Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 25:14

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

τὸ δὲ ὄνομα τοῦ ἀνθρώπου τοῦ ᾿Ισραηλίτου τοῦ πεπληγότος, ὃς ἐπλήγη μετὰ τῆς Μαδιανίτιδος, Ζαμβρὶ υἱὸς Σαλώ, ἄρχων οἴκου πατριᾶς τῶν Συμεών·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Πανάριον
κατὰ δὲ ψῆφον ἄλλων ἀντιγράφων ἀπὸ τῆς τοῦ Σὴμ ἡλικίας, ἐξότε γεγένηται ὁ αὐτὸς Σήμ, ἕως τοῦ προδεδηλωμένου χρόνου τῆς [τε] τοῦ Ἀβραὰμ συναντήσεως τῷ Μελχισεδέκ, ἥτις ἦν ἐν ὀγδοηκοστῷ ὀγδόῳ ἔτει τῆς αὐτοῦ ζωῆς ἢ ἐνενηκοστῷ, γίνεται ἑξακόσια εἴκοσι ὀκτὼ ἔτη πλείω ἐλάσσω, ὥστε ἐξ ἅπαντος μὴ δύνασθαι εἰς τὸν προδεδηλωμένον τοῦ Ἀβραὰμ χρόνον τὸν Σὴμ φθάνειν, ἵνα καὶ Μελχισεδὲκ νομισθείη. καὶ διέπεσε πανταχόθεν καὶ ἡ τῶν Σαμαρειτῶν χυδαιολογία. 7. Ἰουδαῖοι δὲ πάλιν φάσκουσι τὸν τοιοῦτον δίκαιον μὲν εἶναι καὶ ἀγαθὸν καὶ ἱερέα τοῦ ὑψίστου, ὡς ἔχει ἡ θεία γραφή, διὰ δὲ τὸ υἱὸν αὐτὸν εἶναι πόρνης, φασί, τὴν μητέρα αὐτοῦ μὴ γεγράφθαι μηδὲ τὸν πατέρα αὐτοῦ γινώσκεσθαι. ἐξέπεσε δὲ καὶ τούτων ὁ ληρώδης λόγος. καὶ γὰρ καὶ Ῥαὰβ πόρνη ὑπῆρχε καὶ ἔστι γεγραμμένη, καὶ Ζαμβρὶ πορνεύσας γέγραπται καὶ Χασβιεὶ μετ᾽ αὐτοῦ, καίπερ ἀλλοτρία οὖσα καὶ οὐκ ἀπὸ γένους Ἰσραὴλ ἀναγομένη. * καί «πᾶς ὁ μὴ διὰ τῆς θύρας εἰσερχόμενος, ὡς ἔφη τὸ ἅγιον εὐαγγέλιον, λῃστὴς καὶ οὐκ ὢν ποιμὴν ὑπάρχει».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σύμφωνα δε με τον υπολογισμό άλλων αντιγράφων, από την ηλικία του Σημ, από τότε δηλαδή που γεννήθηκε ο ίδιος ο Σημ, έως τον προαναφερθέντα χρόνο της συνάντησης του Αβραάμ με τον Μελχισεδέκ, η οποία συνέβη στο ογδοηκοστό όγδοο ή ενενηκοστό έτος της ζωής του, προκύπτουν εξακόσια είκοσι οκτώ έτη, λίγο έως πολύ, ώστε να είναι εξάπαντος αδύνατον να φτάσει ο Σημ μέχρι τον προαναφερθέντα χρόνο του Αβραάμ, για να θεωρηθεί ότι αυτός είναι ο Μελχισεδέκ. Έτσι κατέρρευσε από παντού και η χυδαιολογία των Σαμαρειτών. 7. Οι Ιουδαίοι πάλι ισχυρίζονται ότι ο άνθρωπος αυτός ήταν μεν δίκαιος, αγαθός και ιερέας του Υψίστου, όπως αναφέρει η θεία Γραφή, αλλά επειδή ήταν γιος πόρνης, όπως λένε, δεν έχει καταγραφεί η μητέρα του ούτε είναι γνωστός ο πατέρας του. Όμως κατέπεσε και αυτών ο ανόητος ισχυρισμός. Διότι και η Ραάβ ήταν πόρνη και έχει καταγραφεί, και ο Ζαμβρί που πόρνευσε έχει καταγραφεί, όπως και η Χασβιεί μαζί του, αν και ήταν αλλοεθνής και δεν καταγόταν από το γένος του Ισραήλ. * Και «καθένας που δεν εισέρχεται από τη θύρα, όπως είπε το άγιο Ευαγγέλιο, είναι ληστής και όχι ποιμένας».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Ἀπορίαι εἰς Ἰωάννην
