Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 28:17

Ας βαδίσουμε πάλι εμείς την πολυπατημένη και ορθή οδό, εξετάζοντας εκείνο τον νόμο που παρατέθηκε. Διότι ρώτησες για το σημείο που λέει σαφώς: «Φυλάξτε τον μήνα των νέων καρπών, και θα κάνεις το Πάσχα στον Κύριο τον Θεό σου, με πρόβατα και βόδια». Και όμως, γιατί άραγε, θα έλεγε κανείς, όταν έθετε τον νόμο για το Πάσχα σε αυτούς που βρίσκονταν στην Αίγυπτο, διέταξε να θυσιάζουν μόνο έναν αμνό, ενώ δεν τον βρίσκουμε να κάνει μνεία για πρόβατα και μοσχάρια; Μήπως λοιπόν ο Μωυσής αστόχησε σε αυτό που έπρεπε; Σε καμία περίπτωση· διότι βέβαια στο βιβλίο των Αριθμών ο Θεός νομοθέτησε να προσφέρονται μαζί με τον αμνό βόδια και πρόβατα, λέγοντας τα εξής: «Και κατά τον πρώτο μήνα, την δέκατη τέταρτη ημέρα του μήνα, είναι το Πάσχα του Κυρίου, και τη δέκατη πέμπτη ημέρα αυτού του μήνα είναι γιορτή. Επτά ημέρες θα τρώτε άζυμα, και η πρώτη ημέρα θα είναι για εσάς κλητή και άγια, κανένα δουλικό έργο δεν θα κάνετε. Και θα προσφέρετε ολοκαυτώματα ως προσφορά στον Κύριο, δύο μοσχάρια από τα βόδια, ένα κριάρι και επτά αμνούς ενός έτους, οι οποίοι θα είναι για εσάς χωρίς ψεγάδι, και η θυσία τους θα είναι σιμιγδάλι ζυμωμένο με λάδι, τρία δέκατα για το κάθε ένα μοσχάρι και δύο δέκατα για το κάθε ένα κριάρι».

Το ότι δε εκτρέπεται προς τον ιουδαϊσμό και ανατρέχει πάλι στη νομική σκιά και την παλαιότητα του γράμματος, και εξαιτίας αυτού εξοστρακίζεται από την εν χάριτι αλήθεια και από την καινή εν πνεύματι λατρεία, δεν αποτελεί πλέον απλή υπόνοια, αλλά εξυπαρχής είναι προφανές, όπως λένε, ακόμη και σε τυφλό. Ή μήπως δεν αποτελεί παράγγελμα του Νόμου εκείνο που λέει: «τον πρώτο μήνα, την δέκατη τέταρτη ημέρα αυτού του μήνα, είναι εορτή πάσχα στον Κύριο· και την δέκατη πέμπτη ημέρα αυτού του μήνα εορτή. Επτά ημέρες θα τρώτε άζυμα»; Εάν, λοιπόν, πρόκειται για ένα παλαιό και μωσαϊκό νόμιμο, ποιος θα αμφέβαλλε ότι δεν κοινωνούν με τους Εβραίους που εμμένουν στους μωσαϊκούς νόμους εκείνοι οι οποίοι χρησιμοποιούν τα άζυμα, και μέσω αυτής της μίας παλαιάς ζύμης, η οποία έχει παραληφθεί από τον νόμο, αναζυμώνονται προς όλον τον νόμο, σύμφωνα με αυτό που ειπώθηκε από τον θείο Παύλο: «μικρή ζύμη ζυμώνει όλο το φύραμα»· έστω και αν φαίνεται κάπως παράδοξο και δεν διαφέρει σε τίποτα από αίνιγμα το να επέχει θέση ζύμης το άζυμο. Διότι, έστω και αν έχει λάβει ως κλήρο αυτό το ειδικό όνομα και προσαγορεύεται άζυμο, ωστόσο, επειδή αποτελεί μέρος της παλαιάς νομοθεσίας, την οποία στο σύνολό της ο μέγας Παύλος ονόμασε ζύμη εξαιτίας της παλαιότητάς της, δεν είναι καθόλου παράξενο, αλλά αντιθέτως απολύτως οικείο να αποκαλείται και αυτό με το κοινό όνομα «ζύμη».