβρεξε ως τροφή άρτο που ταιριάζει σε ουράνιους αγγέλους, το μάννα, για να μην έχετε την ανάγκη ούτε να αναζητάτε την παρασκευή ψωμιού· και το νερό στη Μερρά έγινε γλυκό· και δόθηκε σημείο Εκείνου που επρόκειτο να σταυρωθεί, όπως προείπα, ακόμη και για τα φίδια που σας δάγκωναν (καθώς ο Θεός προλάμβανε πάντοτε να σας χαρίζει τα μυστήρια πριν από τον κατάλληλο καιρό τους, προς τον Οποίο αποδεικνύεστε ότι είστε πάντοτε αχάριστοι), καθώς και μέσω του τύπου της έκτασης των χεριών του Μωυσή και εκείνου που έλαβε το όνομα Ιησούς, όταν πολεμούσαν τον Αμαλήκ, για τον οποίο ο Θεός έδωσε εντολή να καταγραφεί το γεγονός, λέγοντας να μεταδοθεί στα αυτιά σας και το όνομα του Ιησού, τονίζοντας ότι αυτός είναι που πρόκειται να εξαλείψει από την περιοχή κάτω από τον ουρανό τη μνήμη του Αμαλήκ.