Θεωρία εἰς τὸν Φινεὲς καὶ τοὺς ἀναιρεθέντας ὑπ’ αὐτοῦ Τοῦτο καὶ τὸν θαυμαστὸν οἶμαι Φινεὲς ἐκεῖνον τῷ καθ’ ἑαυτὸν ζήλῳ παραινίττεσθαι. Τὴν γὰρ Μαδιανίτην τῷ Ἰσραηλίτῃ συγκαταιχμάσας, μυστικῶς διὰ τοῦ δόρατος τὴν ὕλην τῷ εἴδει, καὶ τῷ θυμῷ τὴν ἐπιθυμίαν, καὶ τὴν ἀλλόφυλον ἡδονὴν τῷ ἐμπαθεῖ λογισμῷ διὰ τῆς τοῦ ἀρχιερέως λόγου δυνάμεως συναπωθεῖσθαι χρῆν παντάπασι τῆς ψυχῆς ἐνέφαινεν. Εἴδους γὰρ πρὸς ὕλην τρόπον ἐπέχει, ὅ τε θυμὸς πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν, τῷ προσεγγισμῷ διδοὺς αὐτῇ κίνησιν, καθ’ ἑαυτὴν οὖσαν ἀκίνητον, ὅ τε λογισμὸς πρὸς τὴν ἡδονήν, εἰδοποιεῖν αὐτὴν πεφυκώς, ἀνείδεον καὶ ἄμορφον κατὰ τὸν ἴδιον λόγον ὑπάρχουσαν. Δηλοῖ δὲ τοῦτο καὶ αὐτὴ τῶν ὀνομάτων ἡ δύναμις. Χασβὴ γὰρ ἡ Μαδιανίτις ὀνομάζεται, ὅπερ ἐστὶ “γαργαλισμός μου,” καὶ Ζαμβρὶ ὁ Ἰσραηλίτης, ὅπερ ἐστὶν “ᾆσμά μου,” τουτέστι “μετεωρισμός μου.” Ἐπειδὰν οὖν τῆς θείας ἀπονεῦσαν μελέτης τε καὶ ἐνατενίσεως τὸ λογιστικὸν τῆς ψυχῆς καὶ μετεωρισθὲν τῷ ὑλικῷ τῆς σαρκὸς γαργαλισμῷ συμπλακῇ κατὰ τὴν κάμινον τῆς ἁμαρτίας, τοῦ ζηλωτοῦ πάντως δεῖται ἀρχιερέως λόγου, πρὸς ἀναίρεσιν μὲν τῶν οὕτω κακῶς ἀλλήλοις συμπεπλεγμένων, ἀποστροφὴν δὲ τῆς φερομένης θείας ἀγανακτήσεως.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Θεωρία στον Φινεές και σε αυτούς που αναιρέθηκαν από αυτόν Αυτό νομίζω ότι υποδηλώνει αινιγματικά και εκείνος ο θαυμαστός Φινεές με τον δικό του ζήλο. Διότι, διαπερνώντας μαζί με το δόρυ τη Μαδιανίτισσα και τον Ισραηλίτη, φανέρωνε μυστικά ότι μέσω του δόρατος πρέπει να αποβάλλονται εντελώς μαζί από την ψυχή η ύλη με το είδος, η επιθυμία με τον θυμό, και η αλλόφυλη ηδονή με τον εμπαθή λογισμό, μέσω της δύναμης του λόγου του αρχιερέως. Διότι σχέση είδους προς ύλη επέχει αφενός ο θυμός ως προς την επιθυμία, δίνοντάς της κίνηση με την προσέγγισή του, ενώ αυτή από μόνη της είναι ακίνητη, και αφετέρου ο λογισμός ως προς την ηδονή, έχοντας από τη φύση του την ιδιότητα να της δίνει μορφή, ενώ αυτή καθεαυτήν είναι ανείδεη και άμορφη. Αυτό άλλωστε το δηλώνει και η ίδια η σημασία των ονομάτων. Διότι Χασβή ονομάζεται η Μαδιανίτισσα, που σημαίνει «γαργαλισμός μου», και Ζαμβρί ο Ισραηλίτης, που σημαίνει «άσμα μου», δηλαδή «μετεωρισμός μου». Όταν, λοιπόν, το λογιστικό της ψυχής αποκλίνει από τη θεία μελέτη και ενατένιση και, έχοντας μετεωριστεί, συμπλακεί με τον υλικό γαργαλισμό της σάρκας μέσα στην κάμινο της αμαρτίας, τότε έχει οπωσδήποτε ανάγκη τον λόγο του ζηλωτή αρχιερέα, αφενός για την αναίρεση εκείνων που έχουν με τέτοιο κακό τρόπο συμπλακεί μεταξύ τους, και αφετέρου για την αποτροπή της επερχόμενης θείας αγανάκτησης.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες