Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 26:65

Και μετά την καταμέτρηση του πλήθους του λαού, καταμετράται το γένος των Λευιτών: «Και οι υιοί», λέει, «του Λευί κατά τις πατριές τους, στον Γηρσών η πατριά των Γηρσωνιτών, στον Καάθ η πατριά των Κααθιτών, στον Μεραρί η πατριά των Μεραριτών. Αυτές είναι οι πατριές των υιών του Λευί». Και αφού στο μεταξύ παραθέτει τη γενεαλογία του Μωυσή και του Ααρών, προσθέτει πάλι για τους υιούς του Λευί: «Και ανήλθαν κατά την απογραφή τους σε είκοσι τρεις χιλιάδες, κάθε αρσενικό από ηλικίας ενός μηνός και πάνω. Διότι δεν απογράφηκαν μαζί με τους γιους του Ισραήλ. Και αυτή είναι η απογραφή του Μωυσή και του Ελεάζαρ του ιερέα, οι οποίοι απογράψανε τους γιους του Ισραήλ στις πεδιάδες Μωάβ κοντά στον Ιορδάνη απέναντι από την Ιεριχώ. Και ανάμεσα σε αυτούς δεν υπήρχε άνθρωπος από εκείνους που είχαν απογραφεί από τον Μωυσή και τον Ααρών, οι οποίοι είχαν απογράψει τους γιους του Ισραήλ στην έρημο Σινά, διότι ο Κύριος τους είχε πει: Με θάνατο θα πεθάνουν στην έρημο, και δεν απέμεινε από αυτούς ούτε ένας, παρά μόνο ο Χάλεβ ο γιος του Ιεφονή, και ο Ιησούς ο γιος του Ναυή». Και εμπρός, ας τα διατρέξουμε πάλι με συντομία και εξετάζοντας το καθένα ξεχωριστά, ας τα πούμε πιο ξεκάθαρα και πιο ευκρινή. ΠΑΛΛ. Πες τα λοιπόν χωρίς κανέναν δισταγμό, επειδή σε αυτά είναι ευχάριστο να συζητάμε λεπτομερώς. ΚΥΡ. Επομένως, συνοψίζοντας εν ολίγοις το νόημα των προηγούμενων, λέμε το εξής: Ο Θεός προστάζει και πάλι να καταμετρηθούν οι έφηβοι και όσοι βρίσκονται σε ηλικία κατάλληλη για πόλεμο.

Προστέθηκε δε ότι δεν υπήρχε άνθρωπος μεταξύ εκείνων που είχαν καταμετρηθεί από τον Μωυσή και τον Ααρών, οι οποίοι απογράψαν τους υιούς Ισραήλ στην έρημο του Σινά, διότι ο Κύριος είπε γι' αυτούς: Θα πεθάνουν οπωσδήποτε στην έρημο, και δεν απέμεινε από αυτούς ούτε ένας, παρά μόνο ο Χάλεβ ο υιός του Ιεφοννή, και ο Ιησούς του Ναυή. Με αυτό αποδεικνύεται ξεκάθαρα ότι η κληρονομιά και η καταγραφή στο βιβλίο του Θεού δεν ανήκουν σε όσους απείθησαν, αλλά μάλλον αρμόζουν σε εκείνους που έχουν αποδεχθεί την πίστη, και προφανώς την πίστη στον Χριστό. Διότι, όσον αφορά εκείνους που απείθησαν, ο θεσπέσιος Δαβίδ είπε: «Ας εξαλειφθούν από το βιβλίο των ζώντων, και ας μην καταγραφούν μαζί με τους δικαίους».

Αφού λοιπόν πέθαναν ήδη όλοι όσοι είχαν προαπογραφεί, και δεν απέμεινε κανείς παρά μόνο ο Χάλεβ, ο υιός του Ιεφονή, και ο Ιησούς, ο υιός του Ναυή, γίνεται πάλι απογραφή των υιών εκείνων που είχαν πεθάνει, και απογράφονται για την κληρονομιά της γης.

Και δεν υπήρχε ανάμεσά τους κανένας άνθρωπος από εκείνους που είχε απαριθμήσει ο Μωυσής προηγουμένως στην έρημο του Σινά, εκτός από τον Ιησού του Ναυή και τον Χάλεβ του Ιεφονή. Προσήλθαν κάποιες θυγατέρες του Σαλπαάδ από τη φυλή του Μανασσή, αξιώνοντας, επειδή ο πατέρας τους πέθανε χωρίς να αφήσει άρρενα τέκνα, να περιέλθει σε αυτές η κληρονομιά και η κτήση. Ο Θεός πρόσταξε να τη λάβουν αυτές. Και εάν κάποιος πεθάνει χωρίς να έχει υιό, ας κληρονομεί η θυγατέρα του· εάν δεν υπάρχει θυγατέρα, ο αδελφός του· και εάν δεν υπάρχει αδελφός, ο αδελφός του πατέρα του. Ο Θεός δεικνύει στον Μωυσή από το όρος Ναβώ τη γη της επαγγελίας, και ο Ιησούς του Ναυή χειροτονείται στη θέση του. Τότε δίνει εντολές στους υιούς Ισραήλ περί ολοκαυτωμάτων, των καθημερινών θυσιών, των θυσιών των σαββάτων, των νεομηνιών, του πάσχα, της ημέρας των εβδομάδων και του έβδομου μήνα.