Ἢ οὐκ ἐπαΐεις ἀναμελῳδοῦντος μὲν τοῦ Δαβίδ· «Τοὺς πόνους τῶν καρπῶν σου φάγεσαι;» καὶ μὴν τοῦ σοφοῦ καὶ ἱεροῦ γράφοντος Παύλου· «Ὃ γὰρ ἂν σπείρῃ ἄνθρωπος, τοῦτο καὶ θερίσει;» ΠΑΛΛ. Ἐπυθόμην. ΚΥΡ. Ἀνδριεῖται γάρ τις οὐκ ἀμισθὶ, καὶ ἔστι που πάντως ἀληθὴς ὁ λέγων· «Οὐ γὰρ ἄδικος ὁ Θεὸς, ἐπιλαθέσθαι τοῦ κόπου ὑμῶν καὶ τῆς ἀγάπης, ἧς ἐνεδείξασθε εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ.» Ἐπιλήσεται μὲν ἥκιστά γε, διανεμεῖ δὲ ὅτι τῶν πόνων τὰ γέρα, τοῖς ἀνωτέρω μαλακισμοῦ, τοῦ καταβιάζοντος εἰς τὸ πλημμελὲς, πληροφορήσει πάλιν τὰ ἐν τοῖς Ἀριθμοῖς γεγραμμένα· «Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆ καὶ Ἐλεάζαρ τὸν ἱερέα λέγων· Λάβε τὴν ἀρχὴν πάσης συναγωγῆς υἱῶν Ἰσραὴλ, ἀπὸ εἰκοσαετοῦς καὶ ἐπάνω, κατ᾽ οἴκους πατριῶν αὐτῶν· πᾶς ὁ ἐκπορευόμενος παρατάξασθαι ἐν Ἰσραήλ.» Εἶτα γενομένης τῆς ἀπαριθμήσεως κατὰ δήμους, καὶ κατὰ φυλὰς, ἐπιφέρει πάλιν· «Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆ, λέγων· Τούτοις μερισθήσεται ἡ γῆ κληρονομεῖν ἐξ ἀριθμοῦ ὀνομάτων· τοῖς πλείοσι πλεονάσεις τὴν κληρονομίαν, καὶ τοῖς ἐλάττοσιν ἐλαττώσεις τὴν κληρονομίαν αὐτῶν· ἑκάστῳ, καθὼς ἐπεσκέπησαν, δοθήσεται ἡ κληρονομία αὐτῶν, ἀνὰ μέσον πολλῶν καὶ ὀλίγων.» Καὶ νόμος μὲν οὗτος ἐπί γε τὸ χρῆναι κληρονομεῖν τοὺς τὸ εἰκοστὸν ἤδη τρίβοντας ἔτος.
Μετάφραση
Ή δεν ακούς τον Δαβίδ να ψάλλει: «Τους κόπους των καρπών σου θα φας;» και βέβαια τον σοφό και ιερό Παύλο να γράφει: «Επειδή ό,τι σπείρει ο άνθρωπος, αυτό και θα θερίσει;» ΠΑΛΛ. Το άκουσα. ΚΥΡ. Διότι κανείς δεν αγωνίζεται γενναία χωρίς ανταμοιβή, και είναι παντού απολύτως αληθινός αυτός που λέει: «Δεν είναι άδικος ο Θεός, ώστε να ξεχάσει τον κόπο σας και την αγάπη που δείξατε για το όνομά του». Και δεν πρόκειται καθόλου να ξεχάσει, αλλά ότι θα διανείμει τα έπαθλα των κόπων σε εκείνους που είναι ανώτεροι από τη μαλθακότητα που παρασύρει στην αμαρτία, μας το βεβαιώνουν πάλι όσα είναι γραμμένα στους Αριθμούς: «Και μίλησε ο Κύριος προς τον Μωυσή και τον Ελεάζαρ τον ιερέα, λέγοντας: Λάβε το σύνολο όλης της συναγωγής των υιών Ισραήλ, από είκοσι ετών και πάνω, κατά τους οίκους των πατριών τους· καθένας που βγαίνει για να παραταχθεί σε πόλεμο στον Ισραήλ». Έπειτα, αφού έγινε η απαρίθμηση κατά δήμους και κατά φυλές, προσθέτει πάλι: «Και μίλησε ο Κύριος προς τον Μωυσή, λέγοντας: Σε αυτούς θα μοιραστεί η γη για κληρονομιά, με βάση τον αριθμό των ονομάτων· στους περισσότερους θα αυξήσεις την κληρονομιά, και στους λιγότερους θα μειώσεις την κληρονομιά τους· στον καθένα, όπως ακριβώς καταμετρήθηκαν, θα δοθεί η κληρονομιά τους, ανάμεσα σε πολλούς και λίγους». Και αυτός βέβαια είναι ο νόμος σχετικά με το ότι πρέπει να κληρονομούν όσοι διανύουν ήδη το εικοστό έτος της ηλικίας τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες