Τεκμήριον δὲ ὅτι τούτῳ μὲν τῷ ὀνόματι πολλὰ καὶ τῶν καταδεεστέρων ἐπονομάζεται, μᾶλλον δὲ οὐ φείδεται ἡ θεία Γραφὴ τῆς ὁμωνυμίας ταύτης οὐδὲ ἐπὶ τῶν ἀπεμφαινόντων πραγμάτων, ὅταν τὰ εἴδωλα τῇ τοῦ Θεοῦ προσηγορίᾳ κατονομάζῃ. «Θεοὶ γάρ, φησίν, οἳ οὐκ ἐποίησαν τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν ἀρθήτωσαν καὶ ὑποκάτω τῆς γῆς βληθήτωσαν». Καὶ «Πάντες, φησίν, οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια». Καὶ ἡ ἐγγαστρίμυθος ἐν ταῖς μαγγανείαις αὐτῆς ψυχαγωγοῦσα τῷ Σαοὺλ τὰς ἐπιζητουμένας ψυχὰς θεοὺς ἑωρακέναι φησίν. Ἀλλὰ καὶ ὁ Βαλαὰμ οἰωνιστής τις ὢν καὶ μάντις καὶ διὰ χειρὸς τὰ μαντεῖα φέρων, καθώς φησιν ἡ Γραφή, καὶ τὴν ἐκ δαιμόνων διδασκαλίαν διὰ τῆς οἰωνιστικῆς περιεργίας ἑαυτῷ κατορθώσας παρὰ Θεοῦ συμβουλεύεσθαι ὑπὸ τῆς Γραφῆς ἱστορεῖται. Καὶ πολλὰ τοιαῦτά ἐστι συλλεξάμενον ἐκ τῶν θείων παραθέσθαι Γραφῶν, ὅτι τὸ ὄνομα τοῦτο οὐδὲν ὑπὲρ τὰς λοιπὰς τὰς θεοπρεπεῖς προσηγορίας πρωτεύει, ὅτε, καθὼς εἴρηται, καὶ ἐπὶ τῶν ἀπεμφαινόντων ὁμωνύμως λεγόμενον εὑρίσκομεν. Τὸ δὲ τοῦ ἁγίου ὄνομα καὶ τοῦ ἀφθάρτου καὶ τοῦ εὐθέος καὶ τοῦ ἀγαθοῦ οὐδαμοῦ κοινοποιούμενον πρὸς τὰ μὴ δέοντα παρὰ τῆς Γραφῆς ἐδιδάχθημεν.
Μετάφραση
Απόδειξη γι' αυτό είναι ότι με αυτό το όνομα ονομάζονται πολλά ακόμη και από τα κατώτερα όντα· μάλλον δε, η θεία Γραφή δεν αποφεύγει να χρησιμοποιήσει αυτή την ομωνυμία ούτε για τα εντελώς αταίριαστα πράγματα, όταν ονομάζει τα είδωλα με την προσωνυμία του Θεού. «Διότι οι θεοί», λέει, «που δεν δημιούργησαν τον ουρανό και τη γη, ας εξαλειφθούν και ας ριχτούν κάτω από τη γη». Και, «Όλοι οι θεοί των εθνών», λέει, «είναι δαιμόνια». Ακόμη και η εγγαστρίμυθος, η οποία με τις μαγγανείες της καλούσε για χάρη του Σαούλ τις ψυχές που εκείνος αναζητούσε, λέει ότι είδε θεούς. Αλλά και ο Βαλαάμ, που ήταν οιωνοσκόπος και μάντης και κρατούσε στα χέρια του τα μαντικά όργανα, καθώς λέει η Γραφή, και ο οποίος είχε επιτύχει να διδάσκεται από τους δαίμονες μέσω της περιέργειας της οιωνοσκοπίας, αναφέρεται από τη Γραφή ότι δεχόταν συμβουλές από τον Θεό. Μπορεί κανείς, συλλέγοντας πολλά τέτοια χωρία από τις θείες Γραφές, να τα παραθέσει για να αποδείξει ότι το όνομα αυτό δεν κατέχει καμία πρωτοκαθεδρία έναντι των υπόλοιπων θεοπρεπών προσωνυμιών, αφού, όπως ειπώθηκε, το βρίσκουμε να αποδίδεται ομωνύμως ακόμη και σε αταίριαστα πράγματα. Αντιθέτως, όσον αφορά το όνομα του «αγίου», του «άφθαρτου», του «ευθέος» και του «αγαθού», έχουμε διδαχθεί από τη Γραφή ότι πουθενά δεν αποδίδεται από κοινού σε πράγματα ακατάλληλα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες