Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 25:4

Διότι δεν προσέφεραν πλέον θυσίες στον Θεό, αλλά μάλλον τελούσαν τις εορτές στα έργα των δικών τους χεριών, και σε αυτά προσέφεραν τη λατρεία, τις απαρχές, την προσκύνηση, τα δώρα, τα χαριστήρια· και στερώντας τον Θεό από τη δική του δόξα, την ανέθεσαν στα γλυπτά. Αλλά έχοντας κάνει αυτό ο Ισραήλ, λέει, πέθανε, και πάλι συνέχισε να αμαρτάνει. Είναι σαν να έλεγε: Τιμωρήθηκε για αυτό που έπραξε, εξολοθρεύτηκε για αυτό που τόλμησε, γνώρισε την αγανάκτηση του Δεσπότη, ο οποίος επέφερε αιματηρή καταδίκη σε αυτούς που πλανήθηκαν· και διόλου δεν εγκατέλειψε τη δική του διαστροφή, αλλά μάλλον συλλαμβανόταν για άλλα και παρόμοια εγκλήματα. Διότι διαβάσαμε στους Αριθμούς ότι οι υιοί του Ισραήλ πόρνευσαν, φλεγόμενοι για άτοπες ηδονές, και προσκολλήθηκαν στις γυναίκες των Μωαβιτών. Έπειτα, για τον λόγο αυτό υπέστησαν την πιο έσχατη από όλες τις τιμωρίες. Έτσι έχουν τα γεγραμμένα: «Και εγκαταστάθηκε ο Ισραήλ στη Σαττίμ, και βεβηλώθηκε ο λαός πορνεύοντας με τις θυγατέρες του Μωάβ, και τους κάλεσαν στις θυσίες των ειδώλων τους, και έφαγε ο λαός από τις θυσίες τους, και προσκύνησαν τα είδωλά τους, και μυήθηκε ο Ισραήλ στον Βεελφεγώρ, και οργίστηκε με θυμό ο Κύριος εναντίον του Ισραήλ. Και είπε ο Κύριος στον Μωυσή: Λάβε όλους τους αρχηγούς του λαού, και παραδειγμάτισέ τους για τον Κύριο απέναντι στον ήλιο, και θα αποστραφεί η οργή του θυμού του Κυρίου από τον Ισραήλ».

Και ότι αυτό είναι αληθές, θα το αποδείκνυε αμέσως η αφήγηση σχετικά με τον Σολομώντα. Αποκαλύπτεται όμως πριν από αυτόν να έχει παρασυρθεί σε αυτό ο Ισραήλ στην έρημο· διότι έχει γραφτεί ότι: «Στρατοπέδευσε ο Ισραήλ στη Σαττείν, και βεβηλώθηκε ο λαός πορνεύοντας με τις θυγατέρες του Μωάβ· και τους κάλεσαν στις θυσίες των ειδώλων τους, και έφαγε ο λαός από τις θυσίες τους, και προσκύνησαν τα είδωλά τους, και μυήθηκε ο Ισραήλ στον Βεελφεγώρ, και οργίστηκε με θυμό ο Κύριος εναντίον του Ισραήλ. Και είπε ο Κύριος στον Μωυσή: Λάβε όλους τους αρχηγούς του λαού, και παραδειγμάτισέ τους για τον Κύριο κάτω από το φως του ήλιου, και θα αποστραφεί η οργή του θυμού του Κυρίου από τον Ισραήλ». Βλέπεις ότι παροξύνεται κατά κάποιον τρόπο, και σχεδόν παρασύρεται από εμάς σε ανεπιθύμητες οργές η θεία και πλέον ήμερη φύση; Διότι είναι κτηνώδες το πράγμα, το να μανιάζει κανείς, εννοώ, για την ομορφιά των γυναικών, και εντελώς ανόσιο, καθώς και το να τολμά να ανταλλάσσει την ευσέβεια προς τον Θεό με την ακόλαστη ηδονή.

Γι' αυτόν τον λόγο, λοιπόν, παραδειγματίζονται ενώπιον του Κυρίου απέναντι από τον ήλιο, δηλαδή κρεμιούνται από όρθια ξύλα στραμμένα προς την ανατολή, και αυτός ήταν γι' αυτούς ο τρόπος της τιμωρίας, σαν να φώναζε ξεκάθαρα ο τύπος και να έβγαζε φωνή, ότι κανείς δεν θα μπορούσε να ξεφύγει από τον παντεπόπτη και αλάνθαστο οφθαλμό του Κριτή, πέφτοντας σε τέτοια παραπτώματα, ούτε θα έφευγε ατιμώρητος, αλλά θα τεθεί, σύμφωνα με τη φωνή του προφήτη, ως θέαμα σε κάθε σάρκα, υπομένοντας πικρές τιμωρίες για τα σφάλματά του. ΠΑΛΛ. Άρα, λοιπόν, το να τιμωρείται κανείς φανερά και το να παραδειγματίζεται, τρόπον τινά, ενώπιον των οφθαλμών του Θεού, το ονομάζει απέναντι από τον ήλιο. ΚΥΡ. Βεβαιότατα· και ο λόγος μας δεν είναι εκτός σκοπού· το ότι, δηλαδή, για εκείνους που πορνεύουν ή που έχουν εμπλακεί σε πορνεία, η απολογία για μια τόσο ψυχρή και βέβηλη ζωή γίνεται ενώπιον του Θεού, και τα κρυφά είναι φανερά, και θα γίνουν σαφώς γνωστά τα όσα υπάρχουν στον καθένα, μας το προτύπωσε πάλι μέσω άλλου νόμου.

Εάν η γυναίκα εμποδίζει την πορεία προς τον τέλειο βίο, πώς η Γραφή την ονομάζει βοηθό του άνδρα; «Πώς λοιπόν», λέει, «ονόμασε βοηθό αυτήν που αποτελεί εμπόδιο;» Διότι, αναφέρει: «Ας φτιάξουμε σε αυτόν βοηθό όμοια με αυτόν». Και εγώ όμως θα σε ρωτήσω: πώς είναι βοηθός αυτή που στέρησε τον άνδρα από τόση ασφάλεια και τον εκδίωξε από εκείνη τη θαυμαστή διαβίωση στον παράδεισο, ρίχνοντάς τον στην ταραχή της παρούσας ζωής; Διότι αυτά δεν είναι έργα βοηθού, αλλά επιβούλου. Διότι «Από τη γυναίκα», λέει, «ξεκίνησε η αμαρτία, και εξαιτίας της πεθαίνουμε όλοι». Και ο μακάριος Παύλος αναφέρει: «Ο Αδάμ δεν εξαπατήθηκε, η δε γυναίκα, αφού εξαπατήθηκε, υπέπεσε σε παράβαση». Πώς λοιπόν είναι βοηθός αυτή που υπέταξε τον άνδρα στον θάνατο; Πώς είναι βοηθός εκείνη εξαιτίας της οποίας οι υιοί του Θεού, ή μάλλον όλοι όσοι κατοικούσαν τότε τη γη μαζί με τα θηρία και τα πτηνά και όλα τα άλλα ζώα, πνίγηκαν στον κατακλυσμό και χάθηκαν; Δεν ήταν αυτή που κόντεψε να καταστρέψει τον δίκαιο Ιώβ, εάν εκείνος δεν ήταν τόσο σταθερός άνδρας; Δεν κατέστρεψε αυτή τον Σαμψών; Δεν ήταν αυτή που παρεσκεύασε όλο το γένος των Εβραίων να μυηθεί στον Βεελφεγώρ και να κατακρεουργηθεί από συγγενικά χέρια; Τον δε Αχαάβ ποιος προπάντων τον παρέδωσε στον διάβολο, και πριν από αυτόν τον Σολομώντα, έπειτα από τόση μεγάλη σοφία και δόξα; Μήπως μέχρι και σήμερα πολλές δεν παρασύρουν τους άνδρες τους στο να εναντιώνονται στον Θεό